I FZ 354/16

I FZ 354/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-10-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Roman Wiatrowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
III SA/Wa 789/16 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2017-03-22
I FZ 353/16 - Postanowienie NSA z 2016-11-23
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 125 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia V. K. K. s.k.a. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1804/15 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi V. K. K. s.k.a. z siedzibą w W. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego W.-S. z dnia 31 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za luty 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. K. s.k.a. (dalej: skarżąca, spółka) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 31 marca 2015 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za luty 2015 r. zawiesił postępowanie sądowe.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca skargą z 8 czerwca 2016 r. zakwestionowała ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W., które zostało wydane w czasie trwania kontroli podatkowej wszczętej wobec spółki 23 marca 2015 r. .
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest zapadłe w trakcie kontroli podatkowej postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Sąd pierwszej instancji uznał, że w tożsamej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 lipca 2016 r., I FSK 724/16 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne, tak więc zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 201 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienie prawne w sprawie I FSK 724/16.
W zażaleniu na powyższe postanowienie WSA w Warszawie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy lub przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż w sprawie nie było podstaw prawnych do zawieszenia postępowania sądowego oraz z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 163 § 2 oraz art. 166 p.p.s.a. przez błędne wyjaśnienie przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia podstawy prawnej, polegające na przyjęciu, że przyszła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała wpływ na postępowanie sądowe w sprawie skarżącej.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie w całości, wskazując, że zawieszenie postępowania w sprawie ze względu na postanowienie NSA z 13 lipca 2016 r., I FSK 724/16 było w pełni uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do przesądzenia prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W ocenie sądu pierwszej instancji, przesłanką z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umożliwiającą Sądowi pierwszej instancji zawieszenie postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie było przedstawienie przez Naczelny Sąd Administracyjny składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego w sprawie I FSK 724/16.
W postanowieniu z 13 lipca 2016 r., I FSK 724/16 NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczy kwestii: "Czy w stanie prawnym obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r., po zmianie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dokonanej ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), przysługuje skarga do sądu administracyjnego od rozstrzygnięcia w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o którym mowa w art. 87 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.), wydanego w toku kontroli podatkowej, postępowania podatkowego bądź postępowania kontrolnego?."
Jak trafnie podniósł skarżący, w uzasadnieniu postanowienia NSA wyraźnie wskazano, że przedstawione zagadnienie prawne związane jest ze zmianą treści art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskutek nowelizacji tegoż przepisu ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658; dalej: nowela z 2015 r.).
Oceniając wystąpienie przesłanek do zawieszenie postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie należy wskazać, że zgodnie z przepisami intertemporalnymi określonymi w noweli z 2015 r., art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w znowelizowanym brzmieniu nie będzie miał zastosowania do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy (art. 2 w zw. z art. 3 noweli z 2015 r.).
W rozpatrywanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zainicjowane skargą z 8 czerwca 2015 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – 11 czerwca 2015 r. – k. 2 akt sądowych). Ze względu na fakt wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie przed dniem wejścia w życie noweli z 2015 r. (tj. przed dniem 15 sierpnia 2015 r.) w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w znowelizowanym brzmieniu.
Co do zasady rację ma skarżący wskazując, że wobec tego nie można przyjąć, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy (w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego w sprawie I FSK 724/16. Nie było zatem podstaw do zawieszenia postępowania sądowego ze względu na powód wskazany w zaskarżonym postanowieniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy jednak zauważyć, że z treści postanowienia NSA 13 lipca 2016 r., I FSK 724/16 wynika, że uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśniająca sformułowane w tym postanowieniu zagadnienie prawne może mieć wpływ także na stosowanie przepisów ustawy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w okresie sprzed wejścia w życie noweli z 2015 r. Potwierdza to treść uchwały z 24 października 2016 r., I FPS 2/16, w której szczegółowo odniesiono się nie tylko do wykładni art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w znowelizowanym brzmieniu, ale zawarto również stanowisko, które może mieć znaczenie przy ocenie właściwego trybu zaskarżania postanowień o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym także w stanie prawnym obowiązującym przed nowelizacją z 2015 r. (w szczególności w odniesieniu do dopuszczalności traktowania złożonych w odpowiednim terminie wezwań do usunięcia naruszenia prawa – w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a.- jako terminowo złożonych już zażaleń, które powinny podlegać przekazaniu organowi drugiej instancji (DIS) do rozpatrzenia).
Tak więc w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji był uprawniony do uznania, że w rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego określone w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.
W świetle powyższego, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.