I FSK 355/08

I FSK 355/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2009-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-02-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
I SA/Łd 420/07 - Wyrok WSA w Łodzi z 2007-06-26
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Odmówiono zawieszenia postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 56
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 420/07 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 13 kwietnia 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2003 r. postanawia odmówić zawieszenia postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 maja 2008 r. Skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego do czasu zakończenia postępowania administracyjnego dotyczącego wznowienia postępowań zakończonych decyzjami organu podatkowego II instancji z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2003 r.
Strona wskazała, że w dniu 30 października 2006 r. skierowała wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania podatkowego w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i luty 2003 r.
Po odmowie wznowienia przedmiotowych postępowań, a następnie po uchyleniu przez WSA w Łodzi decyzji Dyrektora Izby Skarbowej odmawiających wznowienia tych postępowań, ostatecznie organ podatkowy II instancji postanowieniami z dnia 10 stycznia 2008 r. wznowił postępowania zakończone decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 kwietnia 2004 r.
Jak wynika z wniosku o zawieszenie postępowania kasacyjnego, Dyrektor Izby Skarbowej wstrzymuje się z ostatecznym załatwieniem wznowionych postępowań ze względu na skargi kasacyjne złożone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym Strona wniosła o zawieszenie rozpatrzenia skarg kasacyjnych do czasu zakończenia postępowań związanych z wznowieniem postępowań zakończonych decyzjami organu podatkowego II instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – P.p.s.a.), w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
W niniejszej sprawie Strona złożyła w dniu 8 listopada 2006 r. wniosek w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 kwietnia 2004 r. Należy zatem uznać, że wszczęcie postępowania w celu wznowienia postępowania nastąpiło po złożeniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 kwietnia 2004 r. (skarga została bowiem wniesiona za pośrednictwem organu II instancji i wpłynęła do tego organu w dniu 24 maja 2004 r., a następnie została przekazana sądowi I instancji w dniu 22 czerwca 2004 r.).
Nie została zatem spełniona przesłanka, o której mowa w art. 56 P.p.s.a., pozwalająca na zawieszenie postępowania sądowego. Przepis ten bowiem wyraźnie wskazuje, że postępowanie sądowe ulega zawieszeniu, jeżeli skarga została wniesiona (m.in.) po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu wznowienia postępowania. Należy z tego – a contrario – wywnioskować, że jeżeli skarga została złożona przed wszczęciem postępowania administracyjnego w celu wznowienia postępowania, to wówczas postępowanie sądowe nie może zostać zawieszone na podstawie art. 56 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 56 w zw. z art. 125 § 1 pkt 6 i art.193 P.p.s.a.