I FZ 264/25

I FZ 264/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-12-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 216
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1575/25 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 maja 2025 r., nr 1401-IOV-1.4103.52.2025.AGI w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 r. i 2019 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 1 października 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1575/25, Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwała A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 5 959 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), od skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 16 maja 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 r. i 2019 r.
Ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia była sporna pomiędzy stronami postępowania, w wezwaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że wysokość wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 595 878 zł.
Od powyższego zarządzenia zażalenie wywiodła Skarżąca. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że Naczelnik Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego
w Warszawie w decyzji z 20 lutego 2025 r. określił kwotę zobowiązania podatkowego VAT w łącznej wysokości 617 695 zł i ustalił kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w łącznej wysokości 29 506 zł, co daje razem 647 201 zł.
Wyjaśnił, że Sąd pierwszej instancji ustalił te wartości odpowiednio na 595 878 zł
i wpis w wysokości 5 959 zł. Podniósł, że decyzja została zaskarżona
w całości i przedmiot sprawy wynosi 647 201 zł, a nie jak błędnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – 595 878 zł, a w związku
z tym wpis wynosi 6 473 zł, a nie jak błędnie wskazuje Sąd pierwszej instancji
5 959 zł.
W rezultacie powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia
w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Przewodniczącą Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ewentualnie
o zmianę zarządzenia i ustalenie wartości przedmiotu sprawy na 647 201 zł, a wpisu w wysokości 6 473 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wartość przedmiotu zaskarżenia, o której mowa w art. 216 p.p.s.a. ma odzwierciedlać kwotę sporną między stronami postępowania. Powyższe oznacza, że jeżeli w wydanej decyzji zakwestionowano wyłącznie podatek naliczony, wartość przedmiotu zaskarżenia będzie stanowiła kwota tegoż spornego podatku. Jeżeli natomiast kwestionowany jest zarówno podatek naliczony, jak i należny, wartość przedmiotu zaskarżenia będzie sumą tych kwot. W żadnym z tych przypadków nie będzie natomiast wartością przedmiotu zaskarżenia wynikająca z sentencji decyzji kwota zobowiązań podatkowych (ewentualnie kwot podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy lub kwot podatku do zwrotu bezpośredniego). Kwoty te – określone w sentencji decyzji – są bowiem wynikiem działań matematycznych będących rezultatem zakwestionowania danego składnika rozliczenia (podatku należnego, naliczonego) i inkorporowania go (w wysokości określonej przez organ) do równania mogącego zawierać inne – niesporne – elementy rozliczenia podatnika (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I FZ 363/17, z 30 września 2025 r., sygn. akt I FZ 84/25 oraz z 23 października 2025 r., sygn. akt I FZ 155/25; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy odnotować należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi podstaw do kwestionowania przyjętej w zaskarżonym zarządzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, która była podstawą do określenia wysokości wpisu należnego od skargi. Na wartość tę składa się bowiem przyjęta w zaskarżonej decyzji wysokość zakwestionowanego podatku naliczonego na łączoną kwotę 566 372 zł oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowego w łącznej kwocie 29 506 zł. Wartością tą nie jest natomiast – jak uważała Skarżąca – wynikająca z sentencji decyzji kwota określonych zobowiązań podatkowych.
Powyższe przesądza o tym, że prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia oraz wysokość należnego wpisu od skargi w kwocie 5 959 zł. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – w przypadku należności ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. Nie ulega wątpliwości, że 1% sumy 595 878 zł wynosi, przy zastosowaniu zaokrąglenia wymaganego w świetle art. 219 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. – 5 959 zł.
Wobec powyższego w zaskarżonym zarządzeniu ustalono prawidłową wartość przedmiotu zaskarżenia oraz prawidłową kwotę wpisu od skargi.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając,
że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.