I FZ 60/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odmowie wyłączenia sędziów i asesora, uznając brak podstaw do wątpliwości co do ich bezstronności.
Skarżąca wniosła o wyłączenie sędziów i asesora sądowego, argumentując, że wielokrotne orzekanie przez nich w podobnych sprawach dotyczących podatku akcyzowego mogło wpłynąć na ich bezstronność. WSA oddalił wniosek, a NSA utrzymał to postanowienie w mocy. Sąd uznał, że samo orzekanie w podobnych sprawach nie stanowi podstawy do wyłączenia, jeśli nie ma dowodów na osobisty lub ekonomiczny związek sędziego ze stroną.
Przedmiotem sprawy było zażalenie L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, które oddaliło jej wniosek o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziów i asesora sądowego. Skarżąca argumentowała, że sędziowie, orzekając wielokrotnie w sprawach dotyczących jej osoby w przedmiocie podatku akcyzowego, mogli wyrobić sobie utrwalony pogląd, co budzi wątpliwości co do ich bezstronności. W odniesieniu do asesora sądowego, wskazała, że był on wcześniej pełnomocnikiem organu skarbowego w innej sprawie. Sąd pierwszej instancji uznał, że nie zaistniały przesłanki do wyłączenia, podkreślając, że samo orzekanie w podobnych sprawach, nawet jeśli zakończyły się niekorzystnie dla strony, nie świadczy o utracie bezstronności. NSA podzielił to stanowisko, wskazując, że "uzasadniona wątpliwość" co do bezstronności musi być oparta na obiektywnych przyczynach, a nie subiektywnym przekonaniu strony o błędnym stosowaniu prawa. Sąd podkreślił, że instytucja wyłączenia sędziego nie służy umożliwieniu stronie wybierania składów orzekających, a środki zaskarżenia służą usuwaniu wadliwości postępowania. Odnosząc się do asesora, NSA stwierdził, że jego wcześniejsze pełnienie funkcji pełnomocnika organu w innej sprawie nie stanowi podstawy do wyłączenia w niniejszej sprawie, gdyż nie było to pełnomocnictwo w tej konkretnej sprawie, a przyjęcie takiej argumentacji mogłoby prowadzić do paraliżu wymiaru sprawiedliwości. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, samo orzekanie w podobnych sprawach, nawet jeśli zakończyły się niekorzystnie dla strony, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziego, jeśli nie ma obiektywnych dowodów na brak jego bezstronności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wyrobienie sobie poglądu prawnego w danej sprawie nie świadczy o braku bezstronności w innej, nawet tożsamej sprawie. Strona musi uprawdopodobnić obiektywne przyczyny wątpliwości co do bezstronności, a nie opierać się na subiektywnym przekonaniu o błędnym stosowaniu prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określenie "uzasadniona wątpliwość" oznacza wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami. Obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 18 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyłączenie sędziego, jeżeli był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron w przedmiotowej sprawie.
p.p.s.a. art. 18 § § 1 pkt 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyłączenie sędziego, jeżeli świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą.
p.p.s.a. art. 20 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wielokrotne orzekanie przez sędziów w podobnych sprawach nie stanowi automatycznie podstawy do ich wyłączenia. Fakt wcześniejszego pełnienia funkcji pełnomocnika organu w innej sprawie przez asesora sądowego nie jest podstawą do jego wyłączenia w niniejszej sprawie. Strona musi uprawdopodobnić obiektywne przyczyny wątpliwości co do bezstronności, a nie opierać się na subiektywnym przekonaniu o błędnym stosowaniu prawa.
Odrzucone argumenty
Wielokrotne orzekanie przez sędziów w sprawach skarżącej, tożsamych pod względem stanu faktycznego i prawnego, stanowi uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Uczestnictwo asesora sądowego w innej sprawie w charakterze pełnomocnika organu stanowi okoliczność budzącą uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.
Godne uwagi sformułowania
uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie Ocena merytoryczna orzeczeń (...) możliwa jest jedynie w drodze kontroli instancyjnej Wyrobienie sobie poglądu w odniesieniu do materiału dowodowego, czy też wykładni prawa (...) samo w sobie nie świadczy o tym, że w innej sprawie (...) sędzia (...) nie będzie kierować się obiektywnym oglądem rzeczy. Instytucja wyłączenia sędziów nie ma bowiem służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia, a zapobiegać wszelkim sytuacjom, w których powstałaby wątpliwość co do bezstronności sędziego.
Skład orzekający
Zbigniew Łoboda
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a., w szczególności w kontekście wielokrotnego orzekania w podobnych sprawach oraz sytuacji byłych pełnomocników organów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego i asesora w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Kluczowe jest udowodnienie obiektywnych podstaw wątpliwości co do bezstronności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego - wyłączenia sędziego, które jest kluczowe dla zapewnienia sprawiedliwego procesu. Choć nie zawiera nietypowych faktów, stanowi cenne przypomnienie o standardach bezstronności.
“Czy sędzia, który wielokrotnie orzekał w podobnych sprawach, może być uznany za nieobiektywnego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI FZ 60/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2023-05-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-02-16 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zbigniew Łoboda /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6111 Podatek akcyzowy Hasła tematyczne Wyłączenie sędziego Sygn. powiązane III SA/Gl 515/21 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2023-08-09 I FSK 312/24 - Wyrok NSA z 2024-05-08 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 19 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 515/21 w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziów i asesora sądowego w sprawie ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 10 marca 2021 r., nr 2401-IOA.4105.2.2021.BF w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 515/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek L. Z. o wyłączenie od rozpoznawania sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 10 marca 2021 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2007 r. sędziów: A. A., B. B., A. C., M. H., M. J., K. K., P. K., A. N., B. O., M. S., R. S., K. W. i asesora sądowego P. P. (punkt 1.) oraz umorzył postępowanie z wniosku L. Z. o wyłączenie od rozpoznawania tej sprawy sędziów: B. K., M. J., M. K., G. J., I. W. (punkt 2.). Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, że pismami z 18 lipca 2022 r. i 22 lipca 2022 r. skarżąca wniosła o wyłączenie od rozpoznawania sprawy sędziów: B. B., M. J., K. K., A. C., A. N., R. S., K. W., A. A., M. S., M. H., B. O., P. K., I. W., M. J., B. K., M. K., G. J. oraz asesora sądowego P. P. Skarżąca podniosła, że wymienieni sędziowie wydawali już orzeczenia w sprawach dotyczących jej osoby w przedmiocie podatku akcyzowego, gdyż toczy ona spór z organami podatkowymi w tym przedmiocie co do okresu od stycznia 2005 r. do lutego 2008 r. Skarżąca zaznaczyła, że co prawda wskazani sędziowie nie mieli styczności z tą konkretną sprawą, jednakże mają wypracowany pogląd w zakresie podatku akcyzowego, gdyż orzekali w takich sprawach co do innych okresów podatkowych. Zdaniem skarżącej, istnieje uzasadniona wątpliwość co do ich bezstronności. W zakresie wniosku o wyłączenie asesora P. P., skarżąca wskazała, że był on pełnomocnikiem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach - organu wydającego zaskarżoną decyzję, a w jednej z jej spraw, dotyczącej podatku akcyzowego za lipiec 2006 r., sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną. W ocenie skarżącej nie budzi wątpliwości, że asesor sądowy P. P. ma już określony pogląd na niniejszą sprawę, jeszcze z czasu gdy był pełnomocnikiem organu, stąd konieczne jest jego wyłączenie. Sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, tj. A. A., B. B., A. C., M. H., M. J., K. K., P. K., A. N., B. O., M. S., R. S., K. W., pisemnie oświadczyli, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej - "p.p.s.a."), ani inne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności, o jakich mowa w art. 19 p.p.s.a. Oświadczenia nie złożyli pozostali objęci wnioskiem skarżącej sędziowie, gdyż nie orzekają w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach. Asesor P. P. oświadczył, że nie istnieje okoliczność uzasadniająca wyłączenie go od orzekania w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 18 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 19 p.p.s.a. Wskazał, że był pełnomocnikiem organu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2006 r., jednakże nie był pełnomocnikiem w niniejszej sprawie. Ponadto zaznaczył, że do końca lutego 2021 r. pozostawał w stosunku pracy w Izbie Administracji Skarbowej w Katowicach, zatrudniony na stanowisku radcy prawnego. Po zakończeniu pracy i objęciu urzędu asesora sądowego otrzymywał wynagrodzenie z Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, z tytułu zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w sprawach, w których był pełnomocnikiem organu. Asesor podkreślił, że powyższe okoliczności nie mają wpływu na treść wydawanych przez niego wyroków. Sąd pierwszej instancji uznał, że wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów: A. A., B. B., A. C., M. H., M. J., K. K., P. K., A. N., B. O., M. S., R. S., K. W. oraz asesora sądowego P. P. nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ nie zaistniały przesłanki określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że prowadzenie innego postępowania, tożsamego podmiotowo z niniejszą sprawą, które zakończyło się dla strony w sposób niekorzystny, czyli oddaleniem skargi, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 ustawy p.p.s.a. w niniejszej sprawie. Ocena merytoryczna orzeczeń (w tym przypadku wyroków) możliwa jest jedynie w drodze kontroli instancyjnej prowadzonej przez Naczelny Sąd Administracyjny, w ramach przysługujących stronie właściwych środków odwoławczych. Nawet fakt wielokrotnego wydania przez tego samego sędziego rozstrzygnięć w sprawach strony, nawet rozstrzygnięć w jej odbiorze niekorzystnych, nie oznacza, że sędzia utracił przymiot bezstronności. Odnosząc się do wniosku o wyłączenie asesora P. P. Sąd wskazał, że okoliczność, iż P. P. jako radca prawny świadczył usługi prawne na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w tym występował jako pełnomocnik organu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2006 r., nie stanowi podstawy do jego wyłączenia. Przyczyna wyłączenia sędziego wskazana w art. 18 § 1 pkt 4 p.p.s.a. musiałaby zaistnieć na gruncie rozpoznawanej sprawy w znaczeniu materialnym - sędzia był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron w przedmiotowej sprawie. Powyższa okoliczność w niniejszym postępowaniu nie zachodzi. Postępowanie z wniosku skarżącej o wyłączenie sędziów B. K., M. J., M. K., G. J., I. W. umorzono, wobec faktu, iż sędziowie ci na dzień wydania postanowienia nie orzekali w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach. Na wskazane postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając je w zakresie punktu 1. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie art. 19 p.p.s.a., poprzez błędną wykładnię, prowadzącą do jego niewłaściwego zastosowania, polegającą na przyjęciu, że wielokrotne orzekanie przez sędziów w sprawach skarżącej, tożsamych pod względem stanu faktycznego i prawnego ze sprawą będącą przedmiotem skargi, nie jest okolicznością wskazującą na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności w danej sprawie, gdyż już wcześniej sędzia wyrobił sobie zdanie o bezzasadności argumentacji skarżącej. Zdaniem skarżącej, prawidłowa wykładnia zaskarżonego przepisu prowadzi do wniosku, że styczność sędziego z tożsamymi sprawami skarżącej na przestrzeni wielu lat i w kilkudziesięciu postępowaniach stanowi uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w danej sprawie tożsamej z wcześniej rozpoznawanymi. Przepisem, który powinien mieć w sprawie zastosowanie, jest właśnie art. 19 p.p.s.a. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Natomiast w myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia Użyte w art. 19 p.p.s.a. określenie "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego, uzasadnioną obiektywnymi powodami. Obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Żądając wyłączenia sędziego w trybie art. 19 p.p.s.a. nie wystarczy powołać się na abstrakcyjne przyczyny, które w przekonaniu wnioskodawcy dają podstawę do wyłączenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów, gdyż nie uprawdopodobniła ona, że zachodzą okoliczności, które mogłyby mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Wbrew stanowisku przedstawionemu we wniosku, przesłanki wyłączenia sędziów nie stanowił fakt, że brali oni udział w rozpoznawaniu innych spraw ze skarg skarżącej, wyrażając przy tym określone poglądy prawne. Wyrobienie sobie poglądu w odniesieniu do materiału dowodowego, czy też wykładni prawa i sposobu jego zastosowania w konkretnej sprawie, samo w sobie nie świadczy o tym, że w innej sprawie, nawet o tożsamym materiale dowodowym i takiejż problematyce prawnej, sędzia - z powodu wcześniej zajętego stanowiska - nie będzie kierować się obiektywnym oglądem rzeczy. Gdyby nawet miało się okazać, że w tej sprawie, którą sędzia będzie rozstrzygać, wyrazi podobne zapatrywanie, to jest do tego uprawniony w ramach niezawisłości sędziowskiej. Wymaga podkreślenia, że strona zarzuciła sędziom nie tyle negatywny do niej stosunek osobisty (wynikający z emocji, związków przyjacielskich związków ekonomicznych z nią czy ze stroną przeciwną lub pełnomocnikami stron), ale wadliwe w jej ocenie stosowanie prawa materialnego i przepisów postępowania w innych sprawach. Wniosek o wyłączenie sędziów nie może być oparty na subiektywnym przekonaniu strony, iż skoro sędzia wydał w innej jej sprawie niekorzystny dla niej wyrok, to uczyni to w każdej kolejnej. Strona musi przynajmniej uprawdopodobnić, iż to niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie wynikało z okoliczności zewnętrznych czy wewnętrznych, leżących po stronie tego sędziego i mających wpływ na obiektywizm jego działania, że okoliczności te dalej istnieją i również dla obiektywnego obserwatora wynik postępowania w sprawie osądzonej przez sędziów, których wniosek dotyczył, będzie zależny od tych właśnie okoliczności (związanych ze stosunkiem osobistym, ekonomicznym). Instytucja wyłączenia sędziów nie ma bowiem służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia, a zapobiegać wszelkim sytuacjom, w których powstałaby wątpliwość co do bezstronności sędziego. Zauważyć też należy, iż usuwaniu wadliwości postępowania czy rozstrzygnięcia służą środki zaskarżenia i odwoławcze, zagwarantowane w ustawie. Okoliczność orzekania wskazanych we wniosku sędziów w innej sprawie ze skargi skarżącej byłaby przesłanką ich wyłączenia jedynie w przypadkach określonych w art. 18 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (to jest w sprawach, w których brali udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z ich udziałem sporządzonego lub przez nich rozpoznanego oraz w sprawach, w których występowali jako prokurator), art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. (to jest w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brali udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie) i art. 18 § 3 p.p.s.a. (to jest w przypadku rozpoznawania skargi o wznowienie postępowania sądowego, jeżeli sędziowie ci brali udział w wydaniu orzeczenia objętego tą skargą o wznowienie). Z akt sprawy nie wynika, aby w przypadku objętych wnioskiem sędziów zachodziła którakolwiek z okoliczności określonych ww. przepisach. Naczelny Sąd Administracyjny podziela również stanowisko Sądu pierwszej instancji co do braku podstaw do wyłączenia od rozpoznawania sprawy asesora sądowego P. P. Jedną z przyczyn wyłączenia sędziego (asesora sądowego) z mocy ustawy jest fakt pozostawania, aktualnie bądź w przeszłości, w stosunku pełnomocnictwa z jedną ze stron (art. 18 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Przesłanka wskazana w tym przepisie musiałaby jednak zaistnieć na gruncie niniejszej sprawy w znaczeniu materialnoprawnym. Innymi słowy, wskazany asesor musiałby wcześniej być pełnomocnikiem strony w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego za styczeń 2007 r. Analogiczne uwagi odnieść należy do przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy, wymienionej w art. 18 § 1 pkt 5 p.p.s.a. (sędzia świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą), z tym zastrzeżeniem, że unormowanie to obejmuje tylko takie sytuacje, gdy dana osoba nie pełni roli pełnomocnika procesowego (a zatem asesor musiałby wcześniej świadczyć na etapie postępowania administracyjnego bądź sądowego w tej sprawie usługi prawne w charakterze pracownika organu). Żadne z powyższych okoliczności nie miały miejsca w rozpoznawanej sprawie. Jednocześnie, nie sposób uznać - jak sugeruje skarżąca - że sam fakt uczestniczenia przez P. P. w postępowaniu w innej sprawie z jej skargi, w charakterze pełnomocnika organu, stanowi okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Przyjęcie takiej argumentacji skutkowałoby możliwością wyłączenia asesorów i sędziów od orzekania w wielu sprawach i mogłoby prowadzić do paraliżu wymiaru sprawiedliwości. Niejednokrotnie zdarza się bowiem, że asesorzy i sędziowie sądów administracyjnych powoływani są spośród osób zatrudnionych w administracji publicznej, w tym organach podatkowych. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI