I FZ 152/25
Podsumowanie
NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o wykładnię wyroku dotyczącego odmowy zwrotu nadpłaty VAT.
Skarżąca A. S. złożyła wniosek o wykładnię wyroku WSA dotyczącego odmowy zwrotu nadpłaty VAT, kwestionując jasność rozstrzygnięcia i uzasadnienia. WSA oddalił ten wniosek, uznając go za polemikę z wyrokiem i próbę zwalczania stanowiska sądu. NSA utrzymał w mocy postanowienie WSA, stwierdzając, że wniosek o wykładnię nie służy kwestionowaniu poprawności orzeczenia ani jego merytorycznej zmianie, a treść wyroku była jasna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 maja 2025 r. (sygn. akt III SA/Wa 595/25) oddalił skargę A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie odmawiającą zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za luty 2021 r. Następnie, postanowieniem z dnia 27 czerwca 2025 r., WSA oddalił wniosek skarżącej o wykładnię tego wyroku. Sąd uznał, że uzasadnienie wniosku stanowiło polemikę ze stanowiskiem sądu, a wniosek o wykładnię nie może służyć zwalczaniu czy wykazywaniu nieprawidłowości dostrzeganych przez stronę, ani też nie może być instrumentem rektyfikacyjnym. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA, domagając się jego uchylenia i wyjaśnienia wyroku, argumentując, że nie jest jasne, czy urząd skarbowy jest winien pieniądze skarżącej, oraz jakie są ewentualne uchybienia organu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na posiedzeniu niejawnym, oddalił je. NSA podkreślił, że instytucja wykładni wyroku, uregulowana w art. 158 P.p.s.a., służy rozstrzyganiu wątpliwości co do treści wyroku, gdy jest ona niejasna lub budzi wątpliwości. Nie może ona jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, zmiany merytorycznej, reinterpretacji uzasadnienia ani poszerzenia argumentacji. NSA podzielił stanowisko WSA, że w tej sprawie nie istniały wątpliwości co do treści wyroku, a wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ nie służył kwestionowaniu poprawności orzeczenia. Fakt, że skarżąca nie zamierzała wnosić skargi kasacyjnej, nie czynił jej wniosku o wykładnię zasadnym.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wykładnię wyroku nie może służyć kwestionowaniu poprawności orzeczenia, jego merytorycznej zmianie, reinterpretacji uzasadnienia ani poszerzeniu argumentacji. Służy jedynie rozstrzyganiu wątpliwości co do treści wyroku, gdy jest ona niejasna.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że instytucja wykładni wyroku ma ograniczony zakres zastosowania i nie może być wykorzystywana jako środek do zwalczania stanowiska sądu czy domagania się uzupełnienia argumentacji. Wnioskodawca musi wykazać rzeczywiste wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia, a nie polemikę z nim.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy treść wyroku jest niejasna i budzi wątpliwości, a nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani zmiany merytorycznej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wykładnię wyroku nie może służyć kwestionowaniu poprawności orzeczenia ani jego merytorycznej zmianie. Treść wyroku i jego uzasadnienie były jasne i zrozumiałe, nie budziły wątpliwości. Wniosek skarżącej stanowił polemikę ze stanowiskiem sądu i próbę uzyskania dodatkowych wyjaśnień, co wykracza poza zakres art. 158 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Uzasadnienie wyroku WSA było niejasne i nie rozstrzygało jednoznacznie kwestii nadpłaty VAT. Sąd powinien wyjaśnić, czy urząd skarbowy jest winien pieniądze skarżącej, jakie są ewentualne uchybienia organu i jak je kwestionować.
Godne uwagi sformułowania
Wniosek składany w oparciu o art. 158 p.p.s.a. nie może służyć zwalczaniu, czy wykazywaniu nieprawidłowości, jakie dostrzega strona. Tego rodzaju uchybienia (braki uzasadnienia, czy błędna ocena stanu faktycznego bądź prawnego) mogą stanowić podstawę wniesienia zarzutów kasacyjnych, a nie instrumentów rektyfikacyjnych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane pytania.
Skład orzekający
Bartosz Wojciechowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Granice zastosowania instytucji wykładni wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawidłowe wykorzystanie środków prawnych do kwestionowania orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wykładnię wyroku, ale stanowi ogólne przypomnienie o zasadach postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje częsty problem praktyczny: jak prawidłowo korzystać z dostępnych środków prawnych, gdy strona nie rozumie lub nie zgadza się z rozstrzygnięciem sądu. Pokazuje, że instytucje procesowe mają swoje ściśle określone ramy.
“Nie rozumiesz wyroku? Uważaj, jak prosisz o jego wyjaśnienie!”
Dane finansowe
WPS: 4253 PLN
Sektor
finanse
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
I FZ 152/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-09-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-08-08 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Bartosz Wojciechowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SA/Wa 595/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-05-28 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 158 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 595/25 oddalające wniosek A. S. o wykładnię wyroku z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 595/25 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 lutego 2025 r. nr 1401-IOV-4.4103.198.2024 w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za luty 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wyrokiem z 28 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 595/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 lutego 2025 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za luty 2021 r. Postanowieniem z 27 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 595/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącej o wykładnię przedmiotowego wyroku. Sąd wskazał, że w uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wniósł o rozstrzygnięcie następujących wątpliwości co do treści wyroku: "1. czy wg Sądu (nie wg organu) istnieje nadpłata 4.253 zł. czy nie? czy może to jest inaczej nazywana forma zatrzymania pieniędzy? 2. jak Sąd ocenia argumentację strony dotyczącą zniknięcia tej kwoty, tzn. czy ta kwota się należy stronie czy nie? 3. co oznaczają "ewentualne uchybienia organu I instancji"? czy Sąd stwierdza uchybienia i jakie? 4. jak strona powinna kwestionować te uchybienia? jakim stosownym zażaleniem i do kogo? i jak do tego się ma całe postępowanie zainicjowane wnioskiem z 14.10.2024 r.? 5. czy postanowienie z 13.05.2022 r. ostatecznie się liczy czy nie?". Pełnomocnik stwierdził, że nie rozumie wyroku będącego kopią twierdzeń organów. W opinii WSA, uzasadnienie powyższego wniosku stanowi polemikę ze stanowiskiem Sądu zawartym w uzasadnieniu wyroku, a stanowisko to jest jasne. Z faktu, że ocena określonych okoliczności, czy też zarzutów skargi nie była zgodna z oczekiwaniami skarżącej, nie sposób wyprowadzać wniosku o potrzebie dokonywania wykładni wyroku. Wniosek składany w oparciu o art. 158 p.p.s.a. nie może służyć zwalczaniu, czy wykazywaniu nieprawidłowości, jakie dostrzega strona. Tego rodzaju uchybienia (braki uzasadnienia, czy błędna ocena stanu faktycznego bądź prawnego) mogą stanowić podstawę wniesienia zarzutów kasacyjnych, a nie instrumentów rektyfikacyjnych. W sytuacji, gdy strona uznaje uzasadnienie postanowienia za nieprzekonujące, czy też niewyczerpujące powinna skorzystać ze środków zaskarżenia, uruchamiając instancyjną kontrolę orzeczenia, a nie wnioskując o wykładnię wyroku domagać się w istocie jego merytorycznej zmiany bądź dalszego rozwinięcia argumentacji Sądu. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i wyjaśnienie wyroku. W ocenie autora zażalenia, uzasadnienie nie określa jednoznacznie, czy urząd skarbowy jest winien pieniądze skarżącej, czy nie. Sąd wspomina ewentualne uchybienia organu, ale nie rozstrzyga, czy są te uchybienia czy nie, i jakie oraz jak je kwestionować. Pełnomocnik wskazał, że nie zamierza skarżyć wyroku do NSA, jednak wnosi o wyjaśnienie powodu oddalenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Nie może ona jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1133/10; z 17 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1287/09; z 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 123/09 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652). Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi zatem wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021). W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki z art. 158 p.p.s.a., tj. nie istniały wątpliwości co do treści wydanego wyroku. Zarówno sentencja ww. orzeczenia, jak i treść jego uzasadnienia jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały, a także że nie budzą żadnych wątpliwości powołane w uzasadnieniu argumenty, jak i podstawa prawna. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane pytania. Uwzględniając fakt, że środek prawny w postaci wniosku o wykładnię wyroku nie służy kwestionowaniu poprawności orzeczenia, uznać należało zażalenie za pozbawione uzasadnionych podstaw. Natomiast fakt, że skarżąca nie zamierza wnosić skargi kasacyjnej, nie powoduje, że zasadnym staje się jej wniosek o dokonanie wykładni. Omawiana instytucja nie może prowadzić do uzupełnienia czy też modyfikacji rozstrzygnięcia zawartego w wyroku, ani też do rozwinięcia argumentacji przytoczonej na jego uzasadnienie (por. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę