I GSK 107/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił decyzję Ministra o zwrocie Województwu Pomorskiemu kwoty dofinansowania projektu ze środków unijnych i budżetu państwa. Spór koncentrował się na kwestii przedawnienia roszczenia o zwrot środków. Minister Finansów zarzucał WSA błędną wykładnię przepisów prawa materialnego, w tym art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95 oraz art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, a także błędne niezastosowanie art. 66a ustawy o finansach publicznych. WSA uchylił decyzję Ministra, wskazując na naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących uzasadnienia decyzji, ponieważ organ nie przedstawił w sposób jasny sposobu ustalenia terminu przedawnienia, zarówno w odniesieniu do środków unijnych, jak i krajowych. NSA, analizując zarzuty skargi kasacyjnej, uznał, że choć WSA częściowo błędnie zinterpretował przepisy dotyczące odrębnego stosowania przepisów unijnych i krajowych w kwestii przedawnienia, to jego rozstrzygnięcie o uchyleniu decyzji było prawidłowe. Sąd podkreślił, że Minister w swojej decyzji nie ustalił w sposób właściwy początku biegu terminu przedawnienia, opierając się na nieprawidłowym art. 66a u.f.p. NSA, powołując się na wyrok TSUE, wskazał, że przepisy krajowe mogą wydłużyć termin przedawnienia, ale nie mogą modyfikować momentu jego rozpoczęcia. Sąd uznał, że kwestia przedawnienia powinna być oceniana przez pryzmat rozporządzenia nr 2988/95, a organ powinien jednoznacznie ustalić charakter nieprawidłowości, datę jej wystąpienia oraz ewentualne przerwanie biegu terminu przedawnienia. W związku z tym, NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu, mimo częściowo błędnego uzasadnienia WSA.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przedawnienia zwrotu środków unijnych i krajowych, wymogów formalnych uzasadnienia decyzji administracyjnych, a także stosowania prawa UE w polskim porządku prawnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów prawa UE oraz krajowego obowiązujących w danym okresie. Konieczność analizy konkretnych umów i dat.
Zagadnienia prawne (4)
Czy termin przedawnienia zobowiązania do zwrotu środków unijnych i krajowych powinien być liczony odrębnie i czy przepisy krajowe mogą modyfikować moment rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia określonego w prawie unijnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy krajowe mogą jedynie wydłużyć termin przedawnienia, ale nie mogą modyfikować momentu jego rozpoczęcia. Kwestia przedawnienia powinna być oceniana przez pryzmat rozporządzenia nr 2988/95, a organ powinien jednoznacznie ustalić charakter nieprawidłowości i datę jej wystąpienia.
Uzasadnienie
NSA powołał się na wyrok TSUE C-42/24, zgodnie z którym art. 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 2988/95 nie stoi na przeszkodzie uregulowaniom krajowym ustalającym dłuższy termin przedawnienia, ale nie mogą one modyfikować momentu jego rozpoczęcia. Sąd podkreślił, że organ nieprawidłowo ustalił początek biegu terminu przedawnienia, opierając się na art. 66a u.f.p., zamiast na rozporządzeniu nr 2988/95.
Czy uzasadnienie decyzji Ministra Finansów w zakresie przedawnienia zwrotu środków unijnych było wystarczające i zgodne z wymogami k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie decyzji było wadliwe, ponieważ organ nie przedstawił w sposób jasny sposobu ustalenia terminu przedawnienia, co stanowiło naruszenie art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a.
Uzasadnienie
WSA uchylił decyzję Ministra z powodu braku wyczerpującego uzasadnienia w kwestii przedawnienia. NSA potwierdził, że organ nie określił początku biegu terminu przedawnienia w oparciu o właściwe przepisy, co uniemożliwiło kontrolę sposobu ustalenia tego terminu.
Czy nieprawidłowości wynikające z naruszenia przepisów prawa o zamówieniach publicznych należy traktować jako nieprawidłowości ciągłe w rozumieniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95?
Odpowiedź sądu
Sąd pierwszej instancji przyjął, że tak, ale NSA uznał tę kwestię za przedwczesną do rozstrzygnięcia przez sąd, wskazując, że organ powinien jednoznacznie określić charakter nieprawidłowości.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że organ pominął analizę początku biegu terminu przedawnienia w oparciu o art. 3 rozporządzenia nr 2988/95, co czyniło ocenę sądu pierwszej instancji co do rodzaju nieprawidłowości przedwczesną. Kwestia ta powinna być jednoznacznie określona przez Ministra.
Czy środki pochodzące ze środków unijnych i krajowych w ramach tego samego projektu powinny być traktowane jednolicie w kontekście przedawnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, środki te powinny być odzyskiwane zgodnie z art. 207 u.f.p. bez dokonywania podziału na współfinansowanie unijne i krajowe.
Uzasadnienie
NSA zgodził się z zarzutem Ministra, że błędne jest stanowisko WSA o odrębnym stosowaniu przepisów dla środków unijnych i krajowych w kwestii przedawnienia. Przyjęcie takiego poglądu uniemożliwiłoby stosowanie regulacji dotyczących nieprawidłowości i korekt finansowych.
Przepisy (22)
Pomocnicze
u.f.p. art. 66a § ust. 1
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 67
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 207
Ustawa o finansach publicznych
rozporządzenie nr 2988/95 art. 1 § ust. 1 i ust. 2
Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich
rozporządzenie nr 2988/95 art. 3 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich
k.p.a. art. 107 § par. 1 i par. 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2013 poz 885 art. 184
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
p.z.p. art. 7 § pkt 1
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych
p.z.p. art. 22 § ust. 4
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych
p.z.p. art. 41 § pkt 7
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych
p.z.p. art. 36 § ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych
Umowa o dofinansowanie projektu art. 5 § ust. 1 pkt 1
Umowa o dofinansowanie projektu art. 12 § ust. 1
o.p. art. 70 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 174 § pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 176 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw
rozporządzenie nr 1083/2006 art. 2 § pkt 7
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności
rozporządzenie nr 1083/2006 art. 98
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności
u.z.p.p.r.
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA prawidłowo uchylił decyzję Ministra z powodu wadliwego uzasadnienia w kwestii przedawnienia. • NSA potwierdził, że przepisy krajowe nie mogą modyfikować momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia określonego w prawie UE. • Środki unijne i krajowe w ramach projektu powinny być traktowane jednolicie w kontekście przedawnienia.
Odrzucone argumenty
Minister błędnie zastosował art. 66a u.f.p. jako podstawę do określenia początku biegu terminu przedawnienia. • WSA błędnie rozróżnił środki unijne i krajowe w kontekście przedawnienia. • Minister błędnie interpretował moment ustania nieprawidłowości ciągłej dla celów przedawnienia.
Godne uwagi sformułowania
Orzeczenie odpowiada prawu mimo błędnego uzasadnienia. • Przepisy krajowe mogą jedynie wydłużyć termin przedawnienia, natomiast nie mogą modyfikować momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia. • Wadliwe uzasadnienie decyzji organu w kwestii przedawnienia.
Skład orzekający
Piotr Pietrasz
przewodniczący
Beata Sobocha-Holc
sędzia
Grzegorz Dudar
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia zwrotu środków unijnych i krajowych, wymogów formalnych uzasadnienia decyzji administracyjnych, a także stosowania prawa UE w polskim porządku prawnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów prawa UE oraz krajowego obowiązujących w danym okresie. Konieczność analizy konkretnych umów i dat.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii przedawnienia zwrotu środków unijnych, co jest kluczowe dla beneficjentów funduszy europejskich. Wyrok NSA wyjaśnia złożone zagadnienia prawne i podkreśla znaczenie prawidłowego uzasadnienia decyzji administracyjnych.
“Zwrot środków unijnych: NSA wyjaśnia, kiedy przedawnienie działa na korzyść beneficjenta.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.