I FZ 585/15

I FZ 585/15 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-12-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
III SA/Wa 2564/14 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2015-09-04
I FZ 152/15 - Postanowienie NSA z 2015-06-11
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2564/14 odrzucającego zażalenie I. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2564/14 odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od września do grudnia 2007 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2564/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), jako wniesione po terminie, określonym w art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie spółki na postanowienie tego Sądu z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2564/14 odmawiające skarżącej przyznania pomocy, w sprawie ze skargi spółki na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia, decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 18 listopada 2015 r. prezes zarządu spółki wyjaśnił, ze mimo, iż w piśmie z dnia 2 listopada 2015 r. wskazał, iż pismo z dnia 29 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy z dnia 5 marca 2015 r., to należy rozumieć, że wskazał on wyłącznie na pierwotne rozstrzygnięcie w powyższej sprawie. W tej sytuacji, według prezesa zarządu oczywistym jest, że zachował on, wysyłając kolejne pisma w sprawie, wszystkich terminów określonych w przepisach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasadne nie jest. Zaskarżone bowiem tym zażaleniem postanowienie Sądu pierwszej instancji, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.
Przed oceną prawną rozstrzygnięcia WSA, również przez pryzmat zarzutów podniesionych w zażaleniu, w pierwszej kolejności niezbędne będzie nawiązanie do stanu faktycznego sprawy.
Mianowicie w dniu 5 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem wydanym w sprawie, odmówił przyznania skarżącej spółce prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. oddalił zażalenie skarżącej na ww. postanowienie.
Postanowieniem z 4 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 28 maja 2014 r., z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego.
Pismem z dnia 29 września 2015 r. (nadanym w placówce pocztowej 1 października 2015 r.) zatytułowanym "Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 08 września 2015 r. w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie z kosztów sądowych" skarżąca wskazała, że nie ma "faktycznych ani formalnych możliwości wniesienia" opłat sądowych.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 października 2015 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania czy pismo z 29 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy czy też pismo to zostało nadesłane do Sądu pierwszej instancji w innym celu, a jeżeli tak to do wskazania, w jakim.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca, pismem z dnia 2 listopada 2015 r. wskazała, że pismo z 29 września 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy prawa pomocy.
Mając na uwadze przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji stan faktyczny sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, w zgodzie zresztą z wyjaśnieniami spółki z dnia 2 listopada 2015 r., że pismo z dnia 29 września 2015 r. było zażaleniem na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 marca 2015 r., i że zażalenie to powinno zostać odrzucone. W opozycji jednak do stanowiska WSA stwierdzić należy, że zażalenie strony dnia 29 września 2015 r. powinno zostać odrzucone nie z powodu jego wniesienia po terminie, a z tego powodu, że było ono niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż wskazane w § 1 pkt 1-5a tego przepisu. Przy czym, stosownie do treści art. 197 § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a., przepis ten stosuję się odpowiednio do zażaleń.
Skoro Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 czerwca 2015 r. sygn., akt I FZ 152/15 oddalił zażalenie spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2015 r. to sprawa objęta zażaleniem pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Ponowne zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 5 marca 2015 r., jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.