Orzeczenie · 2024-02-01

I GSK 1148/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-02-01
NSAAdministracyjneŚredniansa
prawo wodnetaryfyzbiorowe zaopatrzenie w wodęodprowadzanie ściekówpostępowanie administracyjneskarga kasacyjnaNSAfinanse publicznesamorząd terytorialny

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Gminy R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie dotyczącą skrócenia okresu obowiązywania dotychczasowych taryf oraz zatwierdzenia nowych taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Gmina R. zarzucała sądowi pierwszej instancji naruszenie szeregu przepisów proceduralnych (m.in. art. 145 § 1 pkt 2, art. 134 § 2, art. 156 § 1 pkt 1, art. 19 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 7, 15, 77, 80, 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 106 § 4 p.p.s.a.) oraz przepisów prawa materialnego (m.in. art. 288 TFUE, Decyzji Komisji 2012/21/UE, art. 24j ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, art. 2 pkt 13 tej ustawy). Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za nieopartą na usprawiedliwionych podstawach. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna nie w pełni odpowiada wymogom formalnym, a podniesione zarzuty są nieskuteczne z powodu wadliwości formalnej (np. brak precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów, powołanie zbyt wielu przepisów w jednym zarzucie) lub merytorycznej (np. brak wykazania błędnej wykładni prawa materialnego). W szczególności NSA wskazał na nieskuteczność zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 1 i art. 19 k.p.a. z powodu braku wskazania przepisu określającego właściwość miejscową organów. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania również uznano za nieskuteczne z powodu braku konkretności i powiązania z okolicznościami sprawy. Zarzut naruszenia art. 106 § 4 p.p.s.a. uznano za niezasadny, gdyż stwierdzenie o "nieoczekiwanym wprowadzeniu opodatkowania" nie było oceną sądu, lecz reakcją spółki. W odniesieniu do prawa materialnego, NSA stwierdził nieskuteczność zarzutu naruszenia art. 288 TFUE i Decyzji Komisji Europejskiej z powodu braku kwestionowania kompletności uzasadnienia wyroku poprzez zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Zarzut dotyczący taryfy grupowej uznano za nieskuteczny z powodu braku wskazania, czy naruszono prawo materialne, oraz z powodu braku ustaleń sądu w tym zakresie. Ostatecznie, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Wymogi formalne skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności precyzyjne formułowanie zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej materii taryf za wodę i ścieki oraz pomocy publicznej, ale zasady dotyczące skargi kasacyjnej mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo uchylił decyzję Prezesa PGW WP w przedmiocie skrócenia okresu obowiązywania taryf za wodę i ścieki?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo uchylił zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

NSA uznał skargę kasacyjną za bezzasadną, wskazując na wady formalne i merytoryczne zarzutów podniesionych przez Gminę R., co uniemożliwiło skuteczną kontrolę orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Czy skarga kasacyjna została sporządzona zgodnie z wymogami formalnymi, w szczególności w zakresie precyzyjnego wskazania naruszonych przepisów prawa materialnego i procesowego oraz sposobu ich naruszenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie w pełni odpowiada wymogom formalnym, co czyni podniesione zarzuty nieskutecznymi.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że skarga kasacyjna musi precyzyjnie określać podstawy zaskarżenia, w tym konkretne przepisy prawa i sposób ich naruszenia. Wady formalne skargi, takie jak powołanie zbyt wielu przepisów w jednym zarzucie lub brak wskazania konkretnego przepisu, uniemożliwiają merytoryczne rozpoznanie zarzutów.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy prawa materialnego, w tym przepisy dotyczące wykładni art. 24j ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz przepisy unijne dotyczące pomocy publicznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia prawa materialnego okazały się nieskuteczne.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że zarzuty naruszenia prawa materialnego nie zostały skutecznie uzasadnione. W szczególności brak było próby wykazania błędnej wykładni przepisów lub niewłaściwego ich zastosowania, a także nie wskazano na naruszenie przepisów unijnych w sposób wymagany przez przepisy proceduralne.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Gminy R. od wyroku WSA w Warszawie.

Przepisy (27)

Główne

u.z.z.w.i.o.ś. art. 24j

Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w.i.o.ś. art. 24j

Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 106 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 19

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 15

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

TFUE art. 288

Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Decyzja Komisji 2012/21/UE art. 2 ust. 2

Decyzja Komisji Europejskiej nr 2012/21/UE z dnia 20 grudnia 2011 r.

u.z.z.w.i.o.ś. art. 2 § pkt 13

Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 174 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 19

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 77

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 106 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 174 § pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 134 § 2 p.p.s.a. w związku art. 156 § 1 pkt 1 i art. 19 k.p.a. (zarzut wadliwy formalnie z powodu braku wskazania przepisu określającego właściwość miejscową). • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 15, 77, 80 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (zarzut nieskuteczny z powodu braku precyzji i powiązania z okolicznościami sprawy). • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 106 § 4 p.p.s.a. (zarzut niezasadny, gdyż stwierdzenie o "nieoczekiwanym wprowadzeniu opodatkowania" nie było oceną sądu). • Naruszenie art. 288 TFUE w zw. z art. 2 ust. 2 Decyzji Komisji Europejskiej nr 2012/21/UE poprzez niedokonanie wykładni pojęcia "udokumentowanych zmian warunków ekonomicznych" (zarzut nieskuteczny z powodu braku kwestionowania kompletności uzasadnienia wyroku). • Naruszenie art. 2 pkt 13 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę w zakresie ustalenia, że utworzenie taryfy grupowej nie narusza zasad ustalania taryf i równości obywateli (zarzut nieskuteczny z powodu braku wskazania naruszenia prawa materialnego i braku ustaleń sądu w tym zakresie). • Błędna wykładnia art. 24j ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę (zarzut nieskuteczny z powodu braku próby wykazania błędnej wykładni i polemiki ze stanowiskiem sądu).

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu. • Wskazane w tym środku zaskarżenia przyczyny wadliwości kwestionowanego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Sąd drugiej instancji. • Kasacja nieodpowiadająca tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. • Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż - z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej - Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. • W judykaturze zasadnie podkreśla się, że w odniesieniu do przepisu, który nie stanowi jednej zamkniętej całości, a składa się z paragrafów, punktów i innych jednostek redakcyjnych, wymóg skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej jest spełniony wówczas, gdy wskazuje ona konkretny przepis naruszony przez sąd pierwszej instancji, z podaniem numeru artykułu, ustępu, punktu i ewentualnie innej jednostki redakcyjnej przepisu. • Tworzenie niespójnej zbitki przepisów - szeregu norm prawnych, które miał rzekomo naruszyć sąd pierwszej instancji, nie wskazując konkretnie na czym polega naruszenie każdej z tych norm, jest nieprawidłowe. • Błędna wykładnia prawa materialnego, o której mowa w pkt 1 art. […]

Skład orzekający

Beata Sobocha-Holc

przewodniczący sprawozdawca

Bogdan Fischer

sędzia

Artur Adamiec

sędzia del. WSA

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności precyzyjne formułowanie zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej materii taryf za wodę i ścieki oraz pomocy publicznej, ale zasady dotyczące skargi kasacyjnej mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej materii prawnej związanej z taryfami za wodę i ścieki oraz pomocy publicznej, ale jej wartość contentowa jest ograniczona przez silny nacisk na kwestie formalne skargi kasacyjnej.

Wady formalne skargi kasacyjnej kluczem do oddalenia zarzutów Gminy w sprawie taryf wodnych.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst