I FZ 41/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie spółki na postanowienie WSA odrzucające skargę jako spóźnioną, potwierdzając prawidłowość doręczenia pisma przez e-Urząd Skarbowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę spółki K. sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd uznał, że skarga została wniesiona po terminie, ponieważ doręczenie postanowienia Dyrektora IAS pełnomocnikowi spółki za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy było prawidłowe. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki, podzielając stanowisko WSA i podkreślając, że zgoda pełnomocnika na doręczanie pism przez e-Urząd Skarbowy obejmuje również jego zawodową działalność.
Sprawa dotyczyła zażalenia spółki K. sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, które odrzuciło skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. WSA uznał skargę za spóźnioną, ponieważ została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia postanowienia Dyrektora IAS. Doręczenie to nastąpiło 23 października 2024 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy, a skarga została nadana pocztą 25 listopada 2024 r. Pełnomocnik spółki zarzucił w zażaleniu wadliwość doręczenia, argumentując, że korzystał z konta osoby fizycznej na e-Urzędzie Skarbowym i że zgoda na doręczenia obejmowała sprawy prywatne. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił tych argumentów. Sąd wskazał, że pełnomocnik adwokat R. K. wyraził zgodę na doręczanie pism przez e-Urząd Skarbowy od 3 października 2023 r., a zgoda ta nie została odwołana. NSA powołał się na art. 35e ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, stwierdzając, że zgoda pełnomocnika jako osoby fizycznej obejmuje również jego zawodową sferę kontaktów z organami KAS. Podkreślono również, że w pełnomocnictwie szczególnym nie wskazano adresu elektronicznego w systemie teleinformatycznym, a podany adres e-mail nie umożliwiał jednoznacznej identyfikacji. Sąd przywołał podobne orzecznictwo WSA w Szczecinie i NSA, potwierdzające prawidłowość doręczeń przez e-Urząd Skarbowy w sytuacji wyrażonej zgody. W konsekwencji NSA oddalił zażalenie jako bezzasadne, potwierdzając prawidłowość odrzucenia skargi przez WSA. Sąd odmówił również zasądzenia kosztów postępowania, wskazując na brak zastosowania przepisów o kosztach postępowania kasacyjnego do postępowania zażaleniowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie jest prawidłowe, jeśli pełnomocnik wyraził zgodę na doręczanie pism przez e-Urząd Skarbowy, a zgoda ta obejmuje również jego zawodową działalność, nawet jeśli korzystał z konta osoby fizycznej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że zgoda pełnomocnika na doręczanie pism przez e-Urząd Skarbowy, wyrażona jako osoba fizyczna, obejmuje również jego zawodową sferę kontaktów z organami KAS. Brak odwołania tej zgody i prawidłowe doręczenie pisma skutkują uznaniem skargi za spóźnioną, jeśli została wniesiona po terminie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.k.a.s. art. 35e
Ustawa o Krajowej Administracji Skarbowej
Dotyczy doręczania pism wydawanych przez organy KAS na konto w e-Urzędzie Skarbowym. Zgoda pełnomocnika jako osoby fizycznej obejmuje również jego zawodową sferę kontaktów z organami KAS.
O.p. art. 144 § § 1a
Ordynacja podatkowa
Organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego. e-Urząd Skarbowy jest systemem teleinformatycznym.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Obliguje sąd do odrzucenia skargi wniesionej z uchybieniem terminu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy rozpoznawania zażaleń.
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy rozstrzygnięcia w przedmiocie zażalenia.
Ustawa o doręczeniach elektronicznych art. 2 § pkt 1
Definicja adresu do doręczeń elektronicznych, który musi umożliwiać jednoznaczną identyfikację adresata.
Ustawa o doręczeniach elektronicznych art. 4 § ust. 1
Dotyczy doręczeń elektronicznych.
Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu automatyzacji załatwiania niektórych spraw przez Krajową Administrację Skarbową
Wprowadziła e-Urząd Skarbowy jako system teleinformatyczny.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie postanowienia Dyrektora IAS pełnomocnikowi spółki za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy było prawidłowe, ponieważ pełnomocnik wyraził zgodę na takie doręczenia, a zgoda ta obejmuje również jego zawodową działalność. Skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Przepisy dotyczące kosztów postępowania kasacyjnego nie mają zastosowania do postępowania zażaleniowego.
Odrzucone argumenty
Doręczenie postanowienia przez e-Urząd Skarbowy było wadliwe, ponieważ pełnomocnik korzystał z konta osoby fizycznej i zgoda na doręczenia obejmowała jedynie sprawy prywatne. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Godne uwagi sformułowania
zgoda pełnomocnika szczególnego, wyrażając zgodę na doręczanie pism na konto osoby fizycznej w e-Urząd Skarbowy, wyraża taką zgodę we własnym imieniu jako osoba fizyczna, a zakres tej zgody obejmuje nie tylko prywatną, ale i zawodową (jako pełnomocnik) sferę kontaktów z organami KAS. Nie ma bowiem przeciwskazań, aby pełnomocnik działał w imieniu swego mocodawcy z poziomu swojego konta osoby fizycznej. przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji.
Skład orzekający
Bartosz Wojciechowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości doręczeń przez e-Urząd Skarbowy w sytuacji wyrażonej zgody przez pełnomocnika, nawet jeśli korzysta z konta osoby fizycznej. Interpretacja przepisów dotyczących kosztów postępowania zażaleniowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji doręczeń w ramach Krajowej Administracji Skarbowej i zgody pełnomocnika. Interpretacja przepisów o kosztach dotyczy postępowania zażaleniowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu prawidłowości doręczeń elektronicznych i interpretacji zgody pełnomocnika, co jest istotne dla wielu profesjonalistów. Wyjaśnia również kwestię kosztów w postępowaniu zażaleniowym.
“E-Urząd Skarbowy: Czy zgoda pełnomocnika jako osoby fizycznej wystarczy do prawidłowego doręczenia pisma?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI FZ 41/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-19 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Bartosz Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I SA/Rz 611/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2025-01-07 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 615 art. 35e Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j.) Dz.U. 2023 poz 2383 art. 144 § 1a Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.) Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 611/24 odrzucające skargę K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 października 2024 r. nr 1801-IOV-2.4103.33.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z 7 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 611/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: spółka, skarżąca, strona) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 października 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu orzeczenia sąd wskazał, spółka wniosła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 10 maja 2024 r. Postanowieniem z dnia 9 października 2024 r. Dyrektor IAS stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi spółki w dniu 23 października 2024 r. W dniu 25 listopada 2024 r. pełnomocnik spółki nadał w urzędzie pocztowym skargę na powyższe postanowienie Dyrektora IAS. Skoro w niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 23 października 2024 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z końcem dnia 22 listopada 2024 r. (piątek). Natomiast skarga została wniesiona w dniu 25 listopada 2024 r. Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zaskarżyła je w całości, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a w zw. z art. 144a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383) w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1045) poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w postaci przyjęcia, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 października 2024 r., w sytuacji gdy doszło do wadliwego doręczenia rozstrzygnięcia przez portal e-Urząd Skarbowy, który to nie jest właściwą platformą do dokonywania doręczeń, gdyż adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika spółki na portalu e-Urząd Skarbowy nie został wpisany do bazy adresów elektronicznych prowadzonej przez Ministra właściwego do spraw informatyzacji, a wyrażona w dniu 2 października 2023 r. zgoda R. K. jako osoby fizycznej (a nie jako profesjonalnego pełnomocnika) obejmowała wyłącznie sprawy prywatne pełnomocnika (i udzielona była przy okazji realizowania takowych spraw prywatnych), co prowadzi do wniosków, że organ nie był uprawniony do doręczania korespondencji poprzez wskazaną platformę, a skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi. W oparciu o powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w sprawie jest prawidłowość odrzucenia przez WSA w Rzeszowie – jako spóźnionej – skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 października 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zauważyć też w tym miejscu wypada, że kwestia prawidłowości doręczenia kolejnych pism przez organ za pośrednictwem portalu e-Urząd Skarbowy pozostaje w istocie osią sporu, a korzystanie przez organ z tej platformy celem doręczania pism stronie było kwestionowane przez ustanowionego pełnomocnika. Postanowienie z 9 października 2024 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi spółki w dniu 23 października 2024 r. (k. 69, tom 17 akt odwoławczych) za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy. Termin do wniesienia skargi zatem upływał dnia 22 listopada 2024 r. Skarga została wniesiona w dniu 25 listopada 2024 r. (k. 6 akt sądowych). Bez wątpienia zatem skarga była spóźniona. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela opinii pełnomocnika spółki wyrażonej w zażaleniu, że doręczenie postanowienia przez portal e-Urząd Skarbowy było wadliwe, a to ze względu na to, że było to jego konto jako osoby fizycznej i służyło wyłącznie do prowadzenia jego prywatnych spraw. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, z danych dostępnych w systemie teleinformatycznym KAS wynika, że adw. R. K. wyraził zgodę na doręczenie pism za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy od dnia 3 października 2023 r. (k. 41 akt adm., tom 17). Zgoda ta obowiązywała w momencie przystąpienia do postępowania i nie została odwołana (czego nie neguje pełnomocnik). Należy w tym miejscu odwołać się do przepisu art. 35e (dotyczącego doręczania pism wydawanych przez organy KAS na konto w e-Urzędzie Skarbowym) ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615; dalej: u.k.a.s.) i zgodzić się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie wyrażonym w postanowieniu z dnia 30 października 2024 r. odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, że pełnomocnik szczególny, wyrażając zgodę na doręczanie pism na konto osoby fizycznej w e-Urząd Skarbowy, wyraża taką zgodę we własnym imieniu jako osoba fizyczna, a zakres tej zgody obejmuje nie tylko prywatną, ale i zawodową (jako pełnomocnik) sferę kontaktów z organami KAS. Nie ma bowiem przeciwskazań, aby pełnomocnik działał w imieniu swego mocodawcy z poziomu swojego konta osoby fizycznej. Ponadto, w znajdującym się w aktach (k. 2822) pełnomocnictwie szczególnym z dnia 7 marca 2024 r. dla adw. R. K., nie wskazano adresu elektronicznego w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez organ podatkowy (np. e-PUAP), mimo że w przypadku zgłoszenia pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym wypełnienie tej pozycji w formularzu jest obowiązkowe. Wskazano jedynie (w innej pozycji) adres e-mail "[...]" - adres taki nie umożliwia zaś jednoznacznej identyfikacji adresata przesłanych danych, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1045). Zgodnie z art. 144 § 1a O.p. "Organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego". Za system teleinformatyczny, o którym mowa w tym przepisie, należy uznać e-Urząd Skarbowy, wprowadzony ustawą z dnia 8 czerwca 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w celu automatyzacji załatwiania niektórych spraw przez Krajową Administrację Skarbową (Dz. U. z 2022 r., poz. 1301). Tytułem uzupełnienia powyższej argumentacji, powołać można wyrok WSA w Szczecinie z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 318/24, w którym Sąd stwierdził, że skoro pełnomocnik wyraził zgodę na doręczanie pism wydawanych przez organy krajowej administracji skarbowej na konto w e-Urzędzie Skarbowym, to organ był zobligowany doręczać mu korespondencję za pośrednictwem tego systemu od dnia następującego po dniu udzielenia zgody (art. 35e ust. 4 pkt 2 u.k.a.s.), a obowiązku tego nie zniosło również podanie przez pełnomocnika adresu e-PUAP. Podobne jak w niniejszej sprawie stanowisko zajął wreszcie NSA w postanowieniu z dnia 20 listopada 2024 r. sygn. akt I FZ 251/24. Również na gruncie tej sprawy pełnomocnik strony negował prawidłowość doręczenia mu decyzji za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił jednak, że, jeżeli w opinii skarżącej, doręczenia powinny być dokonywane na adres e-PUAP wskazywany w pełnomocnictwie, to powinna była wycofać zgodę na doręczanie decyzji za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy, czego w tej sprawie nie uczyniła. Podsumowując, doręczenie postanowienia z dnia 9 października 2024 r. było prawidłowe. W tej sytuacji, skoro termin do wniesienia skargi na ww. postanowienie upływał 22 listopada 2024 r., a skarga została wniesiona 25 listopada 2024 r., prawidłowo WSA w Rzeszowie odrzucił ją jako spóźnioną. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania stwierdzić należało, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI