I FZ 223/10

I FZ 223/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-06-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-05-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I FZ 320/10 - Postanowienie NSA z 2010-10-14
I FZ 83/11 - Postanowienie NSA z 2011-06-22
I SA/Rz 882/09 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2010-11-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par 2 pkt 2, art. 255
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. w S. spółki z o.o. z siedzibą w K. Oddział w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 882/09, odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi F. w S. spółki z o.o. z siedzibą w K. Oddział w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 28 sierpnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 882/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej: u.p.p.s.a.) odmówił przyznania prawa pomocy F. w S. sp. z o.o. z siedzibą w K. Oddział w S.
2. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skarżąca nawet w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobniła swojego wniosku, eksponując w nim jedynie żądanie wsparcia jej w postaci przyznania instytucji prawa pomocy. Już tylko z powodu samego braku podstawowych danych ekonomicznych z działalności spółki (poza informacją o wysokości kapitału zakładowego, który według informacji został pochłonięty w związku z trudnościami) wniosek nie poddawał się weryfikacji pod katem ustawowych przesłanek zawartych w przepisach dotyczących prawa pomocy dla podmiotów będących osobami prawnymi. Tym samym sytuacja faktyczna, trudna jak twierdziła wnioskująca Spółka, w żaden sposób nie została nawet uprawdopodobniona.
Wojewódzki Sad Administracyjny uznał również, że brak pełnej współpracy w trakcie dodatkowego postępowania wyjaśniającego czynił wniosek niewiarygodnym.
3. Pełnomocnik spółki zaskarżył powyższe postanowienie w całości. Wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o przyznania prawa pomocy ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. poprzez jego błędne niezastosowanie. W uzasadnieniu środka zaskarżenia żalący podniósł, że sytuacja finansowa spółki wyklucza poniesienie jakichkolwiek wydatków. Dokumentów na tę okoliczność skarżący nie mógł przedłożyć, gdyż nimi nie dysponuje. W ocenie żalącego, okoliczność ta skarżącego nie obciąża, jeśli tylko udzielił pełnych i odpowiadających rzeczywistości wyjaśnień w zakresie swojej sytuacji finansowej.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości, prawo pomocy może być przyznane: w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 2 u.p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności.
Strona wnosząca o przyznanie prawa pomocy składa stosowny wniosek na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 u.p.p.s.a.). Sporządzony w ten sposób wniosek ma na celu ogólne zobrazowanie sytuacji majątkowej i finansowej wnoszącego. W razie pojawienia się wątpliwości co do przedstawionych na formularzu danych, bądź jeśli okażą się one niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, sąd administracyjny może na podstawie art. 255 u.p.p.s.a. wezwać stronę do złożenia dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego i dochodów. Sąd ma bowiem dopiero wówczas możliwość przyznania prawa pomocy, gdy strona wykaże obiektywny i rzeczywisty brak możliwości poniesienia wymaganych kosztów.
Z możliwości określonej w przywołanym przepisie skorzystał Sąd pierwszej instancji, wzywając Skarżącą o przedłożenie odpowiednich dokumentów i wyjaśnień. Skarżąca nie spełniła jednak wezwań Sądu w pełni, więc brak wymaganych dokumentów oraz wyjaśnień uniemożliwił temu Sądowi obiektywne i nie pozostawiające wątpliwości rozstrzygnięcie w kwestii oceny jej stanu finansowego i możliwości płatniczych. Skoro zatem Strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny dokumentacji, powinna liczyć się z tym, że Sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do uznania jej oświadczeń i twierdzeń za uprawdopodobnione, a tym samym przyjęcia, że Strona wykazała przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy.
W świetle wątpliwości co do wiarygodności oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, biernej postawy Strony w realizacji wezwania o dostarczenie stosownej dokumentacji, trafne było uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że Spółka nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.