I FZ 134/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o zawieszeniu postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty VAT, uznając, że rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania dotyczącego decyzji wymiarowej, która nie jest jeszcze prawomocna.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA o zawieszeniu postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty VAT. WSA zawiesił postępowanie z urzędu, oczekując na rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej dotyczącej decyzji wymiarowej VAT za te same okresy. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych. NSA oddalił zażalenie, uznając, że zawieszenie było zasadne, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy o nadpłatę zależy od prawomocnego przesądzenia kwestii prawidłowości wszczęcia postępowania podatkowego i ważności decyzji wymiarowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 266/11) postanowieniem z dnia 3 stycznia 2012 r. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ze skargi L.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 lutego 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. Zawieszenie nastąpiło do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej od wyroku WSA z dnia 1 czerwca 2011 r. (sygn. akt I SA/Gd 229/11), który stwierdził nieważność decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego określającej zobowiązanie w VAT za te same okresy. Sąd pierwszej instancji uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o nadpłatę zależy od tego, czy postępowanie podatkowe zostało skutecznie wszczęte i czy decyzja wymiarowa jest ważna, co miało być przedmiotem badania NSA. Skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając niewłaściwe zastosowanie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz inne naruszenia proceduralne. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd wskazał, że skarżąca kwestionuje decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty, która była wydana w następstwie decyzji wymiarowej. Ponieważ wyrok WSA dotyczący decyzji wymiarowej nie był prawomocny (została wniesiona skarga kasacyjna), NSA uznał, że zasadne jest powstrzymanie się z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie nadpłaty do czasu prawomocnego przesądzenia kwestii decyzji wymiarowej. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zawiesił postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zawieszenie postępowania było zasadne.
Uzasadnienie
Rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług jest zależne od prawomocnego przesądzenia kwestii prawidłowości wszczęcia postępowania podatkowego i ważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za te same okresy. Dopóki decyzja wymiarowa nie jest prawomocna, sąd pierwszej instancji prawidłowo zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 125 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przesłanka do zawieszenia postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 163 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 163 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozstrzygnięcie sprawy o nadpłatę zależy od wyniku postępowania dotyczącego decyzji wymiarowej, która nie jest prawomocna. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i nie uchybił art. 141 § 4 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącej na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 163 § 1 i 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
zasadnym jest powstrzymanie się z wydaniem rozstrzygnięcia losy decyzji określającej zobowiązanie w tym podatku za te same miesiące nie zostały jeszcze prawomocnie przesądzone Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem postępowanie w sprawie zawiesił
Skład orzekający
Jan Zając
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach podatkowych, gdy rozstrzygnięcie zależy od prawomocności innej decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zależności między postępowaniem o nadpłatę a postępowaniem dotyczącym decyzji wymiarowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność postępowań podatkowych i znaczenie kolejności oraz prawomocności rozstrzygnięć, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Kiedy sąd zawiesza postępowanie w sprawie VAT? Kluczowa rola prawomocności decyzji.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI FZ 134/12 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2012-04-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-04-06 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jan Zając /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Zawieszenie/podjęcie postępowania Sygn. powiązane I SA/Gd 266/11 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2012-12-03 I FZ 334/11 - Postanowienie NSA z 2011-10-21 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 125 par 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 stycznia 2012 r., o sygn. akt I SA/Gd 266/11 w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego z urzędu w sprawie ze skargi L.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 lutego 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień , maj, lipiec i październik 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 3 stycznia 2012 r., I SA/Gd 266/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lutego 2011 r. nr [...] do [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. oraz dokonania zwrotu nadpłat wraz z oprocentowaniem. W sentencji postanowienia Sąd określił ponadto, że postępowanie w sprawie zawiesza się do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 229/11. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że sprawa dotycząca rozliczenia przez skarżącą podatku od towarów i usług za wskazane wyżej miesiące była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który wyrokiem z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 229/11 stwierdził nieważność postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lutego 2011 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 16 sierpnia 2010 r. (określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wskazany okres) oraz nieważność tejże decyzji. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Dyrektor Izby Skarbowej w G., w związku z czym Sąd pierwszej instancji uznał, że wystąpiła przesłanka, o jakiej mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." Sąd pierwszej instancji twierdził, że przesądzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny tego, czy postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. zostało skutecznie wszczęte (czego konsekwencją jest istnienie bądź nie w obrocie prawnym decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za ten okres), ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, której przedmiotem jest odmowa stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za wskazany okres. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak również art. 163 § 1 i 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu nieprawidłowego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżącej rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej od wyroku I SA/Gd 229/11 nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie, a rozstrzygnięcie sprawy niniejszej jest możliwe w oparciu o ustalenia nieprawomocnego wyroku I SA/Gd 229/11. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy w postępowaniu niniejszym skarżąca kwestionuje decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lutego 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 26 sierpnia 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej objętym skargą są zatem decyzje organów podatkowych, wydane w postępowaniu wszczętym na wniosek skarżącej, w którym domaga się ona stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące. Z uzasadnienia kwestionowanej decyzji wynika natomiast, że na skutek kontroli podatkowej wobec skarżącej toczyło się postępowanie podatkowe zakończone wydaniem w dniu 16 sierpnia 2010 r. decyzji wymiarowych w podatku od towarów i usług, dotyczących określenia wysokości zobowiązania podatkowego za dokładnie te same miesiące, tj. kwiecień, maj, lipiec oraz październik 2007 r. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty (k. 256 akt administracyjnych) decyzja ta była wydana niejako w następstwie decyzji wymiarowej. Tymczasem wyrokiem z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 229/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji z 16 sierpnia 2010 r. określającej skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług, wskazując w uzasadnieniu, że postępowanie to nie zostało wszczęte w sposób prawidłowy, albowiem organ dokonał wadliwego doręczenia postanowienia o jego wszczęciu do rąk osoby nie będącej pełnomocnikiem uprawnionym do reprezentowania podatnika przed organami podatkowymi w tej konkretnej sprawie. Od powyższego wyroku z 1 czerwca 2011 r., I SA/Gd 229/11 organ podatkowy wywiódł skargę kasacyjną, a zatem wyrok Sądu pierwszej nie jest prawomocny, a kwestia prawidłowości wszczęcia postępowania podatkowego oraz nieważności decyzji wymiarowej będzie dopiero przedmiotem badania przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnym jest powstrzymanie się z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług, skoro losy decyzji określającej zobowiązanie w tym podatku za te same miesiące nie zostały jeszcze prawomocnie przesądzone. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem postępowanie w sprawie zawiesił uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania dotyczącego decyzji wymiarowej, a stanowisko swoje jasno uzasadnił, nie uchybiając przy tym art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI