I PZ 29/11

Sygn. akt I PZ 29/11 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 8 grudnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Beata Gudowska 
SSN Roman Kuczyński 
 
w sprawie z powództwa E. W. 
przeciwko Zakładowi Usług Komunalnych Sp. z o. o. w R. 
o odszkodowanie w kwocie 100.000 zł i rentę wyrównawczą w kwocie 400 zł, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 grudnia 2011 r., 
zażalenia powódki na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego  
z dnia 26 maja 2011 r.,  
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w pkt VI wyroku 
Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r. sygn. akt … 5/11 i w 
tej części przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania temu 
Sądowi. 
 
 
UZASADNIENIE 
 
Wyrokiem z 26 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń 
Społecznych, po rozpoznaniu sprawy z powództwa E. W. przeciwko Zakładowi 
Usług Komunalnych Sp. z o.o. w R. o odszkodowanie w kwocie 100.000 zł i rentę 
wyrównawczą w kwocie 400 zł, na skutek apelacji powódki E. W. od wyroku Sądu 
Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. IV Wydziału Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych z 4 lipca 2008 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten 

 
 
2 
sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki 20.000 zł tytułem 
odszkodowania (punkt I), zasądził od pozwanego na rzecz powódki rentę 
poczynając od dnia 11 stycznia 2008 r. w kwocie po 400 zł miesięcznie płatną do 
dnia 10-go każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki w 
płatności każdej z rat (punkt II), w pozostałej części apelację powódki oddalił (punkt 
III), zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania (punkt IV), ustalił, iż 
nieuiszczone koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa (punkt V) oraz 
przyznał adwokatowi J. G. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej 
udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym w kwocie 147,60 zł, w tym 
należny podatek od towarów i usług, nakazując wypłacić tę kwotę ze Skarbu 
Państwa (kasa Sądu Okręgowego w O.) (punkt VI). 
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powódka na podstawie art. 446 § 2 i 3 k.c. 
domagała 
się 
od 
Zakładu 
Usług 
Komunalnych 
Spółki 
z 
ograniczoną 
odpowiedzialnością z siedzibą w R. zapłaty 100 000 zł tytułem odszkodowania w 
związku z pogorszeniem się jej sytuacji życiowej po śmierci męża M. W. wskutek 
wypadku przy pracy oraz renty w wysokości po 400 zł miesięcznie. Sąd przyznał 
także, że błędnie orzekł na mocy § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności 
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy 
prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyjmując 
stawkę minimalną w wysokości 120 zł, zamiast prawidłowo na mocy § 13 ust. 3 
tego rozporządzenia, z zastosowaniem stawki minimalnej obliczonej stosownie do 
dyspozycji § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie budzi 
wątpliwości, że przedmiotem niniejszej sprawy jest odszkodowanie i renta 
wyrównawcza, dlatego podstawę do obliczenia wysokości należnego adwokatowi 
wynagrodzenia stanowi wartość przedmiotu sprawy. 
W dniu 31 maja 2011 r. pełnomocniczka powódki złożyła zażalenie 
zaskarżając powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego w części tj. w pkt VI i zarzuciła: 
I. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 12 ust 1 pkt 5 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez zasądzenie 147,60 zł, w 

 
 
3 
sytuacji gdy prawidłowo zasądzone wynagrodzenie winno wynosić 1.800,- zł z 
podwyższeniem o podatek VAT wysokości 23 %, a zatem w łącznej kwocie 2.214,- 
zł, 
II. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 13 ust 4 pkt 2 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez niezasądzenie kosztów 
zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym - tj. kwoty 1.350,- zł z 
podwyższeniem o podatek VAT w wysokości 23 %, a zatem w łącznej kwocie 
1.660,50 zł. 
Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w 
pkt VI przez podwyższenie zasądzonej kwoty z tytułu udzielonej pomocy prawnej 
świadczonej z urzędu za postępowanie apelacyjne oraz zasądzenie kosztów za 
postępowanie kasacyjne. 
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocniczka powódki podniosła, że powódka 
wnosiła o odszkodowanie w wysokości 100.000 zł oraz rentę wyrównawczą w 
kwocie 400,- zł miesięcznie, tym samym do tego rodzaju sprawy winien mieć 
zastosowanie § 12 ust 1 pkt 5 powołanego wyżej rozporządzenia, który stanowi, iż 
„świadczenie odszkodowawcze należne z tytułu wypadku przy pracy lub choroby 
zawodowej – 50 % stawki obliczonej na podstawie § 6 od wartości odszkodowania 
będącego przedmiotem sprawy." Wobec powyższego Sąd Apelacyjny za podstawę 
orzekania w przedmiocie kosztów winien przyjąć stawkę minimalną (zgodnie z § 13 
pkt 3 rozporządzenia stawka minimalna za prowadzenie spraw z zakresu prawa 
pracy przed sądem apelacyjnym wynosi 100 %) wynikającą z § 6 pkt 6 - tj. kwotę 
3.600,- zł, bowiem wartość przedmiotu sporu wyniosła 104.800,- zł i z tej kwoty 
zasądzić na rzecz pełnomocnika z urzędu 50 %, tj. kwotę 1.800,- zł powiększoną o 
należny podatek VAT.  
Także 31 maja 2011 r. pełnomocniczka powódki złożyła wniosek o 
uzupełnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r. poprzez 
zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu 
kasacyjnym w kwocie 2.025 zł podwyższonej o podatek VAT w wysokości 23 %, a 
zatem łącznej kwoty 2.490,75 zł. 

 
 
4 
W 
uzasadnieniu 
wniosku 
pełnomocniczka 
wskazała, 
że 
wysokość 
wynagrodzenia adwokackiego znajduje oparcie w § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia 
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa 
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – 75 % stawki 
minimalnej, jako że pełnomocnik nie prowadził sprawy w drugiej instancji w 
momencie sporządzania skargi kasacyjnej. Stawkę minimalną zaś określa § 12 ust. 
1 pkt 2 i wynosi ona 75 % stawki obliczonej na podstawie § 6, a zatem kwotę 2.700 
zł.  
Postanowieniem z 31 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu sprawy w przedmiocie wniosku 
pełnomocnika powódki o uzupełnienie wyroku Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych z 26 maja 2011 r. postanowił uzupełnić wskazany wyżej 
wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r. w ten sposób, że dodał punkt VII 
o treści: „przyznaje adwokatowi J. G. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy 
prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w kwocie 2.490,75 zł, w 
tym należny podatek od towarów i usług i nakazał wypłacić tę kwotę ze Skarbu 
Państwa (kasa Sądu Apelacyjnego). 
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia o 
kosztach procesu w postępowaniu kasacyjnym, chociaż Sąd Najwyższy uchylając 
wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2010 r. wyrokiem z dnia 3 grudnia 
2010 r. w sprawie I PK 88/10 przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego 
rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Sąd 
Apelacyjny wskazał, iż zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności 
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy 
prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawka minimalna w 
sprawach z zakresu prawa pracy o wynagrodzenie za pracę lub odszkodowanie 
inne niż wymienione w punkcie 4 wynosi 75% stawki obliczonej na podstawie § 6 
od wartości wynagrodzenia lub odszkodowania będącego przedmiotem sprawy. W 
myśl § 6 pkt 6 tego rozporządzenia stawka minimalna w przy wartości przedmiotu 
sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3.600 zł. Mając na względzie 
przedmiot roszczeń powódki (odszkodowanie w kwocie 100 000 zł i renta 

 
 
5 
wyrównawcza w kwocie 400 zł miesięcznie) stawka minimalna w niniejszej sprawie 
wynosi zatem 2.700 zł (3.600 zł x 75% = 2.700 zł). Zgodnie z § 13 ust. 4 pkt 2 
powołanego wyżej rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 
przez adwokata, który nie prowadził sprawy w drugiej instancji stawka minimalna w 
postępowaniu kasacyjnym wynosi 75% stawki minimalnej, nie mniej niż 120 zł. 
Skoro, jak wskazano wyżej, stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 2.700 zł, 
to stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez 
pełnomocnika, który nie prowadził sprawy w drugiej instancji wynosi 2.025 zł (2.700 
zł x 75% = 2.025 zł), przy czym stosownie do § 2 ust. 3 powołanego wyżej 
rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej 
udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności z tytułu 
zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, 
obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (2.025 zł + 23% = 2.490,75 zł). 
Wobec powyższego rozstrzygnięcia, pełnomocniczka powódki pismem 
z 24 czerwca 2011 r. cofnęła zażalenie w części, tj. w zakresie punktu II i ponad 
2.066,40 zł, albowiem powołanym wcześniej postanowieniem z dnia 31 maja 2011 
r. Sąd Apelacyjny uzupełnił wyrok z dnia 26 maja 2011 r. przez dodanie punktu VII. 
Postanowieniem z 29 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny w punkcie 1 
postanowił umorzyć postępowanie zażaleniowe w części obejmującej punkt II 
zażalenia pełnomocniczki powódki z dnia 31 maja 2011 roku oraz w pkt. 2 umorzył 
postępowanie zażaleniowe wywołane wniesieniem zażalenia z dnia 31 maja 2011 r. 
w części objętej jego punktem 1 ponad kwotę 2 066,40 zł. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zażalenie w części pozostałej po jego częściowym cofnięciu pismem 
pełnomocniczki powódki z 24 czerwca 2011 r. i umorzeniu postępowania 
zażaleniowego w tej części postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 29 czerwca 
2011 r. (tj. w części dotyczącej wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy 
prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w zakresie 
żądania do kwoty 2.066,40 zł) jest uzasadnione, co trafnie przyznał Sąd Apelacyjny 
w uzasadnieniu wyroku z 26 maja 2011 r. 

 
 
6 
 
Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie 
pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji.