I FSK 200/09

I FSK 200/09 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-02-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Niezgódka - Medek /przewodniczący/
Maciej Jaśniewicz /sprawozdawca/
Maria Dożynkiewicz
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wyłączenie sędziego
Sygn. powiązane
III SAB/Wa 12/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2008-07-15
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Odmówiono wyłączenia sędziego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 19, art. 18, art. 22 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA : Małgorzata Niezgódka-Medek Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz Sędzia WSA (del): Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku I. L. i K. L. o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej I. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt III SAB/Wa 12/08 w sprawie ze skargi K. L. i I. L. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług postanawia odmówić wyłączenia sędziów Arkadiusza Cudaka, Tomasza Kolanowskiego i Janusza Zubrzyckiego od rozpoznania sprawy. /-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Niezgódka-Medek /-/ M. Dożynkiewicz
Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skarżący I. L. i uczestniczka K. L. pismem z dnia 9 marca 2010 r. złożyli wniosek o wyłączenie sędziów Arkadiusza Cudaka, Tomasza Kolanowskiego i Janusza Zubrzyckiego motywując go istnieniem okoliczności tego rodzaju, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w stosunku do wnioskodawców. Uzasadniając wskazali, że pismem z dnia 22.01.2010 r. wnieśli o skompletowanie akt sądowych w sprawach I FSK 199/09 i I FSK 200/09 o brakujące dokumenty, które nie zostały doręczone przez WSA w Warszawie. Zapoznając się w dniu 19.02.2010 r. z aktami spraw I FSK 199/09 i I FSK 200/09 I. L. stwierdził, że część dokumentów została wprowadzona do sprawy poprzez ich przyszycie zszywaczem do tylnej obwoluty akt WSA w Warszawie w sprawie III SAB/Wa 11/08. Zdaniem wnioskodawców zachodzi obawa, że dołączone i nie zaewidencjonowane przez wymienionych we wniosku sędziów dokumenty mogą być usunięte i nie uwzględnione w tym postępowaniu. Skład orzekający, zdaniem wnioskodawców, wprowadzając brakujące dokumenty do akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dopuścił się rażącego naruszenia prawa, gdyż zaniechał powiadomienia WSA w Warszawie o brakujących dokumentach, a winien był złożyć do tego Sądu wniosek o odtworzenie części zaginionych akt, tj. o brakujące dokumenty. Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że jest dysponentem akt WSA w Warszawie winien wszcząć postępowanie celem odtworzenia akt o brakujące dokumenty powiadamiając strony postępowania jak i WSA w Warszawie, a nie wprowadzać bez ich wiedzy oryginały brakujących dokumentów.
Pismem z dnia 23 marca 2010 r. Sędzia NSA Janusz Zubrzycki złożył wyjaśnienie, że nie zachodzą żadne okoliczności przewidziane w art. 19 ustawy z dnia 30.08.2008 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności, a także oświadczył, iż nie istnieją także przyczyny, które stosownie do treści art.18 p.p.s.a. wyłączałyby go od rozpoznania niniejszej sprawy. Odnosząc się do treści wniosku wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie wprowadzał do akt żadnych dodatkowych dokumentów.
Pismem z dnia 18 marca 2010 r. Sędzia NSA Arkadiusz Cudak złożył wyjaśnienie, że nie zachodzą żadne okoliczności przewidziane w art. 19 p.p.s.a., które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności, a także oświadczył, iż nie istnieją także przyczyny, które stosownie do treści art.18 p.p.s.a. wyłączałyby go od rozpoznania niniejszej sprawy. Odnosząc się do treści wniosku wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie wprowadzał do akt żadnych dodatkowych dokumentów.
Pismem z dnia 29 marca 2010 r. Sędzia WSA Tomasz Kolanowski złożył wyjaśnienie, że nie zachodzą żadne okoliczności przewidziane w art. 19 p.p.s.a., które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności, a także oświadczył, iż nie istnieją także przyczyny, które stosownie do treści art.18 p.p.s.a. wyłączałyby go od rozpoznania niniejszej sprawy. Odnosząc się do treści wniosku wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skarżącego nie wprowadzał do akt żadnych dodatkowych dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art.18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Z przepisu tego wynika, że wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy ustawy w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wskazanych w art. 18 p.p.s.a. (wyłączenie bezwzględne - iudex inhabilis), ale również na wniosek strony (uczestnika postępowania) lub sędziego w sytuacji zaistnienia okoliczności w nim wskazanych ( wyłączenie względne iudex suspectus). Jak wynika z treści art. 19 p.p.s.a. określenie tzw. przesłanek względnych nastąpiło poprzez użycie ogólnego sformułowania zaistnienia okoliczności uprawdopodobniającej uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności danego sędziego w konkretnej sprawie. Oznacza to, że będą to wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń, co do bezstronności sędziego, przy rozstrzyganiu danej sprawy, w tym także okoliczności objęte art. 19 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 5 grudnia 2006r. (tj. wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej o charakterze pozytywnym lub negatywnym, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, itp.). Podkreślenia wymaga, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego, tj. być jedynie uprawdopodobniona. Ponadto okoliczność ta może wystąpić zarówno w trakcie, jak i jeszcze przed wszczęciem danego postępowania. Wyjaśnić także należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego lub sędziów w danej sprawie musi być realna, a zatem nie jest wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z nadmiernej wrażliwości lub przeczuleń strony. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się także z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej wątpliwość, co do bezstronności sędziów fakt odszukania przez wnioskodawcę w aktach przedkładanych składowi orzekającemu dokumentów, czy braku ich odpowiedniego ponumerowania i wszycia. Są to kwestie o charakterze technicznym należące do sfery biurowości sądowej. Nie mają one nic wspólnego z jakimkolwiek stosunkiem sędziów do strony lub uczestniczki postępowania sądowoadministracyjnego. Z oświadczeń złożonych przez sędziów wynika niezbicie, iż nie dokonywali oni żadnych czynności w stosunku do żadnych dokumentów, które znajdują się w aktach postępowania sądowego. Również lektura akt nie dostarcza żadnych argumentów, na potwierdzenie tezy o wprowadzaniu, wszywaniu czy przyszywaniu dokumentów przez sędziów lub na ich zarządzenie. Tym samym brak takich czynności nie może uprawniać do przyjęcia tezy, że wyimaginowane przez skarżącego i uczestniczkę rzekome czynności członków składu orzekającego miałyby stać się dowodem na istnienie okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów w rozpatrywanej sprawie.
Ponadto nie zaistniały w ocenie Sądu także inne okoliczności, które uzasadniałyby złożony wniosek.
Z tych względów Sąd na podstawie art.22 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art.193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Niezgódka-Medek /-/ M. Dożynkiewicz