Orzeczenie · 2024-05-13

I FSK 577/24

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-05-13
NSApodatkoweWysokansa
kontrola podatkowaprawo przedsiębiorcówsprzeciwzażalenieniedopuszczalnośćkontrola bez zawiadomieniasąd administracyjnyskarga kasacyjnaVAT

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną S. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sprawa wywodziła się z kontroli podatkowej wszczętej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, co oznaczało brak obowiązku zawiadomienia o zamiarze jej wszczęcia. Skarżąca złożyła sprzeciw wobec czynności kontrolnych, który Naczelnik US uznał za niedopuszczalny, powołując się na art. 59 ust. 2 Prawa przedsiębiorców. Następnie Dyrektor IAS stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Naczelnika US. WSA w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Dyrektora IAS, uznając, że nie podlega ono kontroli sądowej. NSA w niniejszej sprawie oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 59 ust. 2 Prawa przedsiębiorców, sprzeciw jest niedopuszczalny w przypadku kontroli wszczętej na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 tej ustawy. W związku z tym, postanowienie Dyrektora IAS o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu nie było postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem skarga do sądu administracyjnego nie przysługiwała. NSA odwołał się do wcześniejszych orzeczeń, w tym uchwały NSA II GPS 3/13, wskazując, że postępowanie kontrolne na podstawie Prawa przedsiębiorców nie ma charakteru postępowania administracyjnego, a postanowienia wydawane w jego ramach nie rozstrzygają bezpośrednio o obowiązkach lub uprawnieniach przedsiębiorcy. Sąd uznał, że ograniczenie dostępu do sądu w tej sytuacji jest uzasadnione i nie narusza konstytucyjnych gwarancji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ugruntowanie linii orzeczniczej NSA dotyczącej niedopuszczalności skargi na postanowienia wpadkowe w toku kontroli przedsiębiorców wszczętych bez zawiadomienia, a także interpretacji przepisów Prawa przedsiębiorców dotyczących sprzeciwu i zażalenia.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, gdzie sprzeciw był niedopuszczalny z mocy prawa. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy sprzeciw był dopuszczalny.

Zagadnienia prawne (2)

Czy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu wobec czynności kontrolnych, wszczętych bez zawiadomienia na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 Prawa przedsiębiorców, podlega kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, takie postanowienie nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., gdyż sprzeciw był niedopuszczalny z mocy prawa (art. 59 ust. 2 P.p.s.a.).

Uzasadnienie

NSA uznał, że w sytuacji, gdy sprzeciw przedsiębiorcy wobec czynności kontrolnych jest niedopuszczalny z mocy prawa (art. 59 ust. 2 P.p.s.a.), postanowienie organu o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Kontrola podatkowa prowadzona na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 P.p.p. nie jest postępowaniem administracyjnym, a postanowienia wpadkowe w takim postępowaniu nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.

Czy ograniczenie prawa do sądu poprzez wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowienia o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu narusza art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ograniczenie to nie narusza wskazanych przepisów Konstytucji RP, gdyż prawo do sądu nie jest absolutne i może podlegać uzasadnionym prawnie ograniczeniom, o ile nie naruszają one istoty tego prawa i zachowana jest proporcjonalność.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że prawo do sądu może być ograniczane przez wymogi proceduralne, jeśli ograniczenie nie narusza istoty prawa, zmierza do uzasadnionego celu i jest proporcjonalne. W tej sprawie niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na wskazane postanowienie Dyrektora IAS została uznana za zgodną ze standardami konstytucyjnymi.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną od postanowienia WSA odrzucającego skargę na postanowienie Dyrektora IAS stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Naczelnika US o niedopuszczalności sprzeciwu wobec czynności kontrolnych.

Przepisy (16)

Główne

u.p.p. art. 48 § ust. 11 pkt 2

Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

u.p.p. art. 59 § ust. 2

Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 58 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 183 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184 § zdanie pierwsze

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184 § w zw. z art. 182 § 1 i 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O.p. art. 284 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 216

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 236

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Konstytucja RP art. 45 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 77 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 184 § zdanie pierwsze

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

WSA prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ postanowienie Dyrektora IAS o niedopuszczalności zażalenia nie podlegało kontroli sądowej z uwagi na niedopuszczalność sprzeciwu z mocy prawa (art. 59 ust. 2 P.p.p.). • Kontrola podatkowa prowadzona na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 P.p.p. nie jest postępowaniem administracyjnym, a postanowienia wpadkowe w takim postępowaniu nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. • Ograniczenie prawa do sądu w tej sytuacji jest uzasadnione i zgodne z Konstytucją RP.

Odrzucone argumenty

Postanowienie Dyrektora IAS powinno podlegać kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. • Naruszenie art. 109 ust. 1 Konstytucji RP przez nieuwzględnienie wyroku TK SK 37/15. • Naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP przez stwierdzenie niedopuszczalności drogi sądowej. • Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 59 ust. 1-13 P.p.p. • Niewłaściwe zastosowanie art. 59 ust. 2 w zw. z art. 48 ust. 1 P.p.p. przez uznanie niedopuszczalności sprzeciwu bez zbadania powodów jego wniesienia.

Godne uwagi sformułowania

nie każdy akt, czynność lub sposób działania organu administracji publicznej musi być objęty kontrolą sądowoadministracyjną • nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie, którym uznano za niedopuszczalny sprzeciw złożony w związku z prowadzoną kontrolą działalności gospodarczej • nie można przyjąć, że zaskarżony akt Dyrektora IAS był postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. • prawo dostępu do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń

Skład orzekający

Artur Mudrecki

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie linii orzeczniczej NSA dotyczącej niedopuszczalności skargi na postanowienia wpadkowe w toku kontroli przedsiębiorców wszczętych bez zawiadomienia, a także interpretacji przepisów Prawa przedsiębiorców dotyczących sprzeciwu i zażalenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, gdzie sprzeciw był niedopuszczalny z mocy prawa. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy sprzeciw był dopuszczalny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu kontroli przedsiębiorców – możliwości zaskarżenia decyzji organów w sytuacji, gdy sama kontrola rozpoczęła się bez zawiadomienia. Pokazuje, jak przepisy proceduralne mogą ograniczać dostęp do sądu, nawet w kontekście ochrony praw przedsiębiorców.

Kontrola bez zawiadomienia: Czy przedsiębiorca zawsze może bronić się w sądzie?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst