I FZ 222/22

I FZ 222/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hieronim Sęk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
III SA/Gl 348/22 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2022-06-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 86 par 1, art. 87
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 348/22, o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Relacja ze stanu sprawy objętej zażaleniem
1.1. Pismem z dnia 8 marca 2022 r., złożonym drogą elektroniczną, A. G. (dalej: Skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lutego 2022 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym.
1.2. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2022 r. pismem sądowym z dnia 27 kwietnia 2022 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie.
1.3. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 348/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił ww. skargę. Sąd stwierdził, że w nakreślonym w wezwaniu terminie (tj. 7 dni od daty otrzymania wezwania) Skarżąca nie uzupełniła braku skargi w zakresie jej podpisania. Odpis tego postanowienia został doręczony Skarżącej drogą elektroniczną w dniu 1 lipca 2022 r.
1.4. Pismem z dnia 6 lipca 2022 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie (dopełniając po kolejnym wezwaniu tej czynności poprzez złożenie podpisanej skargi).
W motywach wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca wywiodła, że: - do uchybienia terminu wyznaczonego na podpisanie skargi doszło bez jej winy; - podpisaną skargę przesłała bowiem przez platformę ePUAP, ale na skutek awarii systemu informatycznego okazało się, że pismo to nie zostało wysłane; - wiedzę o braku tej wysyłki powzięła dopiero w dniu 1 lipca 2022 r. z treści doręczonego jej postanowienia z dnia 13 czerwca 2022 r. o odrzuceniu skargi; - kilka razy już się jej zdarzało, że musiała wielokrotnie powtarzać czynność "prześlij dokument" zanim system potwierdził jego wysłanie, bądź też system potwierdził wysłanie, a dokument nie został przesłany, jak to miało miejsce w tej sprawie; - na potwierdzenie swoich racji do wniosku załączyła kopie dokumentów z ePUAP i maili (m.in. pismo z dnia 28 kwietnia 2022 r. będące odpowiedzią na wezwanie Sądu, w którego treści podała, że skarga została podpisana, a do pisma dołącza załącznik pn. "20222.04.28 Skarga.pdf".
1.5. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 348/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie jej podpisania.
W uzasadnieniu postanowienia odmownego Sąd stwierdził, że okoliczności podniesione przez Skarżącą we wniosku nie dowodziły braku winy w uchybieniu terminu, a tym samym nie przemawiały za jego uwzględnieniem.
Według oceny Sądu: - Skarżąca kierując odpowiedź na wezwanie drogą elektroniczną miała możliwość sprawdzenia, czy pismo istotnie zostało wprowadzone do systemu informatycznego; - w przypadku wprowadzenia pisma do systemu tworzone jest bowiem Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia (UPP), które potwierdza poprawną formalnie wysyłkę pisma i przyjęcia go przez dany podmiot (adresata), co wynika z ogólnodostępnych informacji znajdujących się na platformie ePUAP; - jeżeli dana osoba wniosła podanie drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy ePUAP, to wygenerowanie UPP pozwala jej przyjąć, że wysłany dokument wpłynął do tego podmiotu; - UPP jest tworzone automatycznie, a strona ma możliwość zapoznania się z nim oraz jego wydruku; - gdyby Skarżąca skorzystała z tej możliwości, wówczas wiedziałaby, że do skutecznego przesłania korespondencji do Sądu nie doszło; - brak dokonania sprawdzenia przez Skarżącą, czy wystawiono UPP świadczy o niedochowaniu należytej staranności (zaniedbaniu), tym bardziej, że jak sama podała, już wcześniej zdarzały się sytuacje, gdy musiała powtarzać czynność wysyłki wielokrotnie, bądź też system mimo potwierdzenia wysłania nie przesyłał sporządzonego dokumentu; - Skarżąca mając tego świadomość i znając skutki prawne uchybienia terminowi powinna zachować szczególną ostrożność przy wysyłce korespondencji za pośrednictwem ePUAP i skontrolować skuteczność wprowadzenia pisma do systemu informatycznego, co jak wskazano wyżej było możliwe do sprawdzenia.
Nadto Sąd pierwszej instancji uznał, że: - okoliczność ewentualnej awarii systemu teleinformatycznego nie mogła uzasadniać przywrócenia terminu, w sytuacji gdy Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła tego rodzaju awarii platformy ePUAP, bowiem nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego zgłoszenie takiego problemu operatorowi platformy; - błędne przekonanie o skuteczności udzielenia odpowiedzi na wezwane Sądu nie miało również znaczenia; - z kolei dołączony do wniosku o przywrócenie terminu zrzut z ekranu komputera konta e-PUAP potwierdzał jedynie fakt sporządzenia pisma z dnia 28 kwietnia 2022 r. jako odpowiedzi na wezwanie Sądu, a nie jego wysyłkę, co więcej pismo to znajdowało się w folderze "Robocze", który służy jedynie do zapisywania i przechowywania kopii roboczych tworzonych pism na skrzynce ePUAP; - w przypadku prawidłowej wysyłki dokument trafiłby natomiast do folderu "Wysłane".
2. Zażalenie
2.1. W zażaleniu z dnia 24 sierpnia 2022 r. na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie jej podpisania, Skarżąca domagała się uchylenia tego postanowienia i przywrócenia terminu. Podtrzymała stanowisko wyrażone we wniosku, negując ocenę Sądu pierwszej instancji o zawinieniu z jej strony przy uchybieniu terminu.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
3.2. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ponadto - w myśl art. 87 P.p.s.a. - pismo z takim wnioskiem należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z takim wnioskiem należy dokonać czynności sądowej, której nie dokonano w terminie.
Samo uchybienie terminu przez Skarżącą nie było sporne. Z kolei wymogi formalne przewidziane do złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały w niniejszej sprawie dochowane, co trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji.
3.3. Kwestia decydująca o wyniku sprawy sprowadzała się zatem wyłącznie do oceny istnienia zawinienia lub braku winy Skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi (jej podpisania). Według Skarżącej uchybienie było niezawinione, gdyż wynikało z awarii systemu e-PUAP i przekonania Skarżącej o prawidłowym wypełnieniu wezwania sądowego w przedmiocie wspomnianego braku (tj. udzieleniu w terminie odpowiedzi usuwającej brak tkwiący w skardze).
Sąd pierwszej instancji trafnie jednak ocenił, że Skarżąca - w podnoszonych przez nią okolicznościach - nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu wyznaczonego do złożenia podpisanej skargi.
Powołana przez Skarżącą okoliczność w postaci awarii systemu teleinformatycznego, czy wadliwego przekonania o skuteczności udzielenia odpowiedzi na wezwanie Sądu, same w sobie nie mogły stanowić o niezawinionym uchybieniu terminu.
Sąd pierwszej instancji zasadnie zwrócił uwagę, że Skarżąca nie uprawdopodobniła twierdzenia jakoby nieprzesłanie do Sądu korespondencji elektronicznej wynikało z awarii platformy ePUAP. Nie złożyła jakiegokolwiek dokumentu, który mógłby potwierdzić zgłoszenie operatorowi wspomnianej platformy problemu z wysyłką pism w dacie dokonywania tego rodzaju czynności.
Natomiast mylne przekonania o uczynieniu zadość wezwaniu sądowemu zasadzało się na niedochowaniu elementarnych zasad staranności przy korzystaniu z systemu ePUAP. Skarżąca zaniechała bowiem - mimo posiadania wiedzy i świadomości co do występowania wcześniejszych problemów z wysyłką przy wykorzystaniu tej platformy - sprawdzenia i pozyskania dokumentu UPP stanowiącego potwierdzenie prawidłowego wysłania korespondencji w drodze elektronicznej. Do tego aspektu także zasadnie nawiązał Sąd w zaskarżonym postanowieniu.
Odnośnie do załączonego do wniosku o przywrócenie terminu widoku "zrzutu z ekranu komputera" konta ePUAP również trafnie oceniono przy odmowie przywrócenia terminu, że potwierdzał on jedynie fakt sporządzenia pisma z dnia 28 kwietnia 2022 r., mającego stanowić odpowiedź na wezwanie sądowe, a nie jego wysyłkę. Wskazywało na to umiejscowienie rzeczonego pisma w folderze "Robocze", a nie w folderze "Wysłane".
3.4. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.