I FSK 843/06

I FSK 843/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Juliusz Antosik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Kr 1004/05 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2005-12-19
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184,  art. 182  par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W.B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Kr 1004/05 odrzucającego skargę W.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2002 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Kr 1004/05 odrzucił skargę W.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2002 r. Sąd I instancji stwierdził, że powodem odrzucenia skargi było nieusunięcie jej braków formalnych w wyznaczonym do tego terminie. Jak zaznaczył Sąd I instancji, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz złożenia pełnomocnictwa procesowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 15 lipca 2005 r. Pismem z dnia 25 lipca 2005 r. W.B. złożył jedynie wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej. Jednocześnie nie przedłożono wymaganego przez sąd pełnomocnictwa.
Na powyższe postanowienia strona wniosła skargę kasacyjną. Skargę kasacyjna oparto na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, tj.: art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie U.p.p.s.a., polegające na błędnym przyjęciu, że skarga nie została uzupełniona w określonym terminie poprzez niedołączenie pełnomocnictwa, a nadto nie została opłacona podczas gdy złożenie przez W.B. wniosku o zwolnienie go od opłaty sądowej powinno skutkować uznaniem, że osobiście popiera on skargę, ewentualnie, że wnosi o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. W oparciu o powyższy zarzut strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, jako oczywiście bezzasadna.
Za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 U.p.p.s.a. Wymaga podkreślenia, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 lipca 2005 r. Zakreślony w wezwaniu 7-dniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał zatem w dniu 22 lipca 2005 r. Do tego czasu strona mogła uzupełnić braki wniesionej skargi. Skarżący, już po upływie tego terminu, skierował do Sądu I instancji pismo z 25 lipca 2005 r., którego treść jednoznacznie wskazywała, że jest ono wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Nie można zatem zgodzić się z argumentacją autora skargi kasacyjnej, jakoby wniosek W.B. z dnia 25 lipca 2005 r. mógł stanowić potwierdzenie, że strona osobiście popiera skargę lub ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. Sąd I instancji zasadnie zatem uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym do tego terminie.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.