I FZ 100/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-05-20
NSApodatkoweŚredniansa
podatek VATwpis sądowyprawo pomocyodrzucenie skargipostępowanie sądowoadministracyjnezażalenieNSAWSA

NSA oddalił zażalenie spółki na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, potwierdzając brak podstaw do zwolnienia z kosztów.

Spółka złożyła skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił ją z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Spółka wnioskowała o prawo pomocy, ale jej wniosek został prawomocnie odrzucony. Pomimo kolejnego wezwania do uiszczenia wpisu, spółka go nie opłaciła, co skutkowało odrzuceniem skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepisy P.p.s.a.

Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez A. sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, które odrzuciło skargę spółki na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w sprawie podatku od towarów i usług. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., ponieważ spółka nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, mimo wezwania. Wcześniej, wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu został prawomocnie odrzucony przez referendarza sądowego i utrzymany w mocy przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że spółka nie była zwolniona z kosztów sądowych, a postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zakończyło się prawomocną odmową. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi spółki, a termin do jego opłacenia upłynął bezskutecznie. Sąd podkreślił, że brak podstaw do przyznania prawa pomocy został przesądzony wcześniejszym postanowieniem, a ponowna analiza nie była uzasadniona. W konsekwencji, NSA uznał, że skarga została zasadnie odrzucona jako nieopłacona i oddalił zażalenie spółki.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ strona nie uiściła wpisu sądowego mimo wezwania, a jej wniosek o prawo pomocy został prawomocnie odrzucony.

Uzasadnienie

NSA uznał, że prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy przesądza o braku podstaw do zwolnienia z kosztów. Skoro strona nie została zwolniona z wpisu i nie uiściła go mimo wezwania, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_zażalenie

Przepisy (5)

Główne

P.p.s.a. art. 220 § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 58 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W kontekście zarzutów strony dotyczących wadliwej oceny okoliczności faktycznych.

P.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy zamyka drogę do ponownej analizy wniosku. Skarga nieopłacona mimo wezwania podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Skuteczne doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu i upływ terminu.

Odrzucone argumenty

Zarzut wadliwej oceny okoliczności faktycznych dotyczących stanu majątkowego Spółki w kontekście wniosku o prawo pomocy. Brak podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na wadliwą ocenę okoliczności faktycznych.

Godne uwagi sformułowania

brak podstaw do przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowany został bowiem przesądzony rzeczonym postanowieniem skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd

Skład orzekający

Artur Mudrecki

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego stosowania przepisów P.p.s.a. dotyczących opłat sądowych i prawa pomocy, nawet w przypadku spółek."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji braku opłaty po prawomocnej odmowie prawa pomocy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z opłatami sądowymi i prawem pomocy, co jest typowe dla postępowań sądowoadministracyjnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I FZ 100/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Rz 555/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2025-03-19
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
arrt. 220 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 555/24 o odrzuceniu skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 6 września 2024 r., nr 408000-408000-COP-2.4103.2.2023 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2014 r. oraz I kwartał 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji
1.1. Postanowieniem z 19 marca 2025 r. w sprawie I SA/Rz 555/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: Strona lub Spółka) na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w P. z dnia 6 września 2024 r.
1.2. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji stanowił przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).
1.3. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że: - 15 listopada 2024 r. do Sądu wpłynęła skarga Spółki (reprezentowanej przez pełnomocnika będącego radcą prawnym - uzup. NSA) na ww. decyzję; - zarządzeniem z 18 listopada 2024 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika Spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi; - następnie referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku Spółki - postanowieniem z dnia 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I SPP/Rz 153/24 odmówił jej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Rz 153/24 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego; - zarządzeniem z dnia 10 lutego 2025 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika Spółki do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 listopada 2024 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi; - odpis wezwania został doręczony pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 lutego 2025 r.
1.4. Biorąc pod uwagę, że pełnomocnik Spółki mimo precyzyjnego wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie usunął braków skargi w wyznaczonym terminie - Sąd skargę odrzucił.
2. Zażalenie
Spółka w zażaleniu (wniesionym w piśmie z 15 kwietnia 2025 r.) na opisane postanowienie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucając naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. podniosła brak podstaw do odrzucenia skargi z uwagi na wadliwą ocenę okoliczności faktycznych dotyczących stanu majątkowego Spółki. Wobec takiej oceny, jej wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy, należało zdaniem Spółki, dokonać ponownej analizy tego wniosku i następnie zwolnić Spółkę od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
3.2. W sprawie Spółka nie była zwolniona z kosztów sądowych. Zainicjowane jej wnioskiem postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się prawomocną odmową. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Rz 153/24 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 8 stycznia 2025 r., o odmowie przyznania prawa pomocy Spółce. Postanowienie sądowe z 10 lutego 2025 r. doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 lutego 2025 r.
Motywy zażalenia o błędnej ocenie jej sytuacji majątkowej nie mogły zostać uwzględnione. Brak podstaw do przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowany został bowiem przesądzony rzeczonym postanowieniem z dnia 10 lutego 2025 r.
3.3. Z kolei wezwanie sądowe z 10 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 555/24 do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 listopada 2024 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutecznie doręczono w dniu 25 lutego 2025 r. pełnomocnikowi Spółki. Przy czym w wezwaniu poinformowano o rygorze nieopłacenia skargi oraz o sposobach wnoszenia opłaty (w gotówce lub na rachunek sądu). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem 4 marca 2025 r., a Spółka pomimo doręczenia wezwania jej pełnomocnikowi nie uiściła żądanej od niej opłaty. W konsekwencji skoro Spółka, pomimo wezwania jej do uiszczenia opłaty sądowej, od której nie została zwolniona, skargi nie opłaciła, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę jako nieopłaconą. Wbrew twierdzeniu Spółki, nie zachodziła podstawa do ponownej analizy jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskazany przez Sąd pierwszej instancji przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie tu bowiem wskazuje, że skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
3.4. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zatem brak podstaw do uwzględnienia zażalenia i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI