I FSK 209/21

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej E. sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Decyzja ta odmawiała uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe w 2012 r. Podstawą wniosku o wznowienie postępowania były nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi. WSA w Warszawie uznał, że dokumenty przedstawione przez spółkę istniały w dacie wydania decyzji ostatecznej i były spółce znane, a ich późniejsze okazanie nie stanowiło ujawnienia nowego dowodu. NSA podzielił to stanowisko, podkreślając, że strona może powoływać się w postępowaniu wznowieniowym tylko na okoliczności lub dowody, o których nie posiadała wiedzy w trakcie postępowania zwykłego. NSA wskazał, że spółka była wielokrotnie wzywana do przedstawienia dokumentów księgowych za 2012 r. w toku postępowania kontrolnego, jednak ich nie przedłożyła, co skutkowało nałożeniem kary porządkowej. Sąd podkreślił, że postępowanie wznowieniowe nie jest kontynuacją postępowania instancyjnego i nie służy do wzruszania każdej wadliwej decyzji ostatecznej. W ocenie NSA, spółka nie wykazała, że nie mogła przedstawić dowodów w toku pierwotnego postępowania, a jedynie zaniechała tego z własnej winy. W związku z tym, zarzuty skargi kasacyjnej uznano za niezasadne i skargę oddalono.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający