I FSK 438/06

Spółka A złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Skarbowego z 1996 r. dotyczącej podatku od towarów i usług za grudzień 1995 r., zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego i procesowego. Decyzja ta stała się ostateczna po odmowie przywrócenia terminu do odwołania. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, powołując się na roczny termin do złożenia takiego wniosku, wynikający z ówczesnego brzmienia Ordynacji podatkowej (art. 249 § 1). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę spółki, podzielając stanowisko organu i wskazując, że wniosek został złożony po terminie, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie miały zastosowania ze względu na wejście w życie Ordynacji podatkowej. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. w związku z przepisami przejściowymi Ordynacji podatkowej (art. 337, art. 307) oraz art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej. Argumentowano, że zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, prawo do żądania stwierdzenia nieważności decyzji rażąco naruszającej prawo nie było ograniczone terminem dziesięcioletnim, a późniejsze zmiany przepisów nie powinny pogarszać sytuacji prawnej strony. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony po terminie wynikającym z przepisów Ordynacji podatkowej, które miały zastosowanie w sprawie, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mogły być stosowane. Sąd podkreślił, że art. 337 Ordynacji podatkowej stanowił, iż jedynie wnioski złożone przed 1 stycznia 1998 r. podlegały rozpatrzeniu na zasadach Kpa. Wniosek spółki złożono po tej dacie, co skutkowało koniecznością stosowania przepisów Ordynacji podatkowej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający