I FZ 254/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad 2016 r. Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez niewstrzymanie wykonania decyzji mimo wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także odmowę wstrzymania bez analizy danych finansowych. Dodatkowo zarzucono naruszenie art. 106 § 3 P.p.s.a. przez nieprzeprowadzenie dowodów uzupełniających. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z ugruntowaną wykładnią art. 61 § 3 P.p.s.a., obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnoszącym o ochronę tymczasową. W analizowanej sprawie skarżący nie wykazał tych przesłanek, ograniczając się do ogólnych stwierdzeń o możliwej szkodzie i trudnych do odwrócenia skutkach, nie przedstawiając przy tym żadnych konkretnych danych finansowych ani dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową. NSA zaznaczył, że sama dolegliwość finansowa związana z wykonaniem decyzji nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania jej wykonania, a ewentualna szkoda ma charakter restytucyjny. Sąd uznał również, że nie doszło do naruszenia art. 106 § 3 P.p.s.a., gdyż skarżący przedłożył dokumentację dopiero na etapie zażalenia, a nie przed wydaniem postanowienia przez WSA. W konsekwencji zażalenie zostało oddalone.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający