I FZ 266/24

I FZ 266/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Rz 294/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2024-08-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 220 par 1 i par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 294/24 o odrzuceniu skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 15 marca 2024 r., nr 1801-IOV-2.4103.4.2023 postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 294/24.
Uzasadnienie
1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
1.1. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 294/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie: 1) odrzucił skargę H. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 15 marca 2024 r.; 2) zwrócił Spółce uiszczony wpis od skargi w kwocie 301 zł.
1.2. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 635, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że: - w dniu 17 kwietnia 2024 r. Spółka uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 301 zł; - Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 24 maja 2024 r. określił wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie na kwotę 20048 zł i wpis stosunkowy od skargi wyniósł 602 zł; - w związku z tym wezwano Spółkę do uiszczenia "wpisu uzupełniającego" od wniesionej skargi w kwocie 301 zł; - w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Spółki w piśmie z dnia 14 czerwca 2024 r. poinformował, że wpis od skargi został uiszczony w dniu 17 kwietnia 2024 r. na rachunek bankowy Sądu, a potwierdzenie przelewu zostało przedłożone jako załącznik od skargi. Z ostrożności procesowej do pisma dołączył duplikat potwierdzenia dokonania przelewu z dnia 17 kwietnia 2024 r. na kwotę 301 zł; - w związku z tym, że w zakreślonym terminie Spółka pomimo wezwania nie uiściła "wpisu uzupełniającego" od wniesionej skargi, to odrzucił skargę.
2. Zażalenie
W zażaleniu z dnia 20 września 2024 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie art. 49 w zw. z art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. i art. 9 k.p.a. przez niejasne, niejednoznaczne i wprowadzające w błąd sformułowanie zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego, gdyż z brzmienia zarządzenia nie wynikało jednoznacznie, czy Spółka została wezwana do uiszczenia brakującej kwoty tytułem uzupełnienia wpisu od skargi czy do opłacenia skargi w ogóle, w wyniku czego doszło do nieprawidłowego zrozumienia treści wezwania przez Skarżącą i odrzucenia skargi.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
3.2. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę stwierdził, że Spółka została zarządzeniem z dnia 27 maja 2024 r. wezwana do "uiszczenia wpisu uzupełniającego". Tymczasem z treści rzeczonego zarządzenia wynika, że Spółkę wezwano do "uzupełnienia wpisu sądowego". Kwestia użytej terminologii w tym zarządzeniu mogła zaś wprowadzać w błąd w okolicznościach tej konkretnej sprawy. Mianowie dlatego, że Spółka w skardze określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 10.024 (identyczną wartość podał organ w odpowiedzi na skargę) i wpis sądowy na kwotę 301 zł. W sytuacji zatem, gdy zarządzeniem sądowym wezwano Spółkę "do uzupełnienia wpisu" (nie "uiszczenia wpisu uzupełniającego" - jak stwierdził w zaskarżonym postanowieniu Sąd) w wysokości dokładnie 301 zł i w zarządzeniu tym nie wskazano w jakiej wysokości został ustalony wpis od skargi albo nie wyjaśniono przyczyn takiego wezwania (tj., że kwota o którą jest wzywana Spółka stanowi kwotę brakującą od należnego wpisu od skargi, gdyż ten został zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 maja 2024 r. ustalony na kwotę 602 zł) – mogła być w uzasadnionym przeświadczeniu, że jest wzywana do uiszczenia opłaty od skargi w wysokości 301 zł, którą już wcześniej opłaciła. Spółka zresztą, tak zarządzenie z dnia 27 maja 2024 r. zrozumiała, albowiem po jego otrzymaniu, już następnego dnia poinformowała Sąd, że wpis od skargi (301 zł) został przez nią uiszczony 17 kwietnia 2024 r., na dowód czego jeszcze raz w załączeniu przekłada dowód zrealizowania tej czynności.
Motywy zażalenia okazały się zatem zasadne, trafnie w nim odwołano się również do stanowiska, że wskazanie w zarządzeniu jedynie podstawy prawnej wysokości wpisu, bez jednoznacznego wskazania całej jego wysokości nie stanowi prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu (zob. podobnie postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1623/13).
3.3. Z przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, stosownie do art. 185 § 1 P.p.s.a. W sytuacji nie uiszczenia przez Spółkę należnego wpisu Sąd pierwszej instancji powinien ponownie prawidłowo wezwać Spółkę do uzupełnienia brakującej kwoty wpisu od skargi.