I FSK 453/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła wniosku o interpretację indywidualną w zakresie podatku od towarów i usług, w którym spółka zagraniczna (S. s.a.r.l.) pytała o posiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Spółka planowała zawrzeć umowę z polskim podmiotem (S.1), który miał pełnić rolę producenta kontraktowego. Organ interpretacyjny uznał, że spółka zagraniczna posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, argumentując to istnieniem odpowiedniej struktury personalnej i technicznej oraz kontrolą nad jakością produktów i magazynowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił tę interpretację, uznając, że spółka nie sprawuje wystarczającej kontroli nad zapleczem polskiego podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną organu, podzielił stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że dla uznania istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności konieczne jest łączne spełnienie warunków dotyczących stałości, odpowiedniej struktury personalnej i technicznej oraz możliwości prowadzenia działalności. NSA, powołując się na orzecznictwo TSUE, wskazał, że to samo zaplecze personalne i techniczne nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru tych samych usług. W analizowanym przypadku polski producent (S.1) posiadał zaplecze techniczne i personalne, które wykorzystywał do produkcji dla spółki zagranicznej, ale spółka zagraniczna nie sprawowała nad nim kontroli pozwalającej na uznanie go za własne stałe miejsce prowadzenia działalności. NSA oddalił skargę kasacyjną organu, potwierdzając brak stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce dla spółki zagranicznej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie kryteriów posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście umów o produkcję kontraktową i korzystania z zaplecza innego podmiotu, zwłaszcza w świetle najnowszego orzecznictwa TSUE.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji spółki zagranicznej korzystającej z usług producenta kontraktowego w Polsce i opiera się na szczegółowej analizie kontroli nad zapleczem. Interpretacja może wymagać dostosowania do innych modeli biznesowych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy spółka zagraniczna, korzystając z usług producenta kontraktowego w Polsce i udostępniając mu know-how, posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka zagraniczna nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ponieważ nie sprawuje wystarczającej kontroli nad zapleczem personalnym i technicznym polskiego podmiotu, a to samo zaplecze nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru usług.
Uzasadnienie
NSA, opierając się na orzecznictwie TSUE, stwierdził, że dla istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności konieczna jest kontrola nad zapleczem personalnym i technicznym. W analizowanym przypadku polski producent kontraktowy posiadał własne zaplecze, które wykorzystywał do produkcji dla spółki zagranicznej, ale spółka zagraniczna nie sprawowała nad nim kontroli pozwalającej na uznanie go za własne stałe miejsce prowadzenia działalności. Ponadto, to samo zaplecze nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru tych samych usług.
Czy kontrola jakości produktów i udostępnianie know-how przez spółkę zagraniczną polskiemu producentowi kontraktowemu świadczy o posiadaniu stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sama kontrola jakości produktów, która jest standardowym elementem umów produkcyjnych, oraz udostępnianie know-how nie przesądzają o posiadaniu stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, zwłaszcza gdy spółka zagraniczna nie dysponuje własnym zapleczem personalnym i technicznym w Polsce.
Uzasadnienie
NSA uznał, że kontrola jakości jest standardowym elementem umów produkcyjnych i nie świadczy o posiadaniu kontroli nad zapleczem. Podobnie, udostępnianie know-how w ramach grupy kapitałowej, gdzie polski podmiot pełni rolę producenta kontraktowego o ograniczonym ryzyku, nie oznacza posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności przez spółkę zagraniczną.
Przepisy (2)
Główne
u.p.t.u. art. 28b § ust. 1-2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Rozporządzenie wykonawcze UE art. 11 § ust. 1-2
Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spółka zagraniczna nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ nie sprawuje wystarczającej kontroli nad zapleczem personalnym i technicznym polskiego producenta kontraktowego. • To samo zaplecze personalne i techniczne nie może być jednocześnie wykorzystywane do świadczenia i odbioru tych samych usług. • Kontrola jakości produktów i udostępnianie know-how nie przesądzają o posiadaniu stałego miejsca prowadzenia działalności.
Odrzucone argumenty
Organ interpretacyjny argumentował, że spółka zagraniczna posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na strukturę personalną i techniczną oraz kontrolę nad jakością i magazynowaniem.
Godne uwagi sformułowania
o dostępności zaplecza personalnego i technicznego, porównywalnej z dostępnością zaplecza własnego, nie decyduje ekonomiczne wykorzystanie ludzi i sprzętu • to samo zaplecze personalne i techniczne nie może być wykorzystywane jednocześnie do świadczenia i odbioru tych samych usług • nie można wywieść istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej spółki z siedzibą w państwie trzecim z samego faktu, że spółka ta posiada w innym państwie członkowskim spółkę zależną
Skład orzekający
Roman Wiatrowski
przewodniczący sprawozdawca
Małgorzata Niezgódka-Medek
członek
Adam Nita
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście umów o produkcję kontraktową i korzystania z zaplecza innego podmiotu, zwłaszcza w świetle najnowszego orzecznictwa TSUE."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji spółki zagranicznej korzystającej z usług producenta kontraktowego w Polsce i opiera się na szczegółowej analizie kontroli nad zapleczem. Interpretacja może wymagać dostosowania do innych modeli biznesowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia VAT – stałego miejsca prowadzenia działalności – i pokazuje, jak sądy interpretują złożone relacje między podmiotami w ramach grup kapitałowych, opierając się na orzecznictwie TSUE.
“Czy polski producent kontraktowy tworzy stałe miejsce działalności dla zagranicznego klienta? NSA odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.