I GSK 1156/19

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej od wyroku WSA w Bydgoszczy, który uchylił decyzję o odmowie zwrotu należności celnych dla spółki A Sp. z o.o. Organ zarzucił WSA błędną wykładnię i zastosowanie prawa materialnego, w szczególności art. 121 ust. 1 lit. a i ust. 3 Unijnego Kodeksu Celnego (UKC) zamiast art. 236 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC). Skarżący argumentował, że UKC nie powinien być stosowany do zdarzeń sprzed jego wejścia w życie (1 maja 2016 r.) oraz że narusza to zasadę zakazu działania prawa wstecz (art. 2 Konstytucji RP). NSA oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że w przypadku braku przepisów przejściowych, nowe prawo ma zastosowanie do zdarzeń trwających po jego wejściu w życie. Wyjaśniono, że zastosowanie UKC do wniosku o zwrot należności celnych, który został złożony przed wejściem w życie UKC, ale którego termin nie upłynął, nie stanowi naruszenia zasady zakazu działania prawa wstecz (lex retro non agit). Sąd odwołał się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i NSA, wskazując na rozróżnienie między retroakcją właściwą a retrospektywnością (stosowaniem nowego prawa do trwających stosunków prawnych). W ocenie NSA, WSA prawidłowo zastosował przepisy UKC, uznając, że art. 121 ust. 3 UKC może być stosowany, o ile termin trzyletni nie upłynął w dacie wejścia w życie UKC.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający