I FZ 205/25

I FZ 205/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Danuta Oleś /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 85 i nast.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Danuta Oleś (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 września 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 57/25 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wypełnionego formularza PPF w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 13 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 5 września 2025 r., sygn. akt I SPP/Ke 57/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek D.K. o przywrócenie terminu do złożenia wypełnionego formularza PPF.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D.K. (dalej: "skarżący") i zarzucił naruszenie prawa procesowego w skutek niewłaściwego zastosowania art. 85 ust. 1 oraz art. 86 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż bez swojej winy nie złożył w terminie wniosku o przywrócenie terminu, pod czas gdy powołał się na dokumentację związaną ze zdarzeniem drogowym, a jedynie omyłkowo jej nie załączył, zatem należało skarżącego wezwać do uzupełnienia wniosku a nie odrzucać pismo.
Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednak sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W świetle art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu następuje na wniosek uprawnionego złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie pismem z 11 czerwca 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 13 maja 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2016 r. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 18 lipca 2025 r., doręczonym 5 sierpnia 2025 r., przesłano skarżącemu urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący 14 sierpnia 2025 r. nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF podnosząc, że termin ten upłynął 12 sierpnia 2025 r. Wyjaśnił, że miał przygotowane i wydrukowane pismo przewodnie, jednakże w uwagi na awarię samochodu nie miał jak dostać się do Krakowa i nadać przesyłkę.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) jest niedopuszczalny, bowiem uchybienie temu terminowi nie powoduje dla skarżącego ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Oceny tej nie podważają zarzuty i argumentacja podniesiona w złożonym zażaleniu, które są jednoczenie zupełnie nieadekwatne do stanu sprawy i treści zaskarżonego postanowienia, bowiem skarżący nieustannie próbuje wykazać brak winy w uchybieniu terminu.
W przedmiotowej sprawie, pomimo niezłożenia wniosku na formularzu w zakreślonym terminie, strona nie traci możliwości ponownego złożenia kompletnego i prawidłowego (na stosownym formularzu) wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji nie wpływa zatem negatywnie na sytuację skarżącego, bowiem na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego ma on możliwość ponownie złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy i uzyskać merytoryczną ocenę w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie, którym odrzucono wniosek skarżącego na mocy art. 88 w zw. z art. 86 § 2 p.p.s.a. odpowiada prawu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.