Orzeczenie · 2025-09-05

I FSK 884/22

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-09-05
NSApodatkoweWysokansa
VATzwolnienie podatkoweusługi szkoleniowekształcenie zawodoweDyrektywa VATimplementacja prawa UEprawo podatkoweinterpretacja indywidualnaNSA

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił interpretację indywidualną dotyczącą zwolnienia z VAT usług szkoleniowych świadczonych przez fizjoterapeutę. Spór dotyczył zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT, który przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, pod warunkiem prowadzenia ich w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dyrektor KIS argumentował, że zwolnienie nie przysługuje dla szkoleń innych niż dla lekarzy i fizjoterapeutów, ponieważ nie są one prowadzone przez podmioty prawa publicznego ani inne instytucje o podobnych celach, a także nie są uregulowane odrębnymi przepisami. WSA uznał, że polski przepis jest niezgodny z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, który nie wymaga prowadzenia szkoleń w formach przewidzianych odrębnymi przepisami ani przez podmioty prawa publicznego, a jedynie przez podmioty, których cele są uznane za podobne. NSA podzielił stanowisko WSA, podkreślając błędną implementację dyrektywy do polskiego prawa. Sąd uznał, że kluczowe jest, aby cele edukacyjne przyświecały działalności zarówno podmiotów publicznych, jak i prywatnych, a nie ingerencja państwa w programy czy zasady prowadzenia szkoleń. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną DKIS, potwierdzając prawo do zwolnienia z VAT dla usług szkoleniowych świadczonych przez podmioty niepubliczne, jeśli ich cele są podobne do celów edukacyjnych podmiotów publicznych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Potwierdzenie, że błędna implementacja prawa UE do prawa krajowego skutkuje możliwością bezpośredniego stosowania przepisów unijnych, a także interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia z VAT dla usług szkoleniowych świadczonych przez podmioty niepubliczne.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów VAT w kontekście usług szkoleniowych i ich zgodności z prawem UE. Może wymagać analizy w kontekście innych przepisów lub specyfiki danej branży.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zwolnienie z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT przysługuje usługom kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania prowadzonym przez podmioty niepubliczne, jeśli nie są one prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zwolnienie z VAT przysługuje, jeśli cele edukacyjne przyświecają działalności podmiotu, nawet jeśli nie jest on podmiotem prawa publicznego i nie działa w formach przewidzianych odrębnymi przepisami, zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT.

Uzasadnienie

Polski przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT jest błędnie zaimplementowany, ponieważ nakłada warunek prowadzenia szkoleń w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, który nie wynika z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT. Kluczowe jest, aby cele edukacyjne były podobne do celów podmiotów publicznych, a nie ingerencja państwa w programy czy zasady szkoleń.

Czy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT jest zgodny z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, polski przepis jest niezgodny z dyrektywą, ponieważ wprowadza dodatkowy warunek dotyczący form i zasad prowadzenia szkoleń, który nie jest wymagany przez prawo unijne.

Uzasadnienie

Dyrektywa VAT zezwala na zwolnienie usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne, jeśli ich cele są uznane za podobne do celów podmiotów publicznych, bez wymogu stosowania odrębnych przepisów regulujących formy i zasady kształcenia.

Czy Dyrektor KIS prawidłowo zinterpretował art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, wymagając od podmiotu niepublicznego statusu podmiotu prawa publicznego lub instytucji o podobnych celach podlegającej kontroli państwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Dyrektor KIS błędnie zinterpretował przepis, nadmiernie zawężając krąg podmiotów uprawnionych do zwolnienia i wprowadzając kryteria kontroli państwa, które nie wynikają z dyrektywy.

Uzasadnienie

Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał, że dla zwolnienia istotne są cele edukacyjne, a nie ingerencja państwa w działalność podmiotu niepublicznego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Warszawie.

Przepisy (12)

Główne

u.p.t.u. art. 43 § 1

Ustawa o podatku od towarów i usług

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) u.p.t.u. stanowi błędną implementację art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112, wprowadzając warunek prowadzenia szkoleń w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, który nie wynika z prawa unijnego. W związku z tym, w zakresie tego warunku, należy stosować bezpośrednio przepisy Dyrektywy 112.

Dyrektywa 112 art. 132 § 1

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Artykuł 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwiają się one objęciu zwolnieniem od podatku od wartości dodanej usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych, o ile ich cele są uznane za podobne przez dane państwo członkowskie. Nie jest wymagane, aby usługi te były prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, ani aby podmioty te były podmiotami prawa publicznego.

Pomocnicze

O.p. art. 14i § 3

Ordynacja podatkowa

Ustawa Prawo oświatowe

Rozporządzenie 282/2011 art. 44

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

P.p.s.a. art. 146 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 204 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 205 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 205 § 4

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Polski przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) u.p.t.u. jest niezgodny z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112, ponieważ wprowadza dodatkowy warunek dotyczący form i zasad prowadzenia szkoleń, który nie wynika z prawa unijnego. • Bezpośrednie stosowanie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 jest dopuszczalne i korzystniejsze dla podatnika. • Kryterium podobieństwa celów edukacyjnych jest kluczowe dla zwolnienia, a nie ingerencja państwa w działalność podmiotu niepublicznego.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Dyrektora KIS oparta na błędnej implementacji prawa unijnego do prawa krajowego. • Argumentacja Dyrektora KIS oparta na nadmiernie restrykcyjnej interpretacji art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112, wymagającej statusu podmiotu prawa publicznego lub ścisłej kontroli państwa.

Godne uwagi sformułowania

polski ustawodawca istotnie dokonał błędnej implementacji art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 do krajowego porządku prawnego • rozwiązanie wynikające z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 jest korzystniejsze dla podmiotu obowiązanego z tytułu podatku niż regulacja krajowa • nie ma w związku z tym żadnych przeszkód prawnych, aby świadczący jako podmiot prywatny usługi szkoleniowe obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, korzystał ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112

Skład orzekający

Adam Nita

sprawozdawca

Bartosz Wojciechowski

przewodniczący

Marek Olejnik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że błędna implementacja prawa UE do prawa krajowego skutkuje możliwością bezpośredniego stosowania przepisów unijnych, a także interpretacja przepisów dotyczących zwolnienia z VAT dla usług szkoleniowych świadczonych przez podmioty niepubliczne."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji przepisów VAT w kontekście usług szkoleniowych i ich zgodności z prawem UE. Może wymagać analizy w kontekście innych przepisów lub specyfiki danej branży.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii zgodności polskiego prawa podatkowego z prawem UE oraz możliwości stosowania zwolnień podatkowych przez podmioty niepubliczne, co ma szerokie implikacje praktyczne dla wielu branż.

Błędna implementacja prawa UE w Polsce: Jak sądy stosują przepisy unijne, gdy polskie prawo jest niezgodne?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst