I FSK 506/17

I FSK 506/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-04-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Dożynkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III SA/Wa 3796/16 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2016-12-30
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 3 par. 2 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 3796/16 odrzucającego skargę J. L. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 28 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3796/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.L. (dalej: "skarżąca" lub "podatniczka") na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 28 września 2016 r. w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej.
Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynikało, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej "Naczelnik US") postanowieniem z 28 września 2016 r., działając na podstawie art. 284b § 2 i art. 216 w zw. z art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613; dalej "O.p.") zawiadomił, że kontrola podatkowa w zakresie rzetelności rozliczeń z budżetem w podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. nie zostanie zakończona do dnia 30 września 2016 r. z uwagi na podjęte przez organ podatkowy dodatkowe działania. W treści postanowienia zawiadomił, że kontrola podatkowa zostanie zakończona do dnia 31 marca 2017 r.
Skarżąca pismem z 6 października 2016 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na uzasadnieniu podstaw prawnych przedłużenia terminu zwrotu, spełniające wymogi wynikające z art. 121, art. 124, art. 217, art. 125 O.p.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z 2 listopada 2016 r., za bezzasadne uznał argumentację skarżącej o naruszeniu ww. przepisów prawa.
W skardze z 12 listopada 2016 r. skarżąca, wnosząc o uchylenie postanowienia z 28 września 2016 r., zarzuciła naruszenie art. 125, art. 121, art. 124, art. 217, art. 180 § 1, art. 194 § 1 i 2 O.p., art. 13 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 i 3 w zw. z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054; dalej "u.p.t.u."), a także art. 2 w zw. z art. 20, art. 31 ust. 3, art. 217 Konstytucji RP.
WSA w Warszawie, analizując powyższe okoliczności, uznał, że postanowienia wydawane na podstawie art. 284b § 2 O.p. zostały wyłączone z mocy art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "p.p.s.a.") z aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego.
Sąd stwierdził bowiem, że zaskarżone postanowienie nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto możliwość poddania zaskarżonego postanowienia kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a., w szczególności z żadnego z przepisów O.p. ani u.p.t.u.
Skarżąca w skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając, w oparciu o podstawę przewidzianą w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na odrzuceniu skargi na postanowienie w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT z uwagi na brak właściwości rzeczowej sądów administracyjnych w rozpoznaniu skargi na powyższe postanowienie, tj. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 269 § 1 i art. 3 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 274b w zw. z art. 277 O.p.
W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a ponadto zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej odwołał się do stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16, sugerując, że winno ono znaleźć zastosowanie w poniższej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
Na wstępie należy zaznaczyć, że skargi kasacyjne strony skarżącej w analogicznych sprawach, tj. dotyczących odrzucenia skargi na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej zostały oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 21 czerwca 2017 r. o sygn. akt I FSK 700/17 oraz I FSK 701/17.
W ślad za argumentacją wskazaną w powyższych postanowieniach należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie nie zostało zaskarżone postanowienie dotyczące przedłużenia zwrotu różnicy podatku, lecz postanowienie w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej. Na postanowienie takie, w przeciwieństwie do orzeczenia wskazanego w ww. art. 274b Ordynacji podatkowej, nie służy zażalenie, zaś jego podstawa prawna jest odmienna – art. 284b § 2 w zw. z art. 216 Ordynacji podatkowej. Wskazana przez autora skargi kasacyjnej uchwała z 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16, nie znajduje więc zastosowania w omawianym przypadku.
W wydanych postanowieniach z 21 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny uznał przy tym, że postanowienie w przedmiocie zawiadomienia o terminie zakończenia kontroli podatkowej nie podlega kognicji sądów administracyjnych z mocy art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., który wyłącza ją w odniesieniu do "aktów lub czynności podjętych w ramach (...) postępowań określonych w działach IV, V i VI" Ordynacji podatkowej (art. 284b tej ustawy zamieszczono w jej dziale VI).
Warto również nadmienić, że również przed nowelizacją ww. przepisu, która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., uznawano, że postanowienie takie, jak będące przedmiotem odrzuconej skargi (w sprawie przedłużenia terminu zakończenia kontroli podatkowej), nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. np. post. NSA z 21 listopada 2014 r., sygn. akt 1638/14; z 25 lutego 2015 r., I FSK 38/15, CBOSA oraz powołane tam orzecznictwo).
Z uwagi na wszystkie powyższe argumenty, stosownie do art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji orzeczenia.