I FZ 77/11

I FZ 77/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-06-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-03-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hieronim Sęk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
I FZ 78/09 - Postanowienie NSA z 2009-05-12
I SA/Po 1188/08 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2009-10-15
I FZ 388/10 - Postanowienie NSA z 2010-10-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 42 par. 1, art. 194 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA (del.): Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Po 1188/08 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej i zwrocie tego wpisu oraz o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 1188/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1188/08 oddalającego skargę T.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 11 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za luty, kwiecień, lipiec, wrzesień, październik, listopada i grudzień 2003 r. postanawia: odrzucić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu: 1) odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2009 r. oddalającego skargę T. G. (dalej: Skarżący), 2) odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 października 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od ww. wyroku, 3) zarządził zwrot kwoty 150 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Odpis postanowienia został doręczony reprezentującemu Skarżącego pełnomocnikowi radcy prawnemu P. U. w dniu 10 marca 2010 r. (k. 144).
Pismem nadanym w dniu 12 marca 2010 r. ww. pełnomocnik poinformował, że "Skarżący (...) cofnął udzielone kancelarii pełnomocnictwo", co czyni przesłanie ww. korespondencji na adres kancelarii bezskutecznym. Przy piśmie zwrócono odpis zaskarżonego postanowienia. Pismo to wpłynęło do Sądu w dniu 16 marca 2010 r.
W tym stanie rzeczy, w dniu 22 marca 2010 r. sędzia sprawozdawca zarządził przesłanie odpisu zaskarżonego postanowienia Skarżącemu wraz z pouczeniem o przysługującym mu prawie złożenia zażalenia. Przesyłka ta została doręczona Skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2010 r. (k. 153).
W dniu 13 kwietnia 2010 r. Skarżący nadał w urzędzie pocztowym zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 15 lutego 2010 r., wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jako wniesione po upływie terminu ustawowego podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Podkreślenia wymaga, że odpis zaskarżonego postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Skarżącego. Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Doręczenie przesyłki, dokonane w trybie powoływanego przepisu, nastąpiło w dniu 10 marca 2010 r., a więc siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 17 marca 2010 r. Data doręczenia przesyłki zawierającej odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem na adres pełnomocnika Skarżącego jednoznacznie wynika z podpisów i pieczątki złożonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki. Oznacza to, że zażalenie nadane przez Skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 13 kwietnia 2010 r. zostało wniesione po upływie terminie ustawowego.
Powyższej oceny nie zmienia okoliczność ponownego doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia na adres Skarżącego w dniu 6 kwietnia 2010 r. i treść wystąpienia radcy prawnego P. U. nadanego w dniu 12 marca 2010 r., z którego wynika wypowiedzenie pełnomocnictwa przez Skarżącego. Przepis art. 42 § 1 P.p.s.a. stanowi, że wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. W konsekwencji, jeśli o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie zostanie zawiadomiony sąd, to wypowiedzenie odnosi skutki tylko w ramach wewnętrznej relacji między pełnomocnikiem, a mocodawcą. Wobec tego dopóki zawiadomienie takie nie zostanie dokonane, dotychczasowy pełnomocnik jest z punktu widzenia sądu uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie. Z tego powodu, zawiadomienie Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nie mogło zniweczyć skutku doręczenia przesyłki zawierającej odpis zaskarżonego postanowienia, który nastąpił w dniu 10 marca 2010 r., a więc przed zawiadomieniem Sądu o fakcie wypowiedzenia pełnomocnictwa (zawiadomienie Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa nastąpiło w dniu 16 marca 2010 r.). Godzi się zauważyć, że mocodawca należycie dbający o własne interesy winien niezwłocznie zawiadomić sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, gdyż od tej chwili skutki działania bądź niedziałania pełnomocnika spadają na mocodawcę (por. postanowienie WSA Gdańsku z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 453/04, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 896/07). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie przyjmuje się bowiem, że uchybienie terminowi do złożenia środka zaskarżenia przez stronę z tego powodu, że stosowne orzeczenie doręczono pełnomocnikowi, o którym sąd nie wiedział, że nie jest już pełnomocnikiem strony, nie podlega sanacji (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II OZ 518/09, z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 523/08, z dnia 7 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 582/08, z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II GZ 15/08).
Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu (art. 178 P.p.s.a.). W razie jednak nie dostrzeżenia tego faktu przez sąd pierwszej instancji i przekazania jej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, kompetencje do odrzucenia skargi kasacyjnej wobec wniesienia jej po terminie przysługują Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W myśl bowiem art. 180 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Powyższe reguły obowiązują także w postępowaniu wywołanym zażaleniem na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 oraz art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.