I FSK 297/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi kasacyjnej była sprawa dotycząca podatku od towarów i usług za okres od maja do września 1999 r. Podatnik, S.G., rozpoczął działalność gospodarczą w 1999 r., jednakże organy podatkowe ustaliły, że nie złożył on wymaganych deklaracji VAT-7 ani nie dokonał zgłoszenia rejestracyjnego przed pierwszą sprzedażą. W poprzednim postępowaniu NSA uchylił decyzję organu odwoławczego, wskazując na naruszenie zasady prawdy obiektywnej i nakazując ponowne wyjaśnienie stanu faktycznego, w szczególności w zakresie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego. W toku ponownego postępowania organy podatkowe nadal stwierdzały brak dowodów na złożenie deklaracji VAT-7 za wskazany okres. Podatnik twierdził, że deklaracje zostały wysłane pocztą, jednakże przedstawione dowody (kserokopie deklaracji i potwierdzenie nadania przesyłki z datą po kontroli) nie były uznane za wystarczające. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych, że brak jest wiarygodnych dowodów na złożenie deklaracji. Sąd podkreślił, że zeznania świadków były niewiarygodne, a przedstawione kopie deklaracji pojawiły się dopiero po latach. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, w pierwszej kolejności odniósł się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Stwierdził, że WSA prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył przepisów Ordynacji podatkowej. Sąd podkreślił, że brak jest wiarygodnych dowodów na złożenie deklaracji, a zachowanie podatnika, w tym opóźnione przedstawienie dokumentów, przeczy zasadom doświadczenia życiowego. W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa materialnego, NSA uznał, że skarżący nie spełnił wymogów formalnych, nie wskazując, czy zarzuca błędną wykładnię, czy niewłaściwe zastosowanie przepisów. Ostatecznie, NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając ją za nieuzasadnioną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUtrata prawa do odliczenia VAT z powodu braku dowodów złożenia deklaracji, znaczenie oceny dowodów przez organy podatkowe i sądy administracyjne, wymogi formalne skargi kasacyjnej.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów ustawy o VAT z 1993 r., jednak zasady oceny dowodów i wymogi formalne skargi kasacyjnej mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy brak złożenia deklaracji VAT-7 w ustawowym terminie, przy jednoczesnym braku dowodów na ich złożenie, skutkuje utratą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak złożenia deklaracji VAT-7 w terminie i brak wiarygodnych dowodów na ich złożenie skutkuje utratą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT z 1993 r.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły brak złożenia deklaracji VAT-7 przez podatnika za okres od maja do września 1999 r. Brak wiarygodnych dowodów na złożenie deklaracji, w tym opóźnione przedstawienie kopii dokumentów, zeznania świadków uznane za niewiarygodne oraz brak wymagania przez podatnika potwierdzeń złożenia dokumentów, przemawiały za tym, że podatnik nie dopełnił obowiązku. W konsekwencji, utracił prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zastosował przepisy prawa materialnego, nie naruszając przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd administracyjny pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie naruszył przepisów postępowania, w tym przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących oceny dowodów i prowadzenia postępowania dowodowego.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że WSA prawidłowo uznał, iż organy podatkowe wykazały brak wiarygodnych dowodów na złożenie deklaracji VAT-7. Sąd pierwszej instancji dokonał spójnej i logicznej oceny zebranego materiału dowodowego, stosując art. 191 Ordynacji podatkowej. Zachowanie podatnika i osoby prowadzącej dokumentację firmy przeczyło zasadom doświadczenia życiowego i dbałości o własne interesy, co uzasadniało odmowę wiarygodności ich twierdzeniom.
Przepisy (19)
Główne
ustawa o podatku VAT z 1993 r. art. 10 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
ustawa o podatku VAT z 1993 r. art. 26
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
P.p.s.a. art. 174 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 174 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa o podatku VAT z 1993 r. art. 19 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Pomocnicze
ustawa o podatku VAT z 1993 r. art. 14 § ust. 6
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
ustawa o podatku VAT z 1993 r. art. 9 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym art. 36
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym art. 37
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 187
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
P.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa o podatku VAT z 1993 r. art. 19 § ust. 3
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
ustawa o podatku VAT z 2004 r. art. 99 § ust. 12
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy podatkowe wykazały brak wiarygodnych dowodów na złożenie przez podatnika deklaracji VAT-7 za okres od maja do września 1999 r. • Zachowanie podatnika i osoby prowadzącej dokumentację firmy (opóźnione przedstawienie dokumentów, niewiarygodne zeznania, brak wymagania potwierdzeń) przeczy zasadom doświadczenia życiowego i dbałości o własne interesy. • Zarzut naruszenia przepisów postępowania przez WSA nie był uzasadniony, gdyż sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa materialnego przez WSA poprzez nieuprawnione uznanie, że skarżący nie dopełnił obowiązku złożenia deklaracji VAT-7 (zarzut oparty na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów). • Naruszenie art. 3 § 1 P.p.s.a. przez WSA poprzez sanowanie naruszenia prawa organów podatkowych (art. 187 w zw. z art. 122, art. 191 i art. 120 Ordynacji podatkowej).
Godne uwagi sformułowania
brak wiarygodnych dowodów, które potwierdzałyby okoliczność złożenia przez skarżącego spornych deklaracji VAT – 7 • zachowanie strony w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego oraz przedstawienie kluczowych z punktu widzenia jego interesów materiałów dowodowych, niemalże po 5 latach od wszczęcia w listopadzie 1999 r. kontroli podatkowej • osoba prowadząca dokumentację firmy robiła to "po koleżeńsku", bez wynagrodzenia, a składając deklaracje nie była zainteresowana dokumentowaniem tego faktu, zaś podatnik nie sprawdzał jak wykonuje te istotne z punktu widzenia jego interesów czynności i nie wymagał od niej takich potwierdzeń, przeczy zasadom doświadczenia życiowego i dbałości o własne interesy.
Skład orzekający
Adam Bącal
przewodniczący
Małgorzata Niezgódka - Medek
sprawozdawca
Ryszard Pęk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Utrata prawa do odliczenia VAT z powodu braku dowodów złożenia deklaracji, znaczenie oceny dowodów przez organy podatkowe i sądy administracyjne, wymogi formalne skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów ustawy o VAT z 1993 r., jednak zasady oceny dowodów i wymogi formalne skargi kasacyjnej mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe znaczenie posiadania dowodów na złożenie deklaracji podatkowych i konsekwencje ich braku. Jest to ważna lekcja dla podatników, choć sam stan faktyczny jest dość typowy dla sporów VAT.
“VAT: Brak dowodów na złożenie deklaracji to prosta droga do utraty prawa do odliczenia podatku.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.