I FSK 695/22

I FSK 695/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Danuta Oleś
Maja Chodacka /sprawozdawca/
Małgorzata Niezgódka - Medek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6563
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I SA/Łd 901/21 - Wyrok WSA w Łodzi z 2022-02-08
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 141 par. 4, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA (del.) Maja Chodacka (spr.), Protokolant Jan Żołądź, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lutego 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 901/21 w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 września 2021 r. nr 0110-KSI2-1.441.57.2021.2.EJ w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, 2) zasądza od Z. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu I instancji.
1.1. Wyrokiem z 8 lutego 2022r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 901/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu skargi Z. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 września 2021r. nr 0110-KSI2-1.441.57.2021.2.EJ w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej w zakresie określenia klasyfikacji towaru na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług – w punkcie 1 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją wiążącą informację stawkową (WIS) z 14 czerwca 2021r. nr 0112-KDSL2-1.440.11.2021.2.SS, a w punkcie 2 – orzekł w przedmiocie kosztów postępowania. Wymieniony wyrok oraz pozostałe orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
1.2. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją wiążąca informacja stawkowa są dotknięte naruszeniami prawa skutkującymi ich uchyleniem.
Kontroli sądowej poddano decyzję utrzymującą w mocy wiążącą informację stawkową, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącej co do opodatkowania preferencyjną stawką VAT (8%) usługi kompleksowej dotyczącej zieleni gminnej i zadrzewień oraz utrzymania czystości i porządku w Gminie. Organ stwierdził w niej, że opisana usługa ma charakter usługi kompleksowej, ale dla usługi tej nie została przewidziana obniżona stawka podatku VAT 8%, stąd należy ją opodatkować stawką podstawową. Strona skarżąca się z tym nie zgodziła, uznając, że organ popełnił błąd wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021r. poz. 685, dalej: "ustawa o podatku od towarów i usług"), przyjmując, że brak dokładnie sformułowanej literalnie usługi w załączniku nr 3, o którym mówi art. 41 ust. 2 ustawy, nie pozwala na zastosowanie stawki 8%. Tymczasem, jak zaznaczyła strona, ustawodawca w załączniku nie wymienia poszczególnych towarów i usług literalnie, a posiłkuje się w nim klasyfikacją PKWiU, co wskazuje na konieczność przypisania rozpatrywanej usługi do odpowiedniego grupowania zgodnie z metodologią, a nie dowolną interpretacją literalną. Zdaniem skarżącej, biorąc pod uwagę metodykę zaliczania do poszczególnych grupowań oraz zakresy usług w poszczególnych grupowaniach, należy uznać usługi dotyczące zieleni gminnej i zadrzewienia oraz utrzymania czystości porządku w Gminie za usługę złożoną na gruncie PKWiU. Zgodnie ze sposobem zaliczania do poszczególnych grupowań PKWiU na podstawie zasad metodycznych, usługę złożoną należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Po przeanalizowaniu poszczególnych grupowań najbardziej zbliżonymi grupowaniami są:
- grupa 81.29.12.0 - usługi zamiatania śmieci i usuwania śniegu (grupowanie to obejmuje także: usługi czyszczenia próżniowego pasów startowych, usługi zamiatania i polewania ulic, usługi posypywania dróg piaskiem i solą, usługi usuwania śniegu i lodu, włącznie z usuwaniem śniegu i lodu z dachów budynków);
- grupa 81.30.12.0 - usługi związane z zagospodarowaniem pozostałych terenów zieleni (grupowanie to obejmuje: usługi dokonywania zasadzeń, pielęgnację i utrzymanie: parków i ogrodów, przy domach wielomieszkaniowych, przy budynkach użyteczności publicznej i częściowo publicznej (szkoły, szpitale, budynki administracyjne, kościoły itp.), na terenach miejskich (parki miejskie, strefy zieleni, cmentarze itp.), zieleni autostrad, ulic, dróg kolejowych i tramwajowych, brzegów dróg wodnych, w portach itp., przy budynkach przemysłowych i handlowych, zieleni, budynków (zieleń fasad, ogrody na dachach i wewnątrz budynków itp.), - terenów sportowych (boiska do piłki nożnej, pola golfowe, itp.), terenów przeznaczonych do gier i zabaw na świeżym powietrzu i innych terenów rekreacyjnych (np. trawniki przeznaczone do zażywania kąpieli słonecznych,), wód stojących i płynących (zbiorniki wodne, bagna, stawy, baseny kąpielowe, fosy, strumyki, potoki, rzeki, systemy oczyszczania ścieków), zagospodarowanie terenów zieleni i dokonywanie zasadzeń w celu ochrony przed hałasem, wiatrem, erozją, oślepianiem lub dla ułatwienia widoczności, pozostałe usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni innych niż rolnicze i leśne: renaturalizacja, rekultywacja, melioracja gruntów, tworzenie obszarów retencyjnych, zbiorników burzowych itp., usługi projektowe i budowlane w zakresie drobnych prac związanych z zagospodarowaniem pozostałych terenów zieleni (kształtowania terenu, budowy ścian oporowych, ścieżek spacerowych itp.).
W ocenie skarżącej, zgodnie z zasadami metodycznymi, grupowania w PKWiU usługi dotyczącej zieleni gminnej i zadrzewienia oraz utrzymania czystości i porządku w Gminie należy sklasyfikować w grupowaniu 81.30.12.0, które się mieści w grupowaniu 81.30. Grupowanie 81.30 jest wymienione w załączniku nr 3 pozycja 52, co zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług uprawnia do zastosowania 8% stawki VAT.
Organ natomiast uważał, że opisana we wniosku usługa jest usługą kompleksową dotyczącą zieleni gminnej i zadrzewień oraz utrzymania czystości i porządku w Gminie, co na gruncie podatku VAT wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia. Zastosowanie jednolitego reżimu podatkowego odnosi się do wszystkich elementów związanych z realizacją obowiązku podatkowego, tj. do określenia jednej stawki podatku. Niemniej jednak dla tej usługi nie została przewidziana obniżona stawka podatku VAT 8%. Grupowanie 81.30.12.0 nie obejmuje bowiem wszystkich wykonywanych przez skarżącą usług, takich jak: bieżące utrzymanie czystości i porządku w pasach drogowych dróg gminnych oraz na terenach komunalnych, odśnieżanie i zwalczanie śliskości na chodnikach i placach usytuowanych przy nieruchomościach komunalnych, utrzymanie czystości i porządku wiat przystankowych zlokalizowanych na terenie miasta i gminy, utrzymanie czystości w poczekalni przystanku kolejowego, utrzymywanie estetycznego wyglądu słupów ogłoszeniowych, sprzątanie terenów chodników i dojść do budynków na terenach komunalnych, bieżące monitorowanie stanu dróg gminnych oraz terenów komunalnych, całodobowe monitorowanie w okresie zimowym stanu chodników i placów przy nieruchomościach komunalnych oraz posypywanie miejsc oblodzonych mieszanką piaskowo-solną oraz piaskiem podczas gołoledzi, odśnieżanie chodników i wywóz nadmiaru śniegu, zwalczanie śliskości zimowej na chodnikach i placach komunalnych, usuwanie (zamiatanie, zbieranie) odpadów, liści i innych zanieczyszczeń z pasów drogowych dróg gminnych, terenów i placów komunalnych, chodników i wywożenie ich, utrzymanie, w szczególności porządku i czystości pomników, kapliczek, obelisków, tablic pamiątkowych oraz zakupu i zapalanie zniczy i wywieszanie flag państwowych z okazji świąt okolicznościowych, w zależności od potrzeb, a także posprzątanie tych miejsc przed i po świętach i uroczystościach, usuwanie wyrastającej roślinności między płytami chodnikowymi, kostką brukową, jezdni, bieżące grabienie i usuwanie liści, utrzymywanie estetycznego wyglądu słupów ogłoszeniowych, usytuowanych na terenie miasta, utrzymywanie czystości i porządku na przystankach i wiatach autobusowych, terenach przyległych oraz zatoce przystankowej i pętli autobusowej, a także mycie w miarę potrzeb wiat przystankowych, obsługa imprez i uroczystości plenerowych organizowanych przez Urząd Miejski w zakresie utrzymania czystości i porządku terenów, na których są one organizowane oraz obsługa szaletów TOI TOI, na terenie przystanku kolejowego, obsługa szaletu na terenie zalewu, utrzymanie czystości i porządku oraz bieżącej konserwacji fontanny.
1.3. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 41 ust. 2 ustawy o podatku dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 (8% - art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dla towarów i usług). W załączniku nr 3 znalazły się: poz. 50 PKWiU 81.29.12.0 Usługi zamiatania śmieci i usuwania śniegu; poz. 51 PKWiU 81.29.13.0 Pozostałe usługi sanitarne, poz. 52 PKWiU 81.30 Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni. Z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 ze zm., dalej: "rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług") wynikają ogólne reguły klasyfikowania usług (pkt 7.6). Wynika z nich, że gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
W załączniku wymieniono poszczególne usługi, w tym wskazane w załączniku 3 do ustawy o podatku od towarów i usług (pod poz. 50-52).
Sąd podkreślił, że z przepisów tych wynika, w jaki sposób należy ustalić stawkę VAT przy usłudze kompleksowej, za którą zarówno skarżąca, jak i organ uznały opisaną we wniosku usługę dotyczącej zieleni gminnej i zadrzewień oraz utrzymania czystości i porządku w Gminie. Stwierdził, że świadczenia są jednolite (kompleksowe), gdy co najmniej dwa elementy lub dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle powiązane, że tworzą obiektywnie tylko jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Wskazał na orzecznictwo, zgodnie z którym świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie (względnie lepsze skorzystanie) ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Przy czynnościach o charakterze kompleksowym, jak te, na które składa się czynność podstawowa, będąca celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także czynności pomocnicze niezbędne do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług, należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej.
Skoro w rozpoznanej sprawie organ uznał, że mamy do czynienia z czynnością kompleksową, to zdaniem Sądu powinien wskazać, jaka czynność w jej ramach jest podstawowa. Następnie należy zastosować zasady przewidziane w rozporządzeniu i przyjąć, że usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować według grupowania, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter. Jeżeli okaże się to niemożliwe, wtedy należy ją zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Wynika z tego, że organ nie miał racji uznając, że usługa kompleksowa powinna być wyraźnie (z nazwy) objęta stawką preferencyjną, bądź że w celu skorzystania z tej stawki wszystkie czynności składające się na usługę kompleksową Skarżącej muszą być wyraźnie tą stawką objęte. Zdaniem Sądu, z istoty konstrukcji usługi kompleksowej wynika coś odmiennego. Warunkiem skorzystania z preferencyjnej stawki VAT jest objęcie nią usługi podstawowej, nadającej całości zasadniczy charakter. Jeśli nie da się tego uczynić, usługę należy opodatkować według stawki dla usługi o charakterze najbardziej zbliżonym. Aby do tego doszło konieczne jest jednak wskazanie, co jest usługą wiodącą, a tego organ nie uczynił. Bez tego, poprzestanie na poczynionym przez organ stwierdzeniu, że wszystkie czynności skarżącej muszą się mieścić w grupowaniu objętym stawką preferencyjną musi zostać ocenione jako naruszenie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
1.4. Z powyższych względów Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: "ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją wiążącą informację stawkową z 14 czerwca 2021r.
2. Skarga kasacyjna i odpowiedź na skargę kasacyjną.
2.1. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik organu zarzucił zaskarżonemu wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a) art. 41 ust. 2 w zw. z art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług w powiązaniu z § 1 rozporządzenia w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę możliwości zastosowania polegających na uznaniu, że w przypadku badanej usługi złożonej możliwe jest wskazanie usługi podstawowej, nadającej zasadniczy charakter, albo przynajmniej usługi o najbardziej zbliżonym charakterze, co w konsekwencji dawałaby możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku, podczas gdy – opierając się na niespornym stanie faktycznym – niemożliwe jest określenie, który z elementów specyficznej usługi złożonej ma charakter dominujący, albo która usługa jest najbardziej zbliżona, w konsekwencji nie jest możliwe dokonanie grupowania klasyfikacyjnego, co przy prymacie wykładni językowej przepisów określających ulgi podatkowe uniemożliwia zastosowanie stawki podatku w wysokości 8%;
II. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w powiązaniu z art. 141 § 4 w zw. z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez sporządzenie niepełnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, a więc w sposób uchybiający regułom przekonywania, co w konsekwencji uniemożliwia organowi poznanie motywów podjętego przez ten Sąd rozstrzygnięcia, w tym przede wszystkim w zakresie oceny prawnopodatkowej opisanej usługi złożonej, skutkiem czego organ nie ma pewności, co do konieczności podjęcia właściwych działań;
b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie przez Sąd, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego, w sytuacji gdy do takiego naruszenia nie doszło i w konsekwencji nieuzasadnione uchylenie zaskarżonej decyzji zamiast oddalenia skargi.
2.2. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, względnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, a także zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
2.3. W sprawie nie wniesiono odpowiedzi na skargę kasacyjną.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3.1. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed Sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 40).
Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W tym zakresie okazała się zasadna i dlatego podlegała uwzględnieniu.
3.2. W przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadniony okazał się zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w powiązaniu z art. 141 § 4 w zw. z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiot sporu w niniejszym postępowaniu wynikał z odmiennego stanowiska co do tego, jaka jest właściwa stawka podatku VAT dla usług kompleksowych opisanych we wniosku.
Sąd pierwszej instancji nie przedstawił stanowiska w kwestii właściwej stawki podatku VAT, gdyż uznał, że organ podatkowy nie miał racji uznając, że usługa kompleksowa powinna być wyraźnie (z nazwy) objęta stawką preferencyjną, bądź też że w celu skorzystania z tej stawki wszystkie czynności składające się na usługę kompleksową skarżącej muszą być wyraźnie tą stawką objęte. Zdaniem Sądu, z istoty konstrukcji usługi kompleksowej wynika coś odmiennego – warunkiem skorzystania z preferencyjnej stawki VAT jest objęcie nią usługi podstawowej – nadającej całości zasadniczy charakter, a jeśli nie da się tego uczynić – usługę należy opodatkować według stawki dla usługi o charakterze najbardziej zbliżonym. Aby do tego doszło konieczne jest jednak wskazanie, co jest usługą wiodącą, a tego organ nie uczynił. Ocena ta stanowiła bezpośrednią przyczynę uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją wiążącej informacji stawkowej. Sąd pierwszej instancji uznał bowiem, iż zachodzi potrzeba uzupełnienia przez organ podatkowy stanowiska we wskazanym wyżej zakresie.
3.3. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela tego zapatrywania Sądu pierwszej instancji, gdyż jak słusznie podnosi się w skardze kasacyjnej wymagane przez Sąd dane były uwidocznione w treści zaskarżonej decyzji wiążącej informacji stawkowej. Organ podatkowy konsekwentnie utrzymuje, iż w przypadku Spółki dochodzi do świadczenia usługi kompleksowej dotyczącej zieleni gminnej i zadrzewień oraz utrzymania czystości i porządku w gminie. W związku z tym organ podatkowy wyraził pogląd, że opodatkowanie w całości ww. usługi dotyczącej zieleni gminnej i zadrzewień oraz utrzymania czystości i porządku w gminie stawką podatku w wysokości 8%, spowodowałoby bezpodstawne opodatkowanie stawką obniżoną czynności, które jako odrębne podlegają opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 23%. Według organu podatkowego, usługi dotyczące zieleni gminnej i zadrzewień oraz utrzymania czystości i porządku w gminie stanowią dla celów VAT jedno świadczenie kompleksowe/złożone, które opodatkowane jest jedną stawką podatku VAT w wysokości 23%. W zaskarżonym rozstrzygnięciu organ podatkowy nie twierdził, że wszystkie czynności Spółki muszą się mieścić w grupowaniu objętym stawką preferencyjną, a stwierdził jedynie, że skoro świadczona przez Spółkę na podstawie porozumienia usługa (wiodąca) nie została wymieniona w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, to opierając się na obowiązujących przepisach, nie ma podstaw do zastosowania stawki 8% dla usługi zieleni gminnej i zadrzewienia oraz utrzymania czystości i porządku w gminie.
3.4. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż Sąd pierwszej instancji dysponował wszystkimi niezbędnymi danymi, aby móc dokonać merytorycznej oceny stanowiska organu podatkowego w kwestii stawki podatku VAT właściwej dla usług świadczonych przez skarżącą, przede wszystkim w kontekście przedstawionej przez organ podatkowy argumentacji.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że jego stanowisko wyrażone w przedmiotowej sprawie jest zbieżne z tym, które Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w wyroku z 11 lutego 2025r., sygn. akt I FSK 1481/21 wydanym po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 kwietnia 2021r., sygn. akt I SA/Łd 118/21 w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 grudnia 2020r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Problem rozstrzygnięty w powołanym orzeczeniu jest tożsamy z kwestią rozpoznawaną w niniejszej sprawie. W powołanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie zaleca, aby w ponownie przeprowadzonym postępowaniu Sąd pierwszej instancji przedstawił ocenę co do prezentowanego przez organ podatkowy stanowiska w kwestii stawki podatku VAT właściwej dla wskazanych usług. Należy zwrócić uwagę, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w niniejszej spawie w istocie skopiował stanowisko zawarte w przywołanym wyżej, uchylonym wyroku tego Sądu. Świadczy o tym sama lektura uzasadnienia, a także to, że bezrefleksyjnie w niniejszej sprawie jako jedną z podstaw rozstrzygnięcia przywołano art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która znajduje zastosowanie m.in. do interpretacji podatkowych (jak w tamtej sprawie), ale nie do decyzji i wiążących informacji stawkowych.
3.5. W oparciu o powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego wydano na podstawie art. 203 pkt 2 w związku z art. 205 § 2 i art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zasądzając kwotę 580 zł, obejmującą wpis od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz 480 zł, jako 100 % stawki minimalnej należnej pełnomocnikowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji.
Maja Chodacka Małgorzata Niezgódka-Medek Danuta Oleś
(sędzia WSA del.) (sędzia NSA) (sędzia NSA)