I FZ 154/09

I FZ 154/09 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-07-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-05-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zubrzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Sz 284/09 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2009-08-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 214 par. 1, art. 215 par. 1, art. 216, art. 218, art. 219 par. 1, art. 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1-2, art. 231, art. 233, art. 269
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
par. 1 pkt 3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 02 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 284/09 w kwestii wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 23 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Pobierz oryginalny załącznik.
UZASADNIENIE
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Sz 284/09, wezwano pełnomocnika reprezentującego skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego – od skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 23 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. – w kwocie 1.500 zł.
Strona reprezentowana przez pełnomocnika, na podstawie art. 227 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej jako "P.p.s.a.") na przedmiotowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału złożyła zażalenie. Wnosząc o jego uchylenie, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. § 1 pkt z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003, Nr 221, poz. 2193, powołane dalej jako "rozporządzenie Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.") poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu stosunkowego ustalonego od wysokości należności pieniężnej objętej aktem.
W uzasadnieniu jego autor stwierdził, iż wysokość wpisu została ustalona nieprawidłowo oraz wyjaśnił, że wartość przedmiotu sporu określona w skardze z dnia 18.03.2009 r. wynosi 13.895 zł., stąd zgodnie z przepisem § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. wpis stosunkowy wynosić powinien 417 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne, a podnoszone w nim kwestie nie zasługują na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji – m. in. skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 230 § 2 P.p.s.a.). Do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 214 § 1 P.p.s.a.), a opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (219 § 1 P.p.s.a.). Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieopłaconej skargi przewodniczący wzywa wnoszącego ją, aby pod rygorem odrzucenia jej przez sąd, uiścił opłatę w terminie 7-dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.). Przy czym, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach należny jest wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 P.p.s.a.). Należy ją również podać w piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w każdej instancji, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 P.p.s.a.). W przypadku wątpliwości co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia przewodniczący może dokonać jej weryfikacji w trybie art. 218 P.p.s.a.
Ponadto, na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a., wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003, Nr 221, poz. 2193 - zwanego dalej "rozporządzeniem Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.").
W niniejszej sprawie sporną jest kwestia wartości przedmiotu zaskarżenia, a w konsekwencji zagadnienie określenia wysokości wpisu należnego od skargi.
Z akt sprawy wynika, że skargą zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 23 lutego 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r., którą uchylono w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia 25 września 2008 r. i określono za ten okres zobowiązanie podatkowe w wysokości 58.274 zł. Jednocześnie z decyzji tej wynika, że podatnik w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług VAT-7 złożonej w Drugim Urzędzie Skarbowym w K. wykazał za grudzień 2006 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie 4.696 zł.
Stąd, dokonując zestawienia obu wartości, mając jednocześnie na względzie, iż podatnik zaskarżył i wniósł o uchylenie w istocie całości decyzji organu odwoławczego, uznać należy, że rzeczywista wartość zaskarżenia stanowi kwotę 53.578 zł.
Wskazać należy, że powyższe zagadnienie było przedmiotem uchwały NSA (7) z dnia 28 stycznia 2008 r. (sygn. akt I FPS 7/07), w której stwierdzono, iż " w świetle przepisów art. 231 w związku z art. 215 i 216 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze."
Ponadto, NSA w oparciu o poglądy doktryny w tej kwestii, uzasadniając swe stanowisko wskazał, że "W stosunkach prawnofinansowych zasadniczą przesłanką odpowiedzialności jest w zasadzie dług podatnika. Podatki mają charakter świadczeń pieniężnych. Stosunki prawne dotyczące obowiązku podatkowego mają charakter stosunków zobowiązaniowych. Podmiotem w stosunkach zobowiązaniowym jest wierzyciel podatkowy, który jest uprawniony do żądania poniesienia podatku, co wiąże się z realizacją obowiązku podatkowego przez dłużnika podatkowego (A. Gomułowicz, J. Małecki, Podatki i prawo podatkowe, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 130 i 147). W związku z tym można wyciągnąć wniosek, że nie w każdym wypadku cała kwota zobowiązania podatkowego określona w decyzji podatkowej będzie kwestionowana przez podatnika, a zaledwie jej część [...]"
Stosownie do art. 269 P.p.s.a. powyższa uchwała ma ogólną moc wiążącą co powoduje, iż wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis /por. A. Skoczylas "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego" C. H. Beck Warszawa 2004, s. 221 i nast./. Uwzględniając zatem postanowienia tego powołanego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie, akceptuje poglądy wyrażone w powyższej uchwale, które znajdują zastosowanie również na tle stanu faktycznego niniejszej sprawy. Powoduje to brak podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego.
W tym stanie rzeczy, Przewodniczący Wydziału dokonując weryfikacji wartości przedmiotu zaskarżenia określonej w skardze na kwotę 13.895 zł zasadnie uznał, że jest ona nieprawidłowa i zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2009 r. ustalił ją na kwotę 53.578 zł. Ponadto, skoro od skargi nie został uiszczony należny wpis, to na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2009 r., właściwie wezwał pełnomocnika strony skarżącej do opłacenia składanego środka zaskarżenia – prawidłowo określając wysokość wpisu należnego na kwotę 1.500 zł, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z tym przepisem rozporządzenia wpis, w przypadku wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej ponad 50.000 zł do 100.000 zł - wynosi 2% tej kwoty, nie mniej jednak niż 1.500 zł.
Uznać więc należy, że Przewodniczący w zaskarżonym zarządzeniu nie mógł się dopuścić naruszenia w przepisów postępowania - § 1 pkt z rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. (w istocie skarżącemu chodziło zapewne o § 1 pkt 3) w sposób wskazany w zażaleniu.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.