I FZ 73/25

I FZ 73/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Sygn. powiązane
I SA/Wr 549/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2024-11-19
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 6 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 11 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 549/24 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi P.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 października 2016 r. nr 0201-PT3.4213.6.2016 w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Wr 549/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną P.W. (dalej jako podatnik, skarżący, strona) od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 549/24 w sprawie ze skargi P.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 26 października 2016 r. nr 0201-PT3.4213.6.2016 w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r.
W postanowieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.
Pismem z dnia 8 stycznia 2025 r. skarżący – zastępowana przez pełnomocnika będącego adwokatem – wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 549/24. Do skargi kasacyjnej dołączono wydruk potwierdzenia przelewu z dnia 7 stycznia 2025 r. kwoty 3888 zł (opisanej jako wpis od skargi kasacyjnej od ww. wyroku) na rachunek odbiorcy oznaczonego jako Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (k. 626 akt).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2025 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w pełnej kwocie 3889 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 22 stycznia 2025 r. (dowód – k. 638 akt).
Pismem z dnia 23 stycznia 2025 r. (k. 632 akt) pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że – w wykonaniu ww. zarządzenia – załącza potwierdzenie wpłaty kwoty 3888 zł oraz dodatkowo brakującej kwoty 1 zł. Do pisma dołączono wydruk potwierdzenia przelewu z dnia 7 stycznia 2025 r. kwoty 3888 zł (opisanej jako wpis od skargi kasacyjnej od ww. wyroku) na rachunek odbiorcy oznaczonego jako Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (k. 633 akt – tożsamej treści co k. 626 akt) oraz wydruk potwierdzenia przelewu z dnia 23 stycznia 2025 r. kwoty 1 zł (opisanej jako wpis od skargi kasacyjnej od ww. wyroku) na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (k. 634 akt).
Jak wynika z akt sprawy (dowód przelewu kwoty 1 zł – k. 637 akt), w tym z wyjaśnień uzyskanych z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu (pismo – k. 670 akt), od skargi kasacyjnej na rachunek WSA został uiszczony jedynie wpis sądowy w wysokości 1 zł.
W rezultacie powyższego Sąd pierwszej decyzji uznał, że uiszczenie części opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy skutkuje stwierdzeniem, że wymagany wpis sądowy od skargi kasacyjnej nie został opłacony. Zatem pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarga kasacyjna nie została opłacona, a zatem podlegała odrzuceniu. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną.
Od wskazanego na wstępie postanowienia Podatnik reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wywiódł zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia w całości i uznanie, [że – przyp. NSA] oczywista omyłka mająca miejsce w sprawie nie niweczy złożonej skargi kasacyjnej. Oświadczono, że Strona niezwłocznie wystąpi do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu o przelanie nienależnie wpłaconej kwoty na konto WSA. W uzasadnieniu wskazano, że z tytułu przelewu wynika z jakiego tytułu dokonywano płatności oraz, że omyłka ta nie była zamierzona przez wpłacającego; poprzez nieszczęśliwy zbieg okoliczności został podany wadliwy numer konta WSA we Wrocławiu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wedle § 2 tego artykułu Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, że uiszczenie opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy skutkuje stwierdzeniem, że wymagany wpis sądowy od skargi kasacyjnej nie został opłacony, co potwierdza przywołane tam orzecznictwo (zob. postanowienia NSA: z dnia 5 lipca 2023 r., I GZ 173/23; z dnia 11 października 2017 r., II OZ 1055/17; z dnia 10 sierpnia 2017 r., I FZ 160/17; z dnia 29 lipca 2014 r., II FSK 1360/14; z dnia 8 lipca 2011 r., II FZ 328/11; z dnia 16 marca 2011 r., I GSK 311/11; z dnia 18 grudnia 2008 r., I OSK 1451/08).
Czyniąc replikę argumentacji zażaleniu zawodowego pełnomocnika, w istocie dopuszczono się błędu w zakresie wpłaty wpisu na rachunek bankowy zupełnie innego sądu. Błąd ten został na wstępie dostrzeżony przez WSA i dlatego pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu w pełnej wysokości, a nie w zakresie "brakującej" złotówki. Działający z należytą starannością zawodowy pełnomocnik otrzymując wezwanie do opłaty wpisu podczas gdy jego zdaniem wpis opłacono, winien przynajmniej zweryfikować, czy dokonana płatność została zlecona prawidłowo. Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnik aż dwukrotnie legitymował się potwierdzeniem przelewu na rzecz Sądu Apelacyjnego nie zwracając na ten fakt żadnej uwagi.
Nie ulega wątpliwości, że wpis od skargi kasacyjnej nie został prawidłowo opłacony, co stanowiło brak formalny, którego pełnomocnik na wezwanie w zakreślonym terminie nie uzupełnił. Wskazana w zażaleniu argumentacja w żaden sposób nie podważa tej oceny, a ważkość sprawy nie może mieć wpływu na łagodzenie rygorów procesowych dla niestarannie działającego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.