I FSK 577/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną S. J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sprawa wywodziła się z kontroli podatkowej wszczętej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, co oznaczało brak obowiązku zawiadomienia o zamiarze jej wszczęcia. Skarżąca złożyła sprzeciw wobec czynności kontrolnych, który Naczelnik US uznał za niedopuszczalny, powołując się na art. 59 ust. 2 Prawa przedsiębiorców. Następnie Dyrektor IAS stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Naczelnika US. WSA w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie Dyrektora IAS, uznając, że nie podlega ono kontroli sądowej. NSA w niniejszej sprawie oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 59 ust. 2 Prawa przedsiębiorców, sprzeciw jest niedopuszczalny w przypadku kontroli wszczętej na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 tej ustawy. W związku z tym, postanowienie Dyrektora IAS o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu nie było postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem skarga do sądu administracyjnego nie przysługiwała. NSA odwołał się do wcześniejszych orzeczeń, w tym uchwały NSA II GPS 3/13, wskazując, że postępowanie kontrolne na podstawie Prawa przedsiębiorców nie ma charakteru postępowania administracyjnego, a postanowienia wydawane w jego ramach nie rozstrzygają bezpośrednio o obowiązkach lub uprawnieniach przedsiębiorcy. Sąd uznał, że ograniczenie dostępu do sądu w tej sytuacji jest uzasadnione i nie narusza konstytucyjnych gwarancji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie linii orzeczniczej NSA dotyczącej niedopuszczalności skargi na postanowienia wpadkowe w toku kontroli przedsiębiorców wszczętych bez zawiadomienia, a także interpretacji przepisów Prawa przedsiębiorców dotyczących sprzeciwu i zażalenia.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, gdzie sprzeciw był niedopuszczalny z mocy prawa. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy sprzeciw był dopuszczalny.
Zagadnienia prawne (2)
Czy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu wobec czynności kontrolnych, wszczętych bez zawiadomienia na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 Prawa przedsiębiorców, podlega kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., gdyż sprzeciw był niedopuszczalny z mocy prawa (art. 59 ust. 2 P.p.s.a.).
Uzasadnienie
NSA uznał, że w sytuacji, gdy sprzeciw przedsiębiorcy wobec czynności kontrolnych jest niedopuszczalny z mocy prawa (art. 59 ust. 2 P.p.s.a.), postanowienie organu o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Kontrola podatkowa prowadzona na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 P.p.p. nie jest postępowaniem administracyjnym, a postanowienia wpadkowe w takim postępowaniu nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Czy ograniczenie prawa do sądu poprzez wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowienia o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu narusza art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ograniczenie to nie narusza wskazanych przepisów Konstytucji RP, gdyż prawo do sądu nie jest absolutne i może podlegać uzasadnionym prawnie ograniczeniom, o ile nie naruszają one istoty tego prawa i zachowana jest proporcjonalność.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że prawo do sądu może być ograniczane przez wymogi proceduralne, jeśli ograniczenie nie narusza istoty prawa, zmierza do uzasadnionego celu i jest proporcjonalne. W tej sprawie niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na wskazane postanowienie Dyrektora IAS została uznana za zgodną ze standardami konstytucyjnymi.
Przepisy (16)
Główne
u.p.p. art. 48 § ust. 11 pkt 2
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
u.p.p. art. 59 § ust. 2
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców
P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184 § zdanie pierwsze
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184 § w zw. z art. 182 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 284 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 216
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 236
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 77 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 184 § zdanie pierwsze
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ postanowienie Dyrektora IAS o niedopuszczalności zażalenia nie podlegało kontroli sądowej z uwagi na niedopuszczalność sprzeciwu z mocy prawa (art. 59 ust. 2 P.p.p.). • Kontrola podatkowa prowadzona na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 2 P.p.p. nie jest postępowaniem administracyjnym, a postanowienia wpadkowe w takim postępowaniu nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. • Ograniczenie prawa do sądu w tej sytuacji jest uzasadnione i zgodne z Konstytucją RP.
Odrzucone argumenty
Postanowienie Dyrektora IAS powinno podlegać kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. • Naruszenie art. 109 ust. 1 Konstytucji RP przez nieuwzględnienie wyroku TK SK 37/15. • Naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP przez stwierdzenie niedopuszczalności drogi sądowej. • Błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie art. 59 ust. 1-13 P.p.p. • Niewłaściwe zastosowanie art. 59 ust. 2 w zw. z art. 48 ust. 1 P.p.p. przez uznanie niedopuszczalności sprzeciwu bez zbadania powodów jego wniesienia.
Godne uwagi sformułowania
nie każdy akt, czynność lub sposób działania organu administracji publicznej musi być objęty kontrolą sądowoadministracyjną • nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie, którym uznano za niedopuszczalny sprzeciw złożony w związku z prowadzoną kontrolą działalności gospodarczej • nie można przyjąć, że zaskarżony akt Dyrektora IAS był postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. • prawo dostępu do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń
Skład orzekający
Artur Mudrecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie linii orzeczniczej NSA dotyczącej niedopuszczalności skargi na postanowienia wpadkowe w toku kontroli przedsiębiorców wszczętych bez zawiadomienia, a także interpretacji przepisów Prawa przedsiębiorców dotyczących sprzeciwu i zażalenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu prawnego i faktycznego, gdzie sprzeciw był niedopuszczalny z mocy prawa. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdy sprzeciw był dopuszczalny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu kontroli przedsiębiorców – możliwości zaskarżenia decyzji organów w sytuacji, gdy sama kontrola rozpoczęła się bez zawiadomienia. Pokazuje, jak przepisy proceduralne mogą ograniczać dostęp do sądu, nawet w kontekście ochrony praw przedsiębiorców.
“Kontrola bez zawiadomienia: Czy przedsiębiorca zawsze może bronić się w sądzie?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.