I FZ 247/25

I FZ 247/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Olejnik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gl 1197/23 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2024-04-25
I FZ 18/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-24
I FZ 130/25 - Postanowienie NSA z 2025-08-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 176 § 1 pkt 2, art. 177a, art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 czerwca 2023 r., nr 2401-IOV2.4103.76.2021.BT UNP: 2401-23-145732 w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/32, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "DIAS") z 29 czerwca 2023 r., nr 2401-IOV2.4103.76.2021.BT UNP: 2401-23-145732 w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2015 r.
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 10 czerwca 2024 r. Ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA upływał zatem z dniem 10 lipca 2024 r.
Pismem z 8 lipca 2024 r. (10 lipca 2024 r. – data z koperty, k. 146) pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Przedmiotowe pismo składało się wyłącznie z pierwszej strony, choć u dołu tej strony widniała informacja, że skarga kasacyjna składa się z 14 stron.
Postanowieniem z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną Strony na decyzję DIAS z 29 czerwca 2023 r., nr 2401-IOV2.4103.76.2021.BT UNP: 2401-23-145732 w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj i czerwiec 2015 r.
Odpis powyższego postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Strony w dniu 16 września 2024 r., po uprzedniej dwukrotnej awizacji tej przesyłki przez operatora pocztowego w dniach 2 i 10 września 2024 r., a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 23 września 2024 r.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z 23 września 2024 r. (24 września 2024 r. - data ze stempla pocztowego), które zaskarżył w całości oraz wniósł o jego uchylenie.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania – art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), art. 177a p.p.s.a. oraz 176 p.p.s.a. – w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie w sprawie i uznanie, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została wniesiona w terminie i kompletna pod względem merytorycznym.
Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 18 listopada 2024 r. odrzucił powyższe zażalenie, stwierdzając, że zostało złożone po terminie, gdyż według Sądu doręczenie (w sensie prawnym) spornej przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 26 sierpnia 2024 r. nastąpiło na zasadzie fikcji prawnej przewidzianej w art. 73 p.p.s.a., tj. w dniu 16 września 2024 r., czyli z upływem 14 dni od dnia dokonania pierwszego awizo.
Pismem z 28 listopada 2024 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 18 listopada 2024 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 26 sierpnia 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 24 lutego 2025 r., sygn. akt I FZ 18/25, oddalił zażalenie Skarżącej, uznając że odrzucenie jej zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było prawidłowe, gdyż wniesiono je po terminie, który upłynął w dniu 23 września 2024 r. (kwestię zaś wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia pozostawił do rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji).
Postanowieniem z 26 maja 2025 r. WSA w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu Spółce do wniesienia zażalenia na postanowienie z 26 sierpnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej Skarżącej na decyzję DIAS z 29 czerwca 2023 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik Skarżącej, domagając się jego zmiany i przywrócenia uchybionego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt I FZ 130/25, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/23 oraz przywrócił termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/23.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Z art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika natomiast, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania strony do ich usunięcia (por. postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1141/21, LEX nr 3618220). W doktrynie wskazuje się, że rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2016 r., str. 796). Stosownie bowiem do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, zaś z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.
W okolicznościach niniejszej sprawy słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że wniesiona w dniu 10 lipca 2024 r. (data widniejąca na kopercie) skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalną wadą konstrukcyjną w postaci braku wskazania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, co skutkować musiało odrzuceniem tego środka zaskarżenia. Trafnie również WSA nie wezwał do usunięcia braków formalnych, których usunąć nie było można, czyli braku podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Nie ma zatem znaczenia podnoszona w zażaleniu okoliczność, jakoby WSA nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w zakresie wniesienia jedynie 1 karty skargi kasacyjnej.
W tym stanie sprawy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
-----------------------
3