I GSK 1157/24

I GSK 1157/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /przewodniczący/
Henryk Wach
Joanna Wegner /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
I SA/Bd 97/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2024-04-03
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1400
art. 36 ust. 2 i 3;
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t. j.)
Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
art. 235 [2] § 1 pkt 3.
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Beata Sobocha-Holc sędzia NSA Henryk Wach sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej I. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Bd 97/24 w sprawie ze skargi I. M. na uchwałę Rady Miejskiej G. z dnia 31 stycznia 2018 r. nr X [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, szkół i placówek oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobierania i wykorzystania dotacji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 97/24 w sprawie ze skargi I. M. na uchwałę Rady Miejskiej Grudziądza z dnia 31 stycznia 2018 r. w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli, szkół i placówek oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości pobierania i wykorzystania dotacji, stwierdził nieważność paragrafu 10 ust. 7 zaskarżonej uchwały (pkt. 1), w pozostałej części oddalił skargę (pkt. 2).
Powyżej wskazany wyrok Sądu pierwszej instancji skarżąca zaskarżyła w zakresie punktu 2, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na błędnej wykładni przepisu art. 36 ust. 1 i 2 oraz art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1400) - dalej: "u.f.z.o." w związku z § 10 ust. 8 zaskarżonej uchwały, dla których gmina - miasto Grudziądz jest organem rejestrującym oraz trybu kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania - prowadzące do uznania, iż zgodne z powołanymi przepisami u.f.z.o. jest prowadzenie czynności kontrolnych poza siedzibą kontrolowanego i nie stanowi ono przekroczenia zakresu delegacji ustawowej, podczas gdy ustawodawca przedmiotową kwestię uregulował odmiennie i zawiera się ona w pojęciu prawa wstępu określonym w ustępie 2 artykułu 36 u.f.z.o.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i wydanie wyroku reformatoryjnego, stwierdzającego nieważność § 10 ust. 8 uchwały, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji a nadto o kosztów postępowania. Wiosła ponadto o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu - protokołu z kontroli kompleksowej, która dotyczyła m.in. pobrania i wykorzystania dotacji – na okoliczność stosowania w toku kontroli ogólnej argumentacji dotyczącej trudności lokalowych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi w całości oraz obciążenie skarżącej kosztami postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdyż skarżąca kasacyjnie zrzekła się rozprawy, a organ nie zażądał jej przeprowadzenia.
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona, dlatego że Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się błędnej wykładni wskazanych w środku odwoławczym przepisów prawa materialnego.
Wbrew stanowisku strony skarżącej, z przepisu art. 36 ust. 2 u.f.z.o. nie wynika obowiązek prowadzenia kontroli wyłącznie w miejscach kontrolowanej przez organ jednostki. Przepis ten stanowi podstawę wstępu do tych miejsc oraz wglądu do prowadzonej przez nie dokumentacji. Natomiast nie zobowiązuje w żaden sposób do podejmowania wszystkich czynności kontroli u kontrolowanego. Organ prowadzący kontrolę, poza czynnościami, do których uprawnia powyższa regulacja, z istoty rzeczy dokonuje szeregu innych, takich jak dokonywanie analiz otrzymanych na podstawie art. 36 ust. 3 u.f.z.o. dokumentów i przetworzenia wynikających z nich danych. Punktem wieńczącym kontrolę jest sporządzenie protokołu, który wymaga przygotowania obszernego niekiedy tekstu. Omawiana kontrola odbywa się zatem na podstawie danych zebranych u kontrolowanego, w tym wykonania uprawnień przewidzianych w przepisach art. 36 ust. 2 i 3 u.f.z.o., ale czynności te nie wyczerpują kontroli, a jedynie stanowią jeden z jej etapów. W pozostałym zakresie, z natury rzeczy, czynności kontroli są dokonywane w siedzibie organu. Z tego powodu kwestionowane przez skarżącą postanowienie uchwały nie tylko nie narusza prawa, ale w pewien sposób petryfikuje wynikający z istoty kontroli sposób jej przeprowadzenia. Postawiony zatem w skardze kasacyjnej zarzut jest nieuzasadniony. Podniesione w skardze kasacyjnej trudności lokalowe nie mają żadnego znaczenia dla oceny zasadności wywiedzionego środka odwoławczego i dlatego zgłoszony dowód podlegał – jako nieprzydatny w postępowaniu – pominięciu na podstawie art. 2352 § 1 pkt 3 k.p.c.
Mając więc na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.