I FSK 669/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła sporu podatkowego związanego z rozliczeniem podatku od towarów i usług za okres od marca do października 2017 r. przez spółkę I. sp. z o.o. Organy podatkowe zakwestionowały zastosowanie przez spółkę stawki 0% VAT dla transakcji uznanych za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT), uznając je za dostawy krajowe opodatkowane stawką 23% VAT. Dodatkowo, na podstawie art. 112b ustawy o VAT, nałożono na spółkę dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie początkowo uchylił decyzję organu, jednak po uchyleniu tego wyroku przez NSA, w ponownym rozpoznaniu sprawy oddalił skargę spółki. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując skargę kasacyjną spółki, uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji błędnie zinterpretował art. 13 ust. 1 ustawy o VAT i nie ocenił wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, które miały wpływ na rozstrzygnięcie. NSA podkreślił, że WSA nie był związany wykładnią prawa w zakresie, w jakim nie zbadał wszystkich dowodów dotyczących wywozu towarów i nie odniósł się do kwestii dodatkowego zobowiązania podatkowego, która nie była przedmiotem wcześniejszego rozpoznania przez NSA. Sąd kasacyjny wskazał, że WSA powinien ponownie zbadać ustalenia faktyczne i dokonać pełnej kontroli decyzji organu, zwłaszcza w zakresie sankcji podatkowej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 190 p.p.s.a. dotyczącego związania sądu wykładnią prawa dokonaną przez NSA, a także zasady kontroli sądowoadministracyjnej w przypadku ponownego rozpoznania sprawy.
Dotyczy specyfiki postępowania sądowoadministracyjnego i relacji między NSA a WSA.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował art. 13 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie uznania transakcji za dostawę krajową zamiast wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, nie oceniając właściwie istotnych ustaleń faktycznych dotyczących wywozu towarów.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA nie ocenił dokumentów CMR pod kątem tego, czy potwierdzają one wywóz towaru w ramach zakwestionowanych transakcji, czy też stanowią czynności wykonawcze w kolejnych transakcjach. Kluczowe jest ustalenie, w celu wykonania której transakcji wywóz został dokonany.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił kwestię dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ustawy o VAT, zwłaszcza w kontekście braku zamiaru oszustwa i uszczuplenia wpływów podatkowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie zbadał w pełni kwestii dodatkowego zobowiązania podatkowego, która nie była przedmiotem wcześniejszej oceny NSA.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że kwestia dodatkowego zobowiązania podatkowego nie była przedmiotem wcześniejszego rozpoznania przez NSA, a ocena WSA w tym zakresie była lakoniczna i pozbawiona ustaleń faktycznych oraz dowodów.
Czy sąd pierwszej instancji był związany wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w zakresie oceny ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że wykładnia NSA obejmuje także ustalenia faktyczne w sposób, który uniemożliwił mu ponowne zbadanie istotnych okoliczności.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że choć art. 190 p.p.s.a. wiąże sąd z wykładnią prawa, to w tym przypadku NSA wskazał konkretne elementy stanu faktycznego wymagające ponownej oceny przez sąd pierwszej instancji, a nie dokonał wiążącej oceny tych ustaleń.
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa o VAT art. 13 § 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 42
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 112b
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa o VAT art. 41 § 3
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
o.p. art. 187 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 188
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 199a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 124
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 2 pkt 7
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 190 p.p.s.a. przez błędne związanie wyrokiem NSA z poprzedniego etapu postępowania. • Niewłaściwa wykładnia art. 13 ust. 1 ustawy o VAT przez WSA. • Niedostateczne zbadanie przez WSA kwestii dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112b ustawy o VAT. • Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez wadliwe uzasadnienie wyroku WSA.
Godne uwagi sformułowania
sąd pierwszej instancji przyjął niewłaściwe granice związania wyrokiem sądu kasacyjnego • nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny • nie było przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, przez co nie obejmowały jej granice związania wyrokiem • nie dokonał prawidłowej kontroli sądowoadministracyjnej decyzji organu
Skład orzekający
Ryszard Pęk
przewodniczący
Arkadiusz Cudak
sprawozdawca
Adam Nita
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 190 p.p.s.a. dotyczącego związania sądu wykładnią prawa dokonaną przez NSA, a także zasady kontroli sądowoadministracyjnej w przypadku ponownego rozpoznania sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania sądowoadministracyjnego i relacji między NSA a WSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje zawiłości postępowania sądowoadministracyjnego i znaczenie prawidłowego stosowania art. 190 p.p.s.a. Jest interesująca dla prawników procesowych.
“NSA uchyla wyrok WSA: kluczowe znaczenie ma prawidłowa wykładnia prawa i związanie orzeczeniem sądu kasacyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.