I FSK 655/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2015 r. Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organu odwoławczego co do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej (wszczęcie postępowania karnego skarbowego) oraz art. 70 § 6 pkt 4 o.p. (doręczenie zarządzeń zabezpieczenia). W skardze kasacyjnej podniesiono liczne zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. (brak wszechstronnego uzasadnienia wyroku WSA), zarzuty dotyczące wadliwego doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego, a także zarzuty dotyczące skuteczności zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia. Podniesiono również zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym przepisów ustawy o VAT dotyczących prawa do odliczenia podatku naliczonego i odpowiedzialności solidarnej. NSA uznał zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania za chybione. W szczególności, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego w dniu 18 października 2019 r. (na podstawie Zarządzenia Prokuratora) skutkowało zawieszeniem biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 o.p. Sąd podkreślił, że nie jest rolą sądu administracyjnego ocena prawidłowości czynności prokuratora. NSA przyznał jednak rację skarżącemu, że nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 o.p. z powodu wadliwego doręczenia zarządzenia zabezpieczenia. Ta okoliczność nie miała jednak wpływu na wynik sprawy, gdyż zawieszenie nastąpiło na innej podstawie prawnej. Odnosząc się do kwestii wszczęcia postępowania podatkowego, NSA powołał się na uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2022 r. (II FPS 1/22), stwierdzając, że pełnomocnictwo złożone na etapie kontroli podatkowej, upoważniające do działania w postępowaniu podatkowym, było skuteczne. W związku z tym, doręczenie postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego bezpośrednio podatnikowi było prawidłowe. Sąd kasacyjny uznał również za bezzasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. Stwierdzono, że zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, iż czynności wykazane w zakwestionowanych fakturach nie zostały faktycznie wykonane, co uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego i zastosowanie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. NSA oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną i zasądził od skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający