I FSK 161/20

I FSK 161/20 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-02-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Łoboda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
I SA/Bd 453/19 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2019-09-18
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 125 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda, po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 września 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 453/19 w sprawie ze skargi Gminy O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2019 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.203.2019.1.KK w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 453/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia
7 czerwca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej - "p.p.s.a."), uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.
Według Sądu, organ nieprawidłowo zakwalifikował otrzymywaną przez Gminę dotację ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w T. na realizację projektu pod nazwą "Demontaż, transport
i unieszkodliwianie wyrobów zawierających azbest z terenu Gminy", jako bezpośrednio związaną z ceną usługi usuwania azbestu, a w konsekwencji błędnie stwierdził, że dotacja ta wchodzi do podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U.
z 2018 r., poz. 2174 ze zm., dalej - "u.p.t.u.").
Na powyższy wyrok Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną, zarzucając między innymi błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 29a ust. 1 u.p.t.u., wyrażające się w stanowisku, że otrzymana przez Gminę dotacja nie ma wpływu na cenę, pokrywa tylko koszty związane z realizacją zadania w zakresie usuwania oraz unieszkodliwiania wyrobów zawierających azbest i w związku z tym nie powinna wejść do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 u.p.t.u.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie
z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Jak wynika z powyższego przytoczenia, przedmiotem sporu jest kwestia charakteru otrzymywanego prze Gminę dofinansowania ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w T. z punktu widzenia zaliczenia go do podstawy opodatkowania podatkiem VAT.
Wskazać przeto trzeba, że postanowieniem z 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1490/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej - "TSUE") pytanie prejudycjalne o następującej treści: "Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust.1 tej dyrektywy powinno się interpretować w ten sposób, że należy uznać za podatnika VAT gminę (organ władzy publicznej) w zakresie realizacji programu usuwania azbestu z nieruchomości znajdujących się na terenie tej gminy, stanowiących własność mieszkańców, którzy nie ponoszą z tego tytułu żadnych wydatków? Czy też taka działalność stanowi aktywność gminy jako organu władzy publicznej, podejmowaną w celu realizacji jej zadań, służących ochronie zdrowia
i życia mieszkańców oraz ochronie środowiska, w związku z którą gmina nie jest uważana za podatnika VAT?"
Ponadto postanowieniem z tego samego dnia, w sprawie o sygn. akt I FSK 1645/20, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do TSUE następujące pytania prejudycjalne: "1. Czy przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.), a w szczególności art. 2 ust.1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust.1 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że gmina (organ władzy publicznej) działa w charakterze podatnika VAT realizując projekt, którego celem jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii, poprzez zobowiązanie się na mocy zawartej z właścicielami nieruchomości umowy cywilnoprawnej do wykonania
i montażu systemów odnawialnych źródeł energii na ich nieruchomościach, oraz - po upływie określonego czasu - do przekazania własności tych systemów na rzecz właścicieli nieruchomości? 2. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy do podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 73 tej dyrektywy należy wliczyć otrzymane przez gminę (organ władzy publicznej) dofinansowanie ze środków europejskich na realizację projektów dotyczących odnawialnych źródeł energii?"
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na zbieżność spornego w niniejszej sprawie zagadnienia z problematyką ujętą w przytoczonych pytaniach prejudycjalnych, skierowanych do TSUE, udzielenie odpowiedzi na te pytania będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez TSUE odpowiedzi na powyższe pytania prejudycjalne (w sprawach o sygn. I FSK 1490/20 oraz I FSK 1645/20).