I FZ 352/12

I FZ 352/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-09-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-08-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
I FZ 38/12 - Postanowienie NSA z 2012-03-22
III SA/Gl 1644/11 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2013-01-31
I FSK 1400/13 - Wyrok NSA z 2014-05-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par 1, art. 61 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1644/11, odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 sierpnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. H. S. (dalej: wnioskujący lub skarżący) pismem z dnia 24 sierpnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 sierpnia 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., którą to określono stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2004 r. oraz różnicę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.
2. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uwzględniając zawartego w skardze wniosku.
3. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które to postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił.
4. Pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. skarżący wniósł ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go zaistnieniem nowych okoliczności, w szczególności toczącym się śledztwem prowadzonym przez prokuraturę w sprawie nadużyć władzy przez pracowników skarbowych na szkodę strony. Na poparcie swoich twierdzeń przedłożył kopie następujących dokumentów: doniesienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skierowanego do Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 20 kwietnia 2012 r., zawiadomienia o wszczęciu śledztwa z dnia 22 maja 2012 r., zarządzenia o odmowie wydania uwierzytelnionych kserokopii z akt sprawy z dnia 12 marca 2012 r.
5. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1644/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd pierwszej instancji uznał, że pomimo wskazania przez wnioskującego, iż w sprawie zaistniały nowe okoliczności, nie dopatrzył się, aby uzasadniały one słuszność żądania strony.
W ocenie Sądu, wprawdzie strona wskazała we wniosku, że wykonanie egzekucji wydanych z rażącym naruszeniem prawa jest w zupełności niebywałe i stanowi przejaw skrajnej arogancji o znamionach przestępstwa, a bezprawna egzekucja doprowadzi do likwidacji środków transportowych za bezcen, zerwania kontraktów i likwidację zakładu pracy, jednakże nadal nie wykazała dowodów przemawiających za podniesionymi twierdzeniami, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nadto zdaniem Sądu uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zostało oparte na ogólnikowych twierdzeniach w znacznej mierze opierających się na argumentacji zawartej w skardze. Sąd w takiej sytuacji nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony.
6. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie oraz zawieszenie wykonania decyzji. Zarzucono: - niewłaściwe zastosowanie powołanych we wnioskach strony dnia 5 czerwca 2012 r. podstaw prawnych dot. wstrzymania wykonania decyzji; - oparcie rozstrzygnięć odmownych na bliżej nie znanych wyrokach sądowych zapadłych w innych sprawach, co bezsprzecznie nasuwa wniosek, że działanie sądu nie miało rzeczywistego odniesienia do stanu faktycznego aktualnych spraw będących przedmiotem oceny sądu; - bezpodstawny zarzut sądu jakoby strona nie wykazała w dostateczny sposób podstaw faktycznych i prawnych wystarczających dla zastosowania okresowego zawieszenia wykonania decyzji; - błędne postawienie tezy przez sąd, jakoby w zaistniałej sprawie zasada wykonywania zaskarżonych decyzji administracyjnych miała nieograniczone umocowanie w orzecznictwie. W szczególności owa konstatacja jest w zupełności błędna gdyż sąd jest w posiadaniu materiałów dot. podejrzenia popełnienia przestępstw przez osoby i organa od których pochodzą akty objęte skargami; - uzasadnienia odmowne oparto na błędnych zarzutach, jakoby strona nie dołączyła do wniosków dostatecznych dowodów na wstrzymanie wykonania decyzji.
7. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy pamiętać o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.). To ta regulacja wskazuje nam na przesłanki na podstawie których Sąd może wstrzymać zaskarżoną decyzję. Regulacja ta została przywołana w zaskarżonym postanowieniu. Razem z nią powołano art. 61 § 4 u.p.p.s.a., w świetle którego, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Przypomnienie i tej regulacji było nieodzowne, gdyż w sprawie wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji był ponownym wnioskiem strony.
Sąd pierwszej instancji ocenił, że powołane przez wnioskującego nowe okoliczności, tj. toczące się śledztwo w Prokuraturze Rejonowej o nadużycie władzy przez pracowników skarbowych, nie uzasadniały słuszności żądania strony. Sąd pierwszej instancji rozpatrując wniosek strony wziął również pod uwagę, jego stwierdzenie, że bezprawna egzekucja doprowadzi do likwidacji środków transportowych za bezcen, zerwania kontraktów i likwidację zakładu pracy. Jednak i ten argument nie uzasadniał, w ocenie Sądu, wstrzymania zaskarżonej decyzji. Stanowisko takie należało podzielić.
Okoliczność toczącego się śledztwa nie prowadzi bowiem do wniosku, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi stronie znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
We wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji oprócz powołanej wyżej nowej okoliczności strona zarzuciła organom podatkowym szereg nieprawidłowości w tym bezprawny wymiar podatku VAT. Mając to na uwadze, zauważyć należy, że w istocie, w ocenie strony, za zasadnością jej stanowiska przemawia wątpliwa zgodność z prawem podjętych w sprawie przez organy podatkowe działań. W tym stanie rzeczy, prawidłowo wytknął Sąd pierwszej instancji, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zostało oparte na ogólnikowych twierdzeniach w znacznej mierze opierającej się na argumentacji zawartej w skardze. Wyjaśnić więc należy, że to, czy w sprawie organy podatkowe naruszyły przy wydaniu decyzji przepisy prawa Sąd będzie kontrolował przy merytorycznym rozpoznaniu skargi. Kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Postrzegana przez stronę niezgodność działań organów administracji publicznej z prawem – niezależnie od istniejącego zdaniem strony stopnia tej bezprawności – nie może przemawiać za zasadnością wniosków w postępowaniach wpadkowych. Zgodnie z art. 61 § 1 u.p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki umożliwiające to wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 34/12).
Jak już wskazano wyżej prawidłowo Sąd pierwszej instancji ocenił również, że stwierdzenie wnioskującego o likwidacji środków transportowych za bezcen, zerwania kontraktów i likwidację zakładu pracy, nie uzasadniało wstrzymania zaskarżonej decyzji. W orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającym zażalenie strony na postanowienie odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji Sąd wytknął, że wnioskujący nie odniósł się przykładowo do dokumentów źródłowych odzwierciedlających jego sytuację – nie podano (choćby szacunkowych) aktualnych przychodów czy też zobowiązań (poza kredytem odnawialnym) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Nie dysponując aktualnymi i konkretnymi danymi dotyczącymi wysokości dochodów i kosztów przedsiębiorstwa skarżącego, wielkości zatrudnienia, majątku oraz zadłużenia Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uznać, że niepoparte żadnym dokumentem stwierdzenie o utracie źródła utrzymania jest wystarczające do uznania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. W niniejszej sprawie - wywołanej kolejnym wnioskiem skarżącego - strona nadal nie przedstawiła dowodów przemawiających za podniesionymi twierdzeniami, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona nie wykazała, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał więc zarzutów zażalenia za zasadne.
Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.