I FSK 656/19

I FSK 656/19 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2022-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-04-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Mączyński
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Marek Olejnik
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
III SA/Wa 44/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2018-10-25
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2174
art. 86 ust. 2h
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia del. WSA Dominik Mączyński, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 44/18 w sprawie ze skargi Miasta M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 października 2017 r. nr 0114-KDIP4.4012.431.2017.1.MP w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Miasta M. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 25 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 44/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Miasta M. (dalej: Miasto lub Skarżący) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: organ interpretacyjny lub dyrektor KIS) z dnia 23 października 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług w uchylił zaskarżoną interpretacje indywidualna w części w jakiej uznano za nieprawidłowe stanowisko w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych przez Miasto przed i po 1 stycznia 2016 r. z zastosowaniem klucza powierzchniowego – czasowego, ponadto oddalając skargę w pozostałym zakresie.
2. Skarga kasacyjna.
2.1. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł organ interpretacyjny, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 86 ust. 2a, 2b i 2h i ust. 22 oraz art. 86 ust. 7b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm., dalej jako: u.p.t.u.) i art. 173 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. 347 z dnia 11 grudnia 2006 r. ze zm. dalej jako: Dyrektywa) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Sąd, że Miastu w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego w oparciu o przedstawiony przez Miasto klucz powierzchniowo - czasowy, co doprowadziło Sąd do błędnego zastosowania art. 86 ust. 2h u.p.t.u.
2.2. W konsekwencji w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi Skarżącego, a także zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
2.3. Miasto w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o jej oddalenie oraz o zasądzenie od organu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 15zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), w granicach wyznaczonych przez art. 183 § 1 p.p.s.a. ustalił, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
3.2. Z zarzutu skargi kasacyjnej wynika, że spór w rozstrzyganej sprawie dotyczy tego czy Miastu M. w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, stosownie do treści art. 86 ust. 2b oraz 2c u.p.t.u., przysługuje prawo do do częściowego odliczenia podatku naliczonego w oparciu o przedstawiony przez Miasto klucz powierzchniowo-czasowy.
3.3. Ze stanu faktycznego wynikającego z wniosku o interpretację wynika, że Miasto jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialne za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest m.in. budowa obiektów infrastruktury edukacyjnej. W latach 2012 - 2016 Miasto zrealizowało inwestycję polegającą na przebudowie Miejskiej Szkoły Artystycznej. W ramach inwestycji Miasto m.in. dokonało przebudowy budynku MSA oraz wybudowało nową salę koncertową znajdującą się w budynku MSA (dalej: "Sala koncertowa"). Ponadto, Miasto dokonało zakupu części wyposażenia Sali koncertowej (odrębny środek trwały).
Przedmiotowa inwestycja została zrealizowana w części ze środków własnych Miasta. W pozostałym zaś zakresie Miasto 30 listopada 2016 r. otrzymało dofinansowanie w kwocie 192 tys. zł z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na wyposażenie Sali Koncertowej. Ponadto, Gmina ma otrzymać dodatkowe dofinansowanie w kwocie 120 tys. zł z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na wyposażenie Sali Koncertowej. Inwestycja w zakresie robót budowlanych została oddana do użytkowania z dniem 23 sierpnia 2016 r. Natomiast. Sala koncertowa wraz z wyposażeniem została oddana do użytkowania z dniem 1 marca 2017 r. Nieruchomość, na której realizowana jest inwestycja została przekazana w formie trwałego zarządu do jednostki budżetowej Miasta funkcjonującej pn. Miejska Szkoła Artystyczna przed rozpoczęciem realizacji tejże inwestycji.
Miasto dotychczas nie odliczało VAT naliczonego wykazanego na fakturach otrzymanych w związku z realizacją inwestycji dot. MSA.
Zgodnie z założeniami Miasta MSA jest wykorzystywana zarówno do celów statutowych (na potrzeby szkoły), jak i do celów komercyjnych (czasowy, odpłatny najem pomieszczeń, m.in. Sali koncertowej i sal dydaktycznych, na rzecz podmiotów trzecich). Budynek MSA nie służy realizacji zadań podlegających opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki VAT zwolnionej. Opłaty za wynajem MSA stanowią dochód Miasta. Pobrane opłaty Miasto ujmuje w prowadzonych rejestrach sprzedaży oraz rozlicza z tego tytułu podatek należny w składanych deklaracjach VAT-7.
Tryb i zasady korzystania z pomieszczeń MSA reguluje Zarządzenie nr 5/2017 Dyrektora MSA z dnia 20 marca 2017 r. (dalej: "Zarządzenie"). Zgodnie z par. 3 pkt 1 Zarządzenia "Odpłatne korzystanie z pomieszczeń odbywa się zgodnie z harmonogramem ustalanym przez administratora obiektu kwartalnie."
Jednocześnie par. 3 pkt 2 Zarządzenia wskazuje, że "Harmonogram ustalany jest na podstawie planu lekcji i planu zajęć pozalekcyjnych obowiązujących w danym roku szkolnym w Miejskiej Szkole Artystycznej [...[ w M.," Zarządzenie określa również stawki za korzystanie z poszczególnych pomieszczeń MSA.
Mając na uwadze powyższe MSA jest wykorzystywana przez Miasto na dwa sposoby:
• do działalności niekomercyjnej, tj. związanej z zaspokajaniem przez Miasto zbiorowych potrzeb wspólnoty w ramach realizacji zadań własnych Miasta, takich jak edukacja publiczna w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446. ze zm., dalej: "ustawa o samorządzie gminnym");
• do działalności komercyjnej, polegającej na świadczeniu odpłatnych usług najmu pomieszczeń MSA podmiotom trzecim, przykładowo Miasto w określonych godzinach dokonuje odpłatnego najmu Sali koncertowej na rzecz podmiotu trzeciego na potrzeby funkcjonowania kina oraz wynajmu wielu z pozostałych pomieszczeń MSA na rzecz zainteresowanych osób. W tym przypadku Miasto wystawia we własnym imieniu faktury VAT dokumentujące sprzedaż ww. usług podlegających opodatkowaniu VAT i odprowadza z tego tytułu VAT należny.
Jednocześnie Miasto nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
Miasto jest jednak w stanie oszacować, w jakim zakresie MSA jest wykorzystywana do celów działalności komercyjnej (działalność odpłatna), a w jakim do działalności niekomercyjnej (statutowej). Pomieszczenia MSA (o określonej powierzchni) mogą być wykorzystywane wyłącznie do działalności niekomercyjnej albo do działalności mieszanej (zarówno do działalności opodatkowanej, jak i niepodlegającej opodatkowaniu).
Te pomieszczenia, które służą działalności mieszanej są wykorzystywane w określonych przedziałach czasowych poszczególnych dni tygodnia w odrębny sposób - albo na cele działalności komercyjnej albo niekomercyjnej (dotyczy to również powierzchni pomocniczych, takich jak korytarze, toalety, itp.). Godziny i dni, w jakich poszczególne pomieszczenia MSA są wykorzystywane do konkretnego rodzaju działalności określa szczegółowo harmonogram (harmonogramy), o którym mowa powyżej.
Mając na uwadze powyższe, Miasto jest w stanie ustalić szczegółowo, w jakich godzinach, jaka część MSA może być wykorzystywana do celów komercyjnych. W szczególności w oparciu o Zarządzenie oraz ww. harmonogram (harmonogramy), Miasto jest w stanie określić udział procentowy liczby godzin, w których poszczególne pomieszczenia MSA są przeznaczone do odpłatnego udostępniania, w stosunku do liczby godzin otwarcia obiektu.
Zgodnie z obecnie obowiązującymi zapisami Zarządzenia, MSA jest otwarta od poniedziałku do niedzieli w godzinach 8:00-23:00. Natomiast zgodnie z Regulaminem korzystania pomieszczeń MSA zarówno pomieszczenia szkolne, jak i Sala koncertowa mogą być udostępniane w godzinach od 7:00 do 22:00. Podział godzin, w których poszczególne pomieszczenia MSA będą przeznaczone do korzystania odpłatnego, tj. odpłatnego wynajmowania oraz do nieodpłatnego udostępniania na cele edukacyjne będzie określał harmonogram (harmonogramy).
W oparciu o harmonogram (harmonogramy) Miasto jest w stanie określić tygodniowy udział procentowy liczby godzin, w których MSA jest przeznaczona do odpłatnego udostępniania, w stosunku do liczby godzin otwarcia obiektu. W związku z powyższym, najbardziej właściwe przy odliczaniu VAT naliczonego od wydatków związanych z MSA byłoby zastosowanie klucza alokacji powierzchniowej, przy jednoczesnym uwzględnieniu określonego procentowo klucza alokacji czasowej wynikającego z harmonogramu (harmonogramów) ustalonego przez administratora tego obiektu. Zatem Miasto powinno zastosować równocześnie klucz czasowy oraz klucz powierzchniowy (dalej: "klucz powierzchniowo-czasowy") i w ten sposób skalkulować ostateczną wartość podatku VAT podlegającą odliczeniu w odniesieniu do wydatków związanych z VISA - zarówno do wydatków inwestycyjnych, jak i wydatków bieżących.
Również w odniesieniu do wydatków na MSA począwszy od 1 stycznia 2016 r. należy podkreślić, iż Miasto uznało, że wskazany w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2016 r., poz. 2193, dalej: "Rozporządzenie") sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez nie działalności w związku z MSA i dokonywanych przez nie nabyć dotyczących MSA (wydatki inwestycyjne na MSA, w tym Salę koncertową, wyposażenie Sali koncertowej oraz wydatki bieżące). Miasto uznaje, że pre-współczynnik powierzchniowo-czasowy jest bardziej reprezentatywny z punktu prowadzonej przez niego działalności i dokonywanych nabyć niż metodologia wskazana w Rozporządzeniu.
Zdaniem Miasta, inny sposób określenia proporcji (klucz powierzchniowo-czasowy) jest bardziej reprezentatywny w niniejszym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
W szczególności, w związku z wykorzystaniem/planowanym wykorzystaniem przez Gminę MSA wraz z Salą koncertową zarówno w celu odpłatnego świadczenia usług najmu na rzecz odbiorców zewnętrznych, jak i prowadzenia działalności statutowej Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne i wydatki bieżące związane z MSA i Salą koncertową, według udziału procentowego, w jakim obiekt ten jest i będzie wykorzystywany do wykonywania działalności gospodarczej, i w takim przypadku Wnioskodawca będzie mógł zastosować klucz odliczenia inny, bardziej reprezentatywny niż wynikający z Rozporządzenia, tj. "klucz powierzchniowo-czasowy".
W ocenie Miasta, Miastu przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych na MSA (w tym Salę koncertową) poniesionych przed 1 stycznia 2016 r. na podstawie art. 86 ust. 7b w związku z art. 86 ust. 1 u.p.t.u. (w brzmieniu obowiązującym do końca 2015 r.) w oparciu o przedstawiony w niniejszym wniosku klucz powierzchniowo-czasowy, gdyż klucz ten najlepiej odzwierciedla specyfikę działalności MSA i działalności Miasta związaną z realizacja ww. inwestycji i tym samym umożliwia najbardziej precyzyjne określenie części VAT naliczonego, która podlegać będzie odliczeniu jako związana z działalnością opodatkowaną VAT.
W odniesieniu do wydatków inwestycyjnych związanych z budową MSA (w tym Sali koncertowej), zakupem wyposażenia Sali koncertowej oraz wydatków bieżącego utrzymania tego obiektu ponoszonych przez Wnioskodawcę począwszy od 1 stycznia 2016 r. Miastu przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego, według udziałów procentowych, w jakich poszczególne pomieszczenia MSA (w tym Sala koncertowa) są wykorzystywane do wykonywania działalności gospodarczej i w takim przypadku Wnioskodawca będzie mógł zastosować klucz odliczenia bardziej reprezentatywny niż wynikający z Rozporządzenia, gdyż klucz odliczenia wynikający z Rozporządzenia nie odpowiada najbardziej specyfice działalności Miasta i dokonywanych przez niego nabyć.
3.4. Zasady określania podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w przypadku gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, określają - z mocą od 1 stycznia 2016 r. - przepisy art. 86 ust. 2a-2h u.p.t.u.
Zgodnie z art. 86 ust. 2a u.p.t.u. w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, tzn. podlegającą odliczeniu, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
3.5. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotny jest art. 86 ust. 2h u.p.t.u., stanowiący, że w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22 uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
3.6. W tym kontekście słusznym jest stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że swoboda przyznana gminom w ramach art. 86 ust. 2h u.p.t.u. ma umożliwić wybór bardziej reprezentatywnego, aniżeli zawarty w rozporządzeniu, sposobu określenia proporcji, najbardziej odpowiadającego specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Takie założenie, pozwala na optymalną realizację zasad, aby dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją konkretnej inwestycji, następowało wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego, proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedlało część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
3.7. Dyrektor KIS kwestionuje stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym, skoro z wniosku o wydanie interpretacji wynika, że w godzinach w których poszczególne pomieszczenia MSA będą przeznaczone na cele odpłatnego najmu nie ma możliwości, aby pomieszczenia te były wykorzystywane na celu statutowe Skarżącego chybione są argumenty organu, które miały wykazać jego niereprezentatywność (niemiarodajności), że:
1) pomieszczenia w tym samym czasie mogą być udostępniane odpłatnie jak i nieodpłatnie a więc pre-współczynnik czasowo-powierzchniowy proponowany przez Skarżącego umożliwiałby w istocie odliczenie podatku naliczonego również od wydatków związanych z wykonywaną w tym samym czasie działalnością statusową (nie związaną z działalnością gospodarczą),
2) oparcie pre-współczynnika na planowanym a nie rzeczywistym wykorzystaniu pomieszczeń do czynności opodatkowanych prowadzi do nieuzasadnionego odliczenia podatku naliczonego w części w jakiej nie jest on związany ze sprzedażą opodatkowaną VAT, albowiem nie wystarczy sam zamiar wykorzystania pomieszczeń do czynności komercyjnych.
3.8. W zakresie obydwu kwestii Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji. Odnośnie twierdzenia organu, że pomieszczenia MSA w tym samym czasie mogą być wykorzystywane odpłatnie jak i nieodpłatnie słusznie Sąd zauważył, że z wniosku oraz wskazywanych wewnętrznych uregulowań wynika, że taka sytuacja (łącznego korzystania MSA dla celów działalności gospodarczej oraz niezwiązanych z działalnością gospodarczą) nie wystąpi.
3.9. Odnośnie drugiego zagadnienia rację również WSA w Warszawie, że skoro Miasto w określonych godzinach będzie "pozostawało w gotowości" do komercyjnego udostępnienia MSA a jednocześnie nigdy w tych samych godzinach MSA nie będą wykorzystywane na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą to nie ma argumentów prawnych, aby w przypadku Skarżącego prawo do odliczenia podatku VAT od tzw. udokumentowanych wydatków ogólnych (np. prąd, woda, ochrona itd.) możliwe było tylko w sytuacji faktycznego (rzeczywistego) wykorzystania MSA na cele komercyjne.
W czasie w którym MSA "pozostaje w gotowości" do komercyjnego wynajęcia Skarżący ponosi bowiem nadal wydatki (koszty) ogólne. Rację zatem ma Sąd pierwszej instancji, że racjonalne jest więc stosowanie pre-współczynnika w odpowiedniej proporcji do tego rodzaju wydatków ogólnych niezależnie od tego czy w tym czasie (komercyjnym) Skarżący faktycznie udostępni MSA na cele związane działalnością gospodarczą. Istotne jest, że w określonym czasie (komercyjnym) Skarżący zawsze ma zamiar udostępnienia MSA na cele komercyjne. Ważne jest oczywiście zachowanie proporcji w rozliczeniu tego rodzaju wydatków ogólnych tak, aby nie doszło do sytuacji odliczania podatku VAT za okres w którym MSA nie jest udostępniane komercyjnie.
4.0. Odnośnie argumentacji Dyrektora KIS, że proponowany przez Miasto pre-współczynnik jest niemiarodajny, bo umożliwia odliczenie podatku w godzinach zamknięcia MSA, słusznie wskazano w zaskarżonym wyroku, że podatek naliczony z tytułu wydatków poniesionych za okres w jakim pozostaje zamknięte MSA może być również rozliczony przy wykorzystaniu pre-współczynnika. W okresie zamknięcia MSA nie jest wykorzystywany w żadnym celu tj. zarówno związanym z działalnością gospodarczą jak i niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Konieczne jest jednak poniesienie określonych wydatków w celu zabezpieczenia i ochrony MSA tak, aby mógł być wykorzystany ww. celach w godzinach otwarcia. Mając zatem na uwadze, że zabezpieczenie MSA jest konieczne dla realizacji zarówno celu komercyjnego jak i niekomercyjnego stąd zdaniem Sądu możliwość odliczenia podatku VAT może nastąpić przy wykorzystaniu pre-współczynnika.
4.1. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyrażał już stanowisko, że w zbliżonych stanach faktycznych możliwe jest stosowanie pre-współczynnika powierzchniowo-czasowego. Podzielił np. stanowisko gminy, że w związku z wykorzystywaniem przez nią powierzchni sali gimnastycznej zarówno w celu odpłatnego świadczenia usług najmu komercyjnego, jak i do realizacji zadań statutowych Gminy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne i wydatki bieżące związane z salą, obliczone według udziału procentowego liczby godzin, w których sala jest/będzie przeznaczona do odpłatnego udostępnienia w stosunku do liczby godzin otwarcia obiektu, przy uwzględnieniu powierzchni, której dotyczy mieszane wykorzystanie (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2221/18).
4.2. Z podanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna organu była pozbawiona uzasadnionych podstaw i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.
Dominik Mączyński Marek Kołaczek Marek Olejnik
sędzia WSA (del.) sędzia NSA sędzia NSA