I FZ 253/11

I FZ 253/11 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2011-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-08-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Dożynkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1607/10 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2011-06-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 183 par. 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 129 ust. 1, art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B Sp. z o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia B. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 marca 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1993 r. i 1994 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z 27 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1607/10 Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała B. Sp. z o.o. w W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w wysokości 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wraz z pouczeniem o rygorze wezwania.
W zażaleniu na to zarządzenie spółka zarzuciła nieważność postępowania i wniosła o jego uchylenie. Spółka wskazała na nieważność uchwał Sądu Najwyższego w kwestii stwierdzenia ważności wyboru Prezydenta RP z uwagi na udział w postępowaniu zastępcy Prokuratora Generalnego zamiast samego Prokuratora Generalnego. Prezydent RP podpisał zaś nominację sędziowską sędzi Grażyny Nasierowskiej – Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził żadnej z przesłanek nieważności postępowania z art. 183 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W zakresie podnoszonym przez spółkę w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 129 ust. 1 Konstytucji RP ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej stwierdza Sąd Najwyższy. W świetle art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do podważania ostatecznej uchwały Sądu Najwyższego.
Nie ma zatem żadnych podstaw, aby uznać, że udział sędzi Grażyny Nasierowskiej w postępowaniu sądowoadministracyjnym spowodował nieważność tego postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym nieważność postępowania zachodzi, jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy.
W pozostałym zakresie wskazać trzeba, że zaskarżone zarządzenie było prawidłowe – zostało oparte na właściwej podstawie prawnej oraz zawierało stosowne pouczenie o skutkach jego niewykonania, czego zresztą spółka w żadnej mierze nie kwestionowała.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.