I FSK 1969/24

I FSK 1969/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Olejnik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6563
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Op 441/24 - Wyrok WSA w Opolu z 2024-07-31
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 125 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o zawieszenie postępowania sprawy ze skargi kasacyjnej N. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Op 441/24 w sprawie ze skargi N. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lutego 2024 r., nr 0110-KSI1-1.441.30.2023.3.ŁK w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrokiem z 31 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Op 441/24, oddalił skargę N. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Strona") na decyzję Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 lutego 2024 r., nr 0110-KSI1-1.441.30.2023.3.ŁK w przedmiocie wiążącej informacji stawkowej.
W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej Skarżąca zawarła wniosek o zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego, do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie pytań prejudycjalnych Sądu Apelacyjnego w Bukareszcie przez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE") (względnie Sąd UE, w przypadku ich przekazania przez Trybunat temu sądowi w zw. z obowiązującymi od 1 października 2024 r. zmianami w statucie TSUE) - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").
Strona uargumentowała swój wniosek tym, że pytania prejudycjalne skierowane ostatnio do TSUE przez Sąd Apelacyjny w Bukareszcie (sprawy C-252/24 oraz C-495/23) w sprawach suplementów diety w postaci płynnej (na bazie odpowiednio miodu oraz roztworu wodnego) - pod kątem przesądzenia, iż wspomniana płynna postać ww. suplementów diety, niezależnie od innych okoliczności, rozstrzyga o objęciu ich pozycją CN 2202, a tym samym skutkuje wyłączeniem z pozycji CN 2106 - które to pytania (odpowiedzi na nie), w szczególności w razie uznania przez TSUE, że płynna postać suplementów diety jest niewystarczająca dla klasyfikowania ich do pozycji CN 2202 (wyłączenia z pozycji CN 2106), należy uznać za istotne dla sprawy.
DIAS w odpowiedzi na skargę kasacyjną sprzeciwił się zawieszaniu postępowania sądowo-administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zauważyć należy, że celowość podjęcia decyzji o zawieszeniu postępowania na podstawie cytowanego przepisu pozostawiona została ocenie Sądu. Uznanie to nie może być dowolne. Obowiązkiem Sądu jest bowiem rozważenie, a w konsekwencji i wyjaśnienie przesłanek uzasadniających zawieszenie bądź odmowę zawieszenia postępowania w sprawie.
Spełniając zaakcentowany obowiązek Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że między daną sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi istnieć związek tego rodzaju, iż wynik tego drugiego, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Innymi słowy, rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por.: uwagi S. Dmowski do art. 177 K.p.c., będącego odpowiednikiem analizowanego tu przepisu [w:] "Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz" pod red. prof. K. Piaseckiego, Wyd. C. H. Beck W-wa 1996 r., str. 578-579). Dlatego kluczowe w tym przepisie jest, na co zwrócił uwagę NSA w uzasadnieniu uchwały z 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ. w ONSAiWSA 2009/4/62, POP 2009/1/29, ZNSA 2009/2/136, Prok.i Pr.-wkł. 2009/5/55, OSP 2009/7-8/82), słowo "zależy", według którego, jeśli coś zależy od danej sytuacji, to ona decyduje o tym lub ma na to decydujący wpływ (Inny Słownik Języka Polskiego, praca zbiorowa pod red. M. Bańki, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2000, Tom P - Ż, s. 1231). Nie chodzi przy tym o jakikolwiek wpływ, ale o wpływ przewidziany prawem, a nie np. o wpływ wynikający z autorytetu Naczelnego Sądu Administracyjnego. Chodzi więc o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub wyłoniło się w toku postępowania sądowego. Tylko wówczas zawieszenie postępowania może okazać się konieczne (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wydanie 1, Warszawa 2008, s. 206).
Zawieszenie postępowania musi być uzasadnione nie tylko celowością, ale i sprawiedliwością i ekonomiką procesową. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd nie może pominąć zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), której emanacją jest jedna z fundamentalnych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, zawarta w art. 7 p.p.s.a o konieczności podejmowania przez sąd administracyjny czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy i jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oznacza w istocie domaganie się od sądu prowadzenia postępowania nie dłużej, niż tego wymaga wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych koniecznych do rozstrzygnięcia. Sprawowanie wymiaru sprawiedliwości z opóźnieniami prowadzi do osłabienia skuteczności sądów i zaufania do nich. W tym kontekście uwzględnić należało, że w niniejszej sprawie jedna ze stron postępowania sprzeciwiła się zawieszeniu postępowania. Wprawdzie wobec brzmienia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany stanowiskiem strony, jednak może ono oddziaływać na ocenę zasadności zawieszenia także z punktu widzenia nakazu rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zaszły przesłanki, które umożliwiłby uwzględnienie wniosku Strony o zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego. Skarżąca bowiem sama stwierdziła, że "o ile odpowiedzi TSUE (albo Sądu UE) na pytania prejudycjalne Sądu Apelacyjnego w Bukareszcie, jeżeli będą zmierzać do potwierdzenia, iż płynna postać wskazanych w nich suplementów diety, a więc na bazie miodu czy tym bardziej roztworu wodnego, jest niewystarczająca dla klasyfikowania ich do pozycji CN 2202 (a tym samym wyłączenia z pozycji CN 2106), będą/powinny też wyznaczać kierunek orzeczenia w sprawie ze skargi Spółki, o tyle jeżeli odpowiedzi TSUE (albo Sądu UE) będą zmierzać w kierunku przeciwnym, to z uwagi na zasadniczo inną (oleistą) bazę Towaru będącą źródłem jego płynności mogą.".
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wskazywane we wniosku przez Skarżącą sprawy C-495/23 oraz C-252/24 mogą nie mieć bezpośredniego przełożenia na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a tym samym uznał, że wniosek Spółki o zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego jest bezzasadny.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
-----------------------
3