I FZ 290/22

I FZ 290/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sylwester Golec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
I FSK 1707/23 - Postanowienie NSA z 2024-02-28
I SA/Łd 696/22 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-04-12
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 227 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 696/22 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r., nr 1001-IOV-1.4103.52.2020.82.U71.AM w przedmiocie uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 lipca 2020 r. i określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, sierpień, listopad 2015 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące wrzesień i październik 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 29 września 2022 r. w sprawie o sygn. akt. I SA/Łd 696/22 wezwano D. sp. z o.o. z siedzibą w L. z pośrednictwem pełnomocnika do
uiszczenia wpisu sądowego od skargi D. sp. z o.o. z/s w L. na decyzję
Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. nr 1001-IOV-1.4103.52.2020.82.U71.AM w kwocie 2566 złotych, stosownie do § 1 pkt 4
rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535 zwane dalej jako ,,rozporządzenie’’) w
terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu,
pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu wywiedzionym od powyższego zarządzenia skarżąca spółka na
podstawie art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) powoływanej dalej jako
,,P.p.s.a." wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucano
naruszenie: 1) § 1 pkt 4 rozporządzenia przez jego niewłaściwe zastosowanie w
przedmiotowej sprawie; 2) § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia przez jego pominięcie i niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, w sytuacji gdy dotyczy ona zobowiązań podatkowych.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca spółka wskazała, że w sprawie do ustalenia wysokości wpisu zastosowanie powinien znaleźć § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, w
świetle którego, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem
stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych - 500 zł. Zdaniem skarżącej spółki przedmiot zobowiązania w sprawie powinien podlegać wpisowi stałemu, a nie zaś stosunkowemu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji,
takich jak skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera
się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie.
Decydujące znaczenie dla ustalenia rodzaju należnej opłaty sądowej (stałej
bądź stosunkowej) ma kwestionowany przed sądem akt. Jeśli bowiem konkretyzuje on należność pieniężną, której dotyczy spór, strona powinna uiścić wpis stosunkowy
obliczony według zasad przewidzianych w ww. rozporządzeniu.
W sprawie kluczowa dla rozstrzygnięcia pozostawała okoliczność, że skarżący
wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję
Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 lipca 2022 r. uchylającą
decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 lipca 2020 r. i określają wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, sierpień, listopad
2015 r. w wysokości 256.590 zł oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiące wrzesień i październik 2015 r. w wysokości 154.835 zł
Nie mogło tym samym ulegać wątpliwości, że kwestionowany przed sądem akt dotyczył konkretnej należności pieniężnej, co wykluczało możliwość pobrania wpisu
stałego od skargi w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia. Z uwagi na wątpliwość
co do prawidłowego wskazania przez skarżącą spółkę wartości przedmiotu
zaskarżenia zarządzono dochodzenie i określono tę wartość na kwotę 256.590 zł.
Zasadnie zatem w zaskarżonym zarządzeniu ustalono wysokość wpisu w oparciu wartość przedmiotu zaskarżenia i określono go na kwotę 2.566 zł w myśl § 1 pkt 4
rozporządzenia.
Twierdzenie skarżącej spółki o konieczności objęcia zawisłej sprawy kategorią ,,spraw z zakresu zobowiązań podatkowych", w których pobiera się wpis stały, nie zostało w istocie poparte jakąkolwiek argumentacją. Autor zażalenia ograniczył się
jedynie do cytowania wybranych fragmentów orzeczeń sądowych, zapadających w okolicznościach faktycznych nie odpowiadających w sprawie. Wskazane przez
skarżącą spółkę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego odnosiły się do
wpisów stałych bowiem dotyczyły przypadków zaskarżenia decyzji kasacyjnej (postanowienie NSA z dnia 21.08.2013 r., sygn. akt I FZ 356/13), decyzji określającej wysokość straty (postanowienie NSA z dnia 19.04.2012 r., sygn. akt II FZ 190/12) oraz decyzji w sprawie przeniesienia odpowiedzialności podatkowej (postanowienie NSA z
dnia 02.12.2008 r., sygn. akt I FZ 424/08). Tym samym powoływanie się na
prezentowaną ww. rozstrzygnięciach argumentację należało uznać za niezasadne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w
sentencji postanowienia na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i
art. 198 P.p.s.a.