I FSK 315/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Poznaniu, który uchylił interpretację indywidualną dotyczącą podatku od towarów i usług. Spór dotyczył możliwości stosowania przez Miasto P. własnej metody czasowej do określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę sali gimnastycznej. Organ podatkowy zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 86 ust. 2a-2b i 90c ustawy o VAT oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia, twierdząc, że metoda czasowa nie jest wystarczająco reprezentatywna i nie uwzględnia specyfiki finansowania jednostki samorządu terytorialnego. NSA, podzielając stanowisko WSA, uznał, że metoda czasowa, uwzględniająca faktyczne wykorzystanie sali do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej, jest prawidłowa i najlepiej odpowiada specyfice działalności Miasta. Sąd podkreślił, że przepisy dotyczące określenia proporcji nie narzucają rozwiązań obligatoryjnych, a wybór metody pozostawiono podatnikowi, pod warunkiem jej zgodności z kryteriami ustawowymi. NSA oddalił skargę kasacyjną organu, zasądzając od niego na rzecz Miasta koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie dopuszczalności stosowania własnych metod określenia proporcji odliczenia VAT przez jednostki samorządu terytorialnego, zwłaszcza w kontekście specyficznych obiektów jak sale gimnastyczne.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji jednostki samorządu terytorialnego i wykorzystania sali gimnastycznej. Może wymagać dostosowania do innych typów działalności i obiektów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy metoda czasowa określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego, uwzględniająca faktyczne wykorzystanie sali gimnastycznej do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej, jest prawidłowa i najlepiej odpowiada specyfice działalności jednostki samorządu terytorialnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, metoda czasowa jest prawidłowa i najlepiej odpowiada specyfice działalności, jeśli precyzyjnie odzwierciedla faktyczne wykorzystanie sali.
Uzasadnienie
NSA uznał, że przepisy dotyczące określenia proporcji nie narzucają rozwiązań obligatoryjnych, a wybór metody należy do podatnika, pod warunkiem jej zgodności z kryteriami ustawowymi. Metoda czasowa, jeśli pozwala na precyzyjne określenie liczby godzin wykorzystania sali do działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej, jest dopuszczalna i nie musi być zastępowana metodą z rozporządzenia, ani uwzględniać sposobu finansowania podmiotu.
Czy jednostka samorządu terytorialnego jest zobowiązana do stosowania metody określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego wskazanej w rozporządzeniu Ministra Finansów, czy może zastosować inny, bardziej reprezentatywny sposób?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Jednostka samorządu terytorialnego może zastosować inny, bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji, jeśli uzna, że metoda z rozporządzenia nie odpowiada specyfice jej działalności.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że art. 86 ust. 2h ustawy o VAT pozwala podatnikowi na zastosowanie innego sposobu określenia proporcji, jeśli uzna, że wskazany w rozporządzeniu nie jest najbardziej odpowiedni dla jego działalności. Kluczowe jest, aby wybrana metoda obiektywnie odzwierciedlała proporcję wydatków przypadających na działalność gospodarczą.
Przepisy (12)
Główne
u.o. VAT art. 86 § 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
u.o. VAT art. 86 § 2a
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
u.o. VAT art. 86 § 2b
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
u.o. VAT art. 86 § 2h
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
u.o. VAT art. 86 § 22
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
u.o. VAT art. 90c § 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
u.o. VAT art. 90c § 3
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników art. 3 § 1
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników art. 3 § 3
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Metoda czasowa określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego jest prawidłowa i najlepiej odpowiada specyfice działalności Miasta P. w zakresie wykorzystania sali gimnastycznej. • Przepisy ustawy o VAT pozwalają na zastosowanie innego, bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji niż wskazany w rozporządzeniu. • Wybór metody określenia proporcji nie powinien być uzależniony od sposobu finansowania jednostki samorządu terytorialnego, lecz od faktycznego zakresu wykorzystania zakupów do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. • Wydatki ponoszone na utrzymanie hali, również w czasie jej niewykorzystania, powinny być objęte pre-współczynnikiem.
Odrzucone argumenty
Metoda czasowa nie uwzględnia specyfiki finansowania jednostki samorządu terytorialnego. • Należy stosować metodę określenia proporcji wskazaną w rozporządzeniu Ministra Finansów. • Metoda czasowa nie uwzględnia wszystkich elementów prowadzących do określenia proporcji, w tym czasu, w którym hala nie jest wykorzystywana w ogóle.
Godne uwagi sformułowania
sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć • nie narzuca rozwiązań, których stosowanie miałoby być obligatoryjne • nie można pomijać działalności związanej z przedmiotowym obiektem (sala gimnastyczna), z którą związane są nakłady poniesione z tytułu budowy, w tym przede wszystkim, niewątpliwie inną proporcję czynności opodatkowanych do nieopodatkowanych, niż w przypadku chociażby innych aktywności szkoły podstawowej • to czas korzystania z sali w najlepszy i najbardziej dokładny sposób obrazuje zakres wykorzystania sali do działań nieodpłatnych oraz czynności opodatkowanych VAT
Skład orzekający
Marek Olejnik
przewodniczący
Roman Wiatrowski
sprawozdawca
Agnieszka Jakimowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności stosowania własnych metod określenia proporcji odliczenia VAT przez jednostki samorządu terytorialnego, zwłaszcza w kontekście specyficznych obiektów jak sale gimnastyczne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji jednostki samorządu terytorialnego i wykorzystania sali gimnastycznej. Może wymagać dostosowania do innych typów działalności i obiektów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy praktycznego aspektu odliczania VAT przez jednostki samorządu terytorialnego, co jest istotne dla wielu podmiotów publicznych i ich doradców. Pokazuje, jak można argumentować za niestandardowymi rozwiązaniami w prawie podatkowym.
“Miasto wygrało z fiskusem: własna metoda liczenia VAT-u dla sali gimnastycznej dopuszczalna!”
Sektor
edukacja
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.