I FZ 78/25

Sprawa dotyczy zażalenia spółki T. sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, które odrzuciło skargę kasacyjną spółki. Powodem odrzucenia było nieuzupełnienie przez spółkę braku formalnego skargi kasacyjnej, polegającego na braku pełnomocnictwa uprawniającego radcę prawnego do jej wniesienia i reprezentowania spółki. Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesłany dokument pełnomocnictwa nie został opatrzony podpisem mocodawcy, co stanowiło istotny brak formalny. W zażaleniu spółka zarzuciła sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, naruszenie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz błędną ocenę materiału dowodowego. Spółka twierdziła, że braki formalne zostały usunięte w terminie, a jeśli sąd uznał pełnomocnictwo za nieprawidłowe, powinien był wezwać do uzupełnienia podpisu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna, jako pismo procesowe, musi spełniać wymogi formalne, a jej braki, w tym brak pełnomocnictwa, podlegają uzupełnieniu na wezwanie sądu. NSA zwrócił uwagę, że spółkę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik – radca prawny, od którego wymaga się znajomości przepisów i umiejętności ich stosowania. Podkreślono, że błąd pełnomocnika rodzi negatywne skutki procesowe dla mocodawcy. Sąd uznał, że przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa bez podpisu mocodawcy nie stanowiło skutecznego usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej. NSA stwierdził, że oczekiwanie ponownego wezwania do uzupełnienia podpisu na pełnomocnictwie było nieuprawnione i stanowiło nadużycie przepisów proceduralnych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający