I FSK 749/22

I FSK 749/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Arkadiusz Cudak /przewodniczący/
Izabela Najda-Ossowska
Włodzimierz Gurba /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Gl 967/21 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2021-11-05
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, Sędzia WSA del. Włodzimierz Gurba (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 967/21 w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w S. na postanowienie Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 17 maja 2021 r., nr 338000-COP2-1.4103.3.2021/PP/SZD UNP 338000-21-111761 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie określenia podatku od towarów i usług za październik 2017 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) oddala skargę, 3) zasądza od G.sp. z o.o. w S. na rzecz Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 5 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 967/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: "WSA" lub "Sąd pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w S.(dalej: "Spółka", "Strona", "Skarżąca") uchylił postanowienie Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach (dalej: "NUCS", "organ") z 17 maja 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie określenia podatku od towarów i usług za październik 2017r.
Wskazany wyrok i inne orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej zwanej też CBOSA, pod adresem "orzeczenia.nsa.gov.pl".
2.1. Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. NUCS, działając jako organ podatkowy pierwszej instancji, decyzją z 27 listopada 2020 r., określił Skarżącej kwotę różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685, ze zm. u.p.t.u.) oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Jednocześnie ustalono, że organ pierwszej instancji wysłał decyzję podatkową 27 listopada 2020 r., na wskazany w pełnomocnictwie PPS-1 adres elektroniczny pełnomocnika na platformie ePUAP. W związku z powyższymi ustaleniami termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 21 grudnia 2020 r.
Pełnomocnik strony złożył odwołanie poprzez platformę ePUAP. Z treści Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia (UPP) dla ww. dokumentu jednoznacznie wynika, że przedmiotowe odwołanie zostało sporządzone i nadane 22 grudnia 2020r. Dodatkowo 22 grudnia 2020 r., pełnomocnik złożył drugi dokument pod nazwą: "Uzupełnienie odwołania" pełnomocnik nadesłał pismami z 28 grudnia 2020 r. oraz z 28 stycznia 2021 r. załączniki do odwołania.
W związku z powyższym organ wydał 22 lutego 2021 r. postanowienie, w którym stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 27 listopada 2020 r.
W dniu 12 marca 2021 r. pełnomocnik Strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Wraz z ww. wnioskiem pełnomocnik strony złożył ponownie odwołanie od ww. decyzji z 27 listopada 2020 r. W ww. wniosku pełnomocnik oświadczył m.in., że decyzja została mu doręczona 7 grudnia 2020 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął 21 grudnia 2020 r., złożył odwołane przez platformę ePUAP 22 grudnia 2020 r. Jednak uchybienie terminowi wywołane było okolicznościami, za które Strona, ani jej pełnomocnik nie ponoszą winy, ponieważ z przyczyn niezależnych od pełnomocnika jego laptop służbowy uległ awarii, która uniemożliwiła w okresie od 19 do 21 grudnia 2020 r. wykonywanie jakiejkolwiek pracy, a laptop nie odbierał poczty elektronicznej. Projekt odwołania został przygotowany przez współpracownika biura doradcy podatkowego oraz przekazany pełnomocnikowi Strony 19 grudnia 2020 r. drogą poczty elektronicznej o godz. 22.07. Pełnomocnik Strony o tym fakcie nie wiedział, ponieważ nie był w stanie odebrać wiadomości, które docierały na jego komputer. Z uwagi na brak sprzętu nie mógł pracować nad odwołaniem. Sprzęt pełnomocnika został przekazany do naprawy informatykowi. Naprawa ta miała miejsce w dniach 19-20 grudnia 2020 r. Komputer został odebrany 21 grudnia 2020 r., ale w dalszym ciągu działał nieprawidłowo i został ponownie zwrócony informatykowi. Naprawiony komputer został oddany pełnomocnikowi 22 grudnia 2020 r.
W związku z wykonaną naprawą pełnomocnik Strony złożył odwołanie przez platformę ePUAP w 22 grudnia 2020 r., tj. w dniu odebrania prawidłowo działającego sprzętu. Wiadomość e-mail z załączonym projektem odwołania została bowiem odebrana dopiero na naprawionym komputerze 22 grudnia 2020 r. o godz. 22.31 po jej ponownym przesłaniu przez współpracownika. Awaria sprzętu służbowego w dniach 19 - 21 grudnia 2020 r. zburzyła plan działania pełnomocnika. Za dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi należy uznać datę doręczenia pełnomocnikowi w dniu 8 marca 2021 r. postanowienia stwierdzającego, że ww. odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, ze zm. - O.p.).
2.2. Organ zaskarżonym postanowieniem odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że w rozpatrywanej sprawie bez wątpienia doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Strona powzięła informację o wydaniu ww. decyzji w dniu jej odebrania, tj. 7 grudnia 2020 r. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał zatem 21 grudnia 2020 r. i nie został dochowany, gdyż jak podaje pełnomocnik Strony - jego laptop służbowy uległ awarii, która uniemożliwiła w okresie od 19 do 21 grudnia 2020 r. wykonywanie jakiejkolwiek pracy. Naprawiony komputer został oddany pełnomocnikowi 22 grudnia 2020 r. i w tym też dniu pełnomocnik złożył odwołanie przez platformę ePUAP. Z powyższego wynika, że 22 grudnia 2020 r. ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, zatem podanie o przywrócenie uchybionego terminu należało wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny, tj. do 29 grudnia 2020 r. Przedmiotowe podanie zostało natomiast wniesione 12 marca 2021 r.
2.3. W skardze do WSA skarżący zarzucił naruszenie art. 162 § 1 oraz z art. 163 § 2 O.p.
2.4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
2.5. WSA uchylając zaskarżone postanowienie wskazał, że pełnomocnik Skarżącej nie wiedział, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Świadczy o tym chociażby pismo z 2 lutego 2021 r. wystosowane przez Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach. W piśmie tym organ wskazał pełnomocnikowi, iż nie jest prowadzone żadne postępowanie odwoławcze w stosunku do decyzji z 27 listopada 2020 r. co ważne, z treści tego pisma nie wynika, że odwołanie zostało wniesione po terminie, a jedynie to, że odwołanie do organu nie wpłynęło w ogóle. W dalszej kolejności pełnomocnik Skarżącej 8 marca 2020 r. otrzymał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania i wówczas dowiedział się o uchybieniu do wniesienia odwołania.
W ocenie Sądu pierwszej instancji należy zatem przyjąć datę 8 marca 2021 r. jako początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 27 listopada 2020 r. i w konsekwencji tego niezasadne jest uznanie, że wniosek złożony 12 marca 2021 r. został wniesiony z uchybieniem tego terminu. Ustalenie takiego stanu faktycznego z kolei zobowiązuje organ do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu co do uprawdopodobnienia przez Skarżącą braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
3.1. Od powyższego wyroku organ wniósł skargę kasacyjną, żądając uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji w całości i oddalenia skargi, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądzenia od strony przeciwnej na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., naruszenie:
1) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy i w szczególności naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 191 O.p. poprzez błędną ocenę, że strona przeciwna dochowała terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na podstawie art. 162 O.p.;
2) przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w zw. z art. 162 § 1 i 2 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że należy przywrócić stronie przeciwnej termin do złożenia odwołania od decyzji, mimo że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki zastosowania tej instytucji.
3.2. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na skargę kasacyjną organu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4. Zgodnie z art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, określone w § 2 powołanego przepisu, co pozwoliło na rozpoznanie sprawy w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej i stosownie do art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. – przedstawienie w odniesieniu do tych zarzutów motywów rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio P.p.s.a.).
5. Zarzuty skargi kasacyjnej organu są zasadne. Sąd pierwszej instancji niezasadnie uznał, że dochowano terminu do wnioskowania o przywrócenie terminu. Nie było usprawiedliwionych przesłanek do pozostawania przez pełnomocnika Spółki w przekonaniu, jakoby wniesienie odwołania 22 grudnia 2022 r. mieściło się w przepisanym terminie. Nie było zatem powodów, aby zwlekać z wnoszeniem o przywrócenie ewidentnie uchybionego terminu, poza końcową datę umożliwiającą skuteczne wnioskowanie, tj. 29 grudnia 2020 r.
6. Zgodnie z treścią art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu, podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Zgodnie natomiast z art. 162 § 3 O.p. przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne. Datą, od której należy liczyć termin do wniesienia o przywrócenie terminu, jest dzień ustania przyczyny uchybienia terminu.
7.1. W sprawie sporne jest, kiedy Strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Organ odmówił przywrócenia terminu stwierdzając, że uchybiła ona 7-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Uznano bowiem, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji ustała 22 grudnia 2020 r., tj. w dniu otrzymania przez pełnomocnika Skarżącej naprawionego laptopa.
Skarżąca natomiast twierdzi, że termin ten powinien być liczony od 8 marca 2021 r., tj. od dnia doręczenia jej postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
7.2. WSA zgodził się ze Skarżącą wywodząc, że jej pełnomocnik początkowo nie wiedział o uchybieniu terminu. A zatem termin do złożenia wniosku o jego przywrócenie należy liczyć od dnia uzyskania przez niego wiadomości o tym uchybieniu. W ocenie Sądu pierwszej instancji należy przyjąć 8 marca 2021 r. jako początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji NUS. A zatem WSA uznał, że wniosek został złożony w przepisanym w art. 162 § 2 O.p., 7-dniowym terminie.
8.1. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sporze rację ma jednak organ podatkowy. Niesporne jest, że decyzję NUS z 27 listopada 2020 r. doręczono pełnomocnikowi Spółki 7 grudnia 2020 r. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 21 grudnia 2020 r. Tymczasem odwołanie złożono 22 grudnia 2020 r., tj. z uchybieniem terminowi do jego wniesienia.
Wbrew temu co wywodzi WSA, Strona powzięła informację o wydaniu decyzji w dniu jej odebrania, tj. 7 grudnia 2020 r. Pouczono ją o terminie do wniesienia odwołania. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał zatem 21 grudnia 2020 r., o czym pełnomocnik musiał wiedzieć z racji wiedzy o dacie doręczenia decyzji, której odbiór pełnomocnik Spółki sam przecież pokwitował.
8.2. Nie jest sporne, że laptop służbowy pełnomocnika uległ awarii. Nie jest też sporne, że awaria utrudniła w okresie od 19 do 21 grudnia 2020 r. wykonywanie pełnomocnikowi pracy. Naprawiony komputer został oddany pełnomocnikowi 22 grudnia 2020 r. i w tym też dniu pełnomocnik złożył odwołanie przez platformę ePUAP.
Z powyższego wynika, że 22 grudnia 2020 r. ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, zatem podanie o przywrócenie uchybionego terminu należało wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny, tj. do 29 grudnia 2020 r.
Pełnomocnik Spółki (doradca podatkowy), jako profesjonalista, musiał wiedzieć, że doręczono decyzję. Wiedział też kiedy tę decyzję doręczono, bo z UPD doręczenia decyzji wskazuje, że to na skrzynkę e-PUAP pełnomocnika wysłano decyzję oraz to ten pełnomocnik poświadczył doręczenie decyzji 7 grudnia 2020 r. Bez wątpienia pełnomocnik Spółki, mimo awarii laptopa był w stanie obliczyć, kiedy upływa 14-dniowy termin wniesienia odwołania o decyzji. Wszak do obliczania terminów nie jest niezbędny laptop, komputer; wystarczy kalendarz. Pełnomocnik Spółki musiał zatem dostrzec, że termin końcowy do wniesienia odwołania zbiegł się z czasem awarii laptopa pełnomocnika. Pełnomocnik Spółki musiał więc wiedzieć, że w istocie natychmiast po usunięciu awarii laptopa należy podając działania procesowe ukierunkowane na wnioskowanie o przywrócenie terminu. Czas na te działania procesowe jest określony przez art. 162 § 2 O.p. na 7 dni i upływał 29 grudnia 2020 r. Tego terminu jednak ewidentnie nie dochowano.
Do takich wniosków doprowadza Naczelny Sąd Administracyjny analiza akt sprawy oparta na regułach logiki i doświadczenia życiowego.
8.3. Kasator trafnie też dostrzega, że projekt odwołania był przygotowywany przez współpracownika biura pełnomocnika (doradcy podatkowego) i przekazany pełnomocnikowi 19 grudnia 2020 r. Wiedza o decyzji, jej treści, kierunku zaskarżenia decyzji, a także odnośnie do terminu wniesienia odwołania bez wątpienia w biurze doradcy podatkowego była.
Niezależnie od awarii laptopa pełnomocnika, co jest zdarzeniem losowym, pełnomocnik nie znalazł się jednak w sytuacji, w której nie mógł prowadzić spraw Spółki. Pełnomocnik nie został więc zupełnie odcięty od wiedzy o decyzji i terminie wniesienia odwołania. Awaria laptopa nie prowadzi przecież do odcięcia kontaktu telefonicznego lub osobistego pełnomocnika od pracownika jego biura, który przygotował projekt odwołania na dwa dni przed terminem, a więc musiał też wiedzieć kiedy upływa termin.
8.4. Decyzję NUS doręczono za pomocą e-PUAP na adres poczty pełnomocnika. Logicznym jest, że z powodu awarii laptopa pełnomocnik przejściowo się mógł sięgnąć do daty potwierdzenia doręczenia decyzji. Jednak po odzyskaniu dostępu do laptopa pełnomocnik mógł już przecież sprawdzić, upewnić się, że doręczenie decyzji za pomocą e-PUAP nastąpiło 7 grudnia 2020 r. Taka czynność powinna być wręcz podstawowa w ustalaniu, kiedy upływa termin na wniesienia i czy już (kiedy) upłynął. Dysponując sprawnym laptopem pełnomocnik mógł więc, już bez żadnych problemów, 22 grudnia 2020 r. sprawdzić, a w istocie przypomnieć sobie, kiedy on sam potwierdził elektroniczne doręczenie decyzji i upewnić się, że miało to miejsce 7 grudnia 2020 r. Gdyby to sprawdził, w sposób oczywisty dostrzegłby, że wnosząc odwołanie 22 grudnia 2020 r. czyni to już po przepisanym terminie.
8.5. Nadto awaria laptopa nie powoduje odcięcia dostępu do skrzynki odbiorczej e-PUAP, na której widnieje przecież odebrana 7 grudnia 2020 r. decyzja NUCS. Nadal można było przecież zalogować się do skrzynki e-PUAP z innych urządzeń; nie musiał być to koniecznie ten (akurat zepsuty) laptop.
8.6. Z powyższego wynika, że nie było usprawiedliwionych przesłanek do pozostawania przez pełnomocnika w przekonaniu, że wniesienie odwołania 22 grudnia 2022 r. mieści się w przepisanym terminie. Nie było więc żadnych powodów, aby w tej sytuacji zwlekać z wnoszeniem o przywrócenie uchybionego terminu, ponad końcową datę umożliwiającą skuteczne wnioskowanie, tj. 29 grudnia 2020 r., a więc jeszcze ponad dwa miesiące.
W realiach faktycznych niniejszej sprawy należało zatem przyjąć za prawidłowe stanowisko organu, że 22 grudnia 2020 r. pełnomocnik Strony, jako profesjonalny doradca podatkowy, wiedział, a co najmniej powinien był wiedzieć, przy zachowaniu podstawowej staranności zawodowej, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania, który upływał 21 grudnia 2020 r.
9.1. Pozbawioną znaczenia dla wyniku sprawy jest dalsza korespondencja pełnomocnika z NUS. Termin na wnioskowanie o przywrócenie uchybionego terminu definitywnie i nieprzywracalnie upłynął 29 grudnia 2020 r. Żadne zdarzenia późniejsze nie mogą mieć wpływu na wynik sprawy. W związku z tym pismo NUS z 2 lutego 2021 r., na które powołuje się Sąd pierwszej instancji oraz Spółka nie może powodować przesunięcia tego terminu na 8 marca 2021 r.
9.2. To pismo miałoby znaczenie i skutek przypisywany przez WSA, gdyby pełnomocnik Spółki otrzymałby je przed 29 grudnia 2020 r. Wówczas mógłby skutecznie wywodzić, że nie złożył wniosku o przywrócenie terminu w przepisanym (wedle art. 162 § 2 O.p.) terminie - przed 29 grudnia 2020 r., gdyby przed tym dniem NUS zasugerował, że problem z odwołaniem nie dotyczy jego terminowości, a więc wnioskowania o przywrócenie terminu nie było potrzeby w ogóle rozważać. Dokumentowane aktami administracyjnymi fakty wskazują jednak, że było inaczej.
10. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wywodzi, że jeżeli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od dnia uzyskania wiadomości o tym uchybieniu. Takie stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyroki NSA z 29 stycznia 2020 r. sygn. II OSK 3566/19 z 22 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1476/17, z 16 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 1365/16, z 26 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1992/15).
Szkopuł w tym, że Sądowi pierwszej instancji umknęło, że w niniejszej sprawie pełnomocnik Strony wiedział wcześniej o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, a przynajmniej powinien był o tym wiedzieć zachowując podstawową staranność zawodową.
11. Z podanych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając na podstawie art. 188 P.p.s.a., uwzględniając skargę kasacyjną organu uchylił skarżony wyrok w całości oraz uznając, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona rozpoznał skargę Spółki, oddalając ją na podstawie art. 151 P.p.s.a.
12. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 w zw. z 205 § 2 P.p.s.a. w wysokości obejmującej wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935) w wysokości stanowiącej 100% stawki minimalnej, z tej racji że pełnomocnik nie reprezentował organu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, co odpowiada kwocie 480 zł.
Włodzimierz Gurba Arkadiusz Cudak Izabela Najda-Ossowska
Sędzia WSA (del.) Sędzia NSA Sędzia NSA