I FSK 1949/22

I FSK 1949/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Mudrecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Gl 134/22 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2022-07-05
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 157
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 1949/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 134/22 w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 listopada 2021 r. nr 2401-IOV3.4103.412.2021.HSO UNP:2401-21-256554 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2014 r. postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. akt I FSK 1949/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 5 lipca 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 134/22 w sprawie ze skargi A. S. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 listopada 2021 r. W uzasadnieniu wyroku (pkt 5.6) NSA podał, że w sprawie o kosztach postępowania nie orzekano, wobec braku odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarżącego oraz nie stawieniu się na rozprawie jego pełnomocnika.
Wyrok ten doręczono pełnomocnikowi Skarżącego (doradcy podatkowemu) w dniu 26 stycznia 2026 r., z jednoczesną informacją o ostateczności wyroku i braku zaskarżalności.
2. Pismem z dnia 2 lutego 2026 r. (nadanym tego samego dnia do Naczelnego Sądu Administracyjnego) pełnomocnik Skarżącego wniósł "o wydanie postanowienia o zasądzeniu należnych kosztów sądowych, w tym za zastępstwo procesowe z tytułu wniesionej kasacji". Motywując taki wniosek pełnomocnik Skarżącego wyraził stanowisko o przytoczeniu ww. wyroku NSA nieprawdziwych faktów, które stanowiły o nieorzekaniu o kosztach postępowania. Tymczasem, jak podniósł pełnomocnik, to w sprawie: składał on do skargi kasacyjnej Dyrektora IAS pisma zatytułowane "STANOWISKA STRONY"; między nim a sądem nastąpiła dość bogata wymiana korespondencji; wnosił o zasądzenie wszelkich kosztów postępowania; sąd rozstrzyga o kosztach postępowania na rzecz wygrywającej strony.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Wniosek Strony wyrażony i uzasadniony pismem procesowym z 2 lutego 2026 r. jest bezzasadny.
3.2. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
3.3. W sprawie pełnomocnik Skarżącego wskazał w uzasadnieniu wniosku, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (korzystnego dla Skarżącego) nie uwzględniono jego żądania w zakresie kosztów postępowania, podając w uzasadnieniu wyroku (pkt 5.6) nieprawdziwe fakty.
3.4. Zgodnie z § 2 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: Wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji:
1) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł;
2) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł;
3) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Co do zasady zatem koszty przysługują profesjonalnemu pełnomocnikowi, który sporządził i wniósł skargę kasacyjną, i ewentualnie brał udział w rozprawie. Ponadto, w korzystnej dla stron postepowania uchwale składu siedmiu sędziów z 19.11.2012 r. o sygn. II FPS 4/12 (ONSAiWSA 2013, nr 3, poz. 38) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "Art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną".
3.5. W realiach tej sprawy, jak wynika z treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 3 listopada 2022 r. (k. 88 akt), złożona przez Skarżącego pismem z 27 października 2022 r. odpowiedź na skargę kasacyjną nie spełniała wymogu z art. 66 § 1 P.p.s.a. w związku z czym została pełnomocnikowi zwrócona. Tym samym odpowiedź na skargę kasacyjną nie została włączona do akt sprawy i jako taka nie została skutecznie wniesiona w terminie 14 dniowym o jakim mowa w art. 179 P.p.s.a. Kolejne nadesłanie pisma pełnomocnika z 27 października 2022 r. (przy piśmie przewodnim z 12 grudnia 2022 r.) nastąpiło po upływie 14-dniowego terminu na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z kolei złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie określonym w art. 179 P.p.s.a. powoduje, że pismo to traci ten przymiot i staje się zwykłym pismem procesowym. Natomiast na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik Skarżącego nie był obecny.
3.6. Tym samym wbrew zapatrywaniom pełnomocnika Skarżącego w tej sprawie nie zachodziły podstawy do uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wydanie postanowienia o zasądzeniu kosztów postępowania.
3.7. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.