I FSK 75/22

I FSK 75/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-01-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Mączyński
Izabela Najda-Ossowska /sprawozdawca/
Roman Wiatrowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Wa 687/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-09-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 228 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 239
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska (spr.), Sędzia WSA del. Dominik Mączyński, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 687/21 w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zawiadomienie o bezskuteczności korekt deklaracji VAT 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 22 września 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 687/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca/Spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Organ) z 14 stycznia 2021 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na zawiadomienie o bezskuteczności korekt deklaracji VAT.
2. Skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła Skarżąca. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. dalej: P.p.s.a.), naruszenie prawa materialnego, tj. art. 81b § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz.1540 dalej: O.p.) przez jego niewłaściwe zastosowanie i w efekcie bezzasadne uznanie, że Organ prawidłowo uznał złożone korekty za bezskuteczne, pomimo że w związku z dokonaną korektą deklaracji powstała nadwyżka w podatku VAT za sporne miesiące, którą Spółka ma prawo przenieść do rozliczenia na kolejny miesiąc; że w spornym stanie faktycznym zostały wypełnione wszystkie przesłanki określone w art. 81b § 1 pkt 1 O.p. warunkujące możliwość jego zastosowania, co jest sprzeczne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym.
3. Przy tak sformułowanych zarzutach kasacyjnych Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
4. Nie wniesiono odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
5. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w powyższych granicach wniesioną skargę kasacyjną, uznał, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw toteż podlega ona oddaleniu.
6. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej oznacza, że Sąd ten jest zobowiązany badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny w odróżnieniu od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie bada bowiem całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Nie jest więc uprawniony do samodzielnego konkretyzowania (uzupełniania lub uściślania) zarzutów skargi kasacyjnej, za jej autora, czy też stawiania hipotez w tym obszarze, sanując istniejące braki, czy rozbudowywania uzasadnienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domniemywać intencji strony albo wyręczać autora skargi kasacyjnej w prawidłowym formułowaniu zarzutów, czy też poszukiwać (albo wręcz wskazywać) za autora skargi kasacyjnej naruszeń prawa, których mógł dopuścić się (dopuścił się) sąd pierwszej instancji, a które nie zostały zarzucone w skardze kasacyjnej od wyroku, z którym strona się nie zgadza. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku NSA z 27 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 902/14 (opubl. CBOSA).
7. W skardze kasacyjnej w rozpatrywanej sprawie jej autor sformułował jeden zarzut, naruszenia prawa materialnego w postaci art. 81b § 1 pkt 1 O.p. który jednak nie przystaje do przedmiotu sprawy i nie odnosi się w ogóle do motywów, jakie kierowały Sądem pierwszej instancji przy oddaleniu skargi. Skarżąca skupia się na wykazaniu, że Sąd pierwszej instancji, jak i Organ, dokonał niewłaściwej wykładni art. 81b § 1 pkt 1 O.p. skutkującej uznaniem, iż w stanie faktycznym złożone przez Skarżącą korekty deklaracji podatku VAT dotyczące kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy są bezskuteczne mimo, że w sprawie nie zostały wypełnione wszystkie przesłanki określone w ww. przepisie warunkujące możliwość jego zastosowania.
8. Tymczasem przedmiotem kontroli instancyjnej jest wyrok Sądu pierwszej instancji oddalający skargę na postanowienie Organu wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 O.p. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zawiadomienie Skarżącej przez NUS o bezskuteczności korekt deklaracji VAT za okresy: lipiec 2019 r. – grudzień 2019 r. oraz styczeń 2020 r. – marzec 2020 r., w którym Sąd stwierdził, że pismo (zawiadomienie) informujące o bezskuteczności korekty deklaracji wydane na podstawie art. 81b § 1 O.p. stanowi czynność materialno-techniczną i nie może być zaskarżone w trybie zażaleniowym, co nakazywało stwierdzenie niedopuszczalności złożonego przez stronę zażalenia.
9. Przedmiotem rozstrzygania w przedmiotowej sprawie nie była zatem kwestia uznania za bezskuteczne korekt deklaracji dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące od lipca 2019 r. do marca 2020 r. bowiem stanowiła ona przedmiot odrębnego postępowania WSA w Warszawie, który wyrokiem z 22 września 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 687/21 oddalił skargę Spółki na postanowienie Organu z 14 stycznia 2021 r. Skarga kasacyjna Spółki od ww. wyroku została natomiast oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z 14 marca 2025 r. sygn. akt I FSK 2272/21.
10. Z tego powodu Sąd pierwszej instancji w ramach niniejszego postępowania nie zajmował się oceną zagadnienia naruszenia art. 81b § 1 O.p. odnoszącego się do prawidłowości wydanego zawiadomienia o bezskuteczności złożonych korekt. Skarżąca tymczasem w skardze kasacyjnej nie sformułowała żadnego zarzutu dotyczącego przedmiotu niniejszego postępowania.
11. Biorąc powyższe pod uwagę skargę kasacyjną jako oczywiście bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 184 P.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 209, art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a.
Sędzia NSA (spr) Sędzia NSA Sędzia WSA (del)
I. Najda-Ossowska R. Wiatrowski D. Mączyński