I FZ 186/25
Podsumowanie
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o uzupełnienie uzasadnienia, uznając, że skarżąca faktycznie o takie uzupełnienie wnioskowała.
Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie WSA, które odrzuciło jej wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia. WSA uznał, że wniosek skarżącej, mimo jej późniejszych twierdzeń, faktycznie dotyczył uzupełnienia uzasadnienia i był niedopuszczalny na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. NSA, analizując treść pism skarżącej, zgodził się z WSA, że wniosek o uzupełnienie uzasadnienia był zasadnie odrzucony, i oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 czerwca 2025 r. odrzucił wniosek A.S. o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r. Sąd uznał, że wniosek skarżącej, który domagał się uzupełnienia uzasadnienia o "treść odpowiedzi udzielonych rzekomo na pytania zawarte we wnioskach Skarżącej", podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. Skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie, twierdząc, że nie wnosiła o uzupełnienie uzasadnienia, lecz o rozstrzygnięcie wątpliwości na podstawie art. 158 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując zażalenie w niniejszej sprawie (sygn. akt I FZ 186/25), stwierdził, że pisma skarżącej z 31 maja 2025 r. zawierały wyraźne żądanie uzupełnienia uzasadnienia postanowienia. Wobec tego NSA uznał, że Sąd pierwszej instancji miał podstawę do rozpoznania wniosku o uzupełnienie uzasadnienia i jego odrzucenie było zgodne z prawem. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie skarżącej.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, taki wniosek, ze względu na jego treść i sposób sformułowania, podlega rozpoznaniu jako wniosek o uzupełnienie uzasadnienia.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował pismo skarżącej jako wniosek o uzupełnienie uzasadnienia, mimo że skarżąca twierdziła, iż wnosiła o wykładnię lub rozstrzygnięcie wątpliwości na innej podstawie prawnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek jako niedopuszczalny na podstawie tego przepisu, uznając, że skarżąca faktycznie wnosiła o uzupełnienie uzasadnienia.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna orzekania przez NSA w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżąca powoływała się na ten przepis w kontekście rozstrzygania wątpliwości, jednak sąd uznał, że jej pismo dotyczyło uzupełnienia uzasadnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skarżącej z 31 maja 2025 r. zawierało wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia, co uzasadniało jego odrzucenie przez WSA na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Skarżąca twierdziła, że nie wnosiła o uzupełnienie uzasadnienia, lecz o rozstrzygnięcie wątpliwości na podstawie art. 158 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
"Wnoszę o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia o treść odpowiedzi udzielonych na pytania zawarte we wnioskach Skarżącego" "tak zredagowany wniosek podlegał, wobec znaczenia art. 157 § 1 P.p.s.a., odrzuceniu jako niedopuszczalny."
Skład orzekający
Artur Mudrecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących uzupełniania i wykładni uzasadnień postanowień oraz ocena dopuszczalności wniosków w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i sposobu sformułowania wniosku przez stronę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji wniosku strony, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
I FZ 186/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-10-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-09-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług 658 Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SAB/Wa 25/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-05-22 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 157 par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt III SAB/Wa 25/25 odrzucające wniosek A.S. o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi A.S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia w postępowaniu w sprawie podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie 1. Postanowieniem z 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku A.S. (dalej: Skarżąca) o uzupełnienie i wykładnię uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - w pkt 1) odrzucił wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25; - w pkt 2) oddalił wniosek o wykładnię postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając (w pkt 1) wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r. wskazał, że pełnomocnik Skarżącej wniósł o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r. o "treść odpowiedzi udzielonych rzekomo na pytania zawarte we wnioskach Skarżącej". Zdaniem Sądu tak zredagowany wniosek podlegał, wobec znaczenia art. 157 § 1 P.p.s.a., odrzuceniu jako niedopuszczalny. 3. Na postanowienie z 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25, pełnomocnik Skarżącej pismem z 11 czerwca 2025 r., uzupełnionym pismem z 29 czerwca 2025 r. złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu stwierdził, że: - nie wnosił o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r.; nie powoływał się na art. 157 § 1 P.p.s.a.; - wnioskiem z 31 maja 2025 r. wnosił o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia z 22 maja 2025 r. na podstawie art. 158 P.p.s.a., a nie o wykładnie postanowienia; - dokładnie oczekiwał wyjaśnienia "jak brzmiała odpowiedź organu zgodnie z twierdzeniem Sądu, że organ udzielił odpowiedzi" oraz "jaka jest podstawa zakwalifikowania ponaglenia z dnia 15.03.202r. prawidłowo jako skargę"; - zrozumienie zaś tych dwóch drobnych kwestii bardzo dużo mi ułatwi w przyszłości. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. W pierwszej kolejności odnotowania wymagało, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd rozstrzygnął o: - odrzuceniu wniosku o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25; - oddaleniu wniosku o wykładnię postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25. Skarżąca w zażaleniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, odniosła się do obu objętych nim rozstrzygnięć. Z uwagi na zakres zaskarżenia w odniesieniu do przedmiotów rozstrzygania sądowego, w wykonaniu zarządzenia z 25 września 2025 r. Przewodniczącego Wydziału I Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie Skarżącej na postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., zostało zarejestrowane pod sygn. akt I FZ 186/25, zaś zażalenie Skarżącej na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o wykładnię postanowienia z 22 maja 2025 r. zostało zarejestrowane pod sygn. akt I FZ 187/25. 4.2. W niniejszej sprawie (sygn. akt I FZ 186/25) zażalenie na rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odrzucające wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25 podlegało oddaleniu. W zażaleniu Skarżąca podnosi, że nie wnosiła o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r. Tymczasem pisma (dwa) Skarżącej z 31 maja 2025 r. składały się z trzech punktów (taka była ich redakcja), w pkt pierwszym stwierdzono wprost: "Wnoszę o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia o treść odpowiedzi udzielonych na pytania zawarte we wnioskach Skarżącego". W kolejnych punktach pismach wniesiono z kolei o: "uzupełnienie uzasadnienia postanowienia o uzasadnienie i wykładnię" (pkt 2); ewentualne sprostowanie rozstrzygnięcia sprawy (pkt 3). Wobec takiej redakcji pism i treści w nich pomieszczonych Sąd pierwszej instancji miał podstawę przyjąć do rozpoznania wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia. Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji co do tego wniosku odpowiadało zaś prawu, co Sąd ten, poprzez odwołanie do wykładni art. 157 § 1 P.p.s.a., klarownie wyjaśnił. 4.3. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę