I FSK 1912/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. dotyczącą interpretacji przepisów VAT. Skarżąca, prowadząca indywidualną działalność gospodarczą i będąca udziałowcem spółki z o.o., zamierzała wnieść do spółki aportem zorganizowaną część swojego przedsiębiorstwa, w tym środki trwałe, przy których nabyciu skorzystała z prawa do odliczenia VAT. Twierdziła, że wniesienie aportem, będące odpłatną dostawą, nie powoduje obowiązku korekty odliczonego podatku naliczonego, ponieważ aportowane przedmioty nadal będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a spółka stanie się jej następcą prawnym. Organy podatkowe uznały jej stanowisko za nieprawidłowe, wskazując na obowiązek korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, gdyż następuje zmiana przeznaczenia towarów. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, podzielił stanowisko sądów niższych instancji. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., NSA rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Stwierdzono, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym błędnej wykładni art. 120, 122 i 14a § 3 Ordynacji podatkowej, są chybione. NSA podkreślił, że postępowanie w przedmiocie interpretacji opiera się na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę, a organy nie ustalają stanu faktycznego. W niniejszej sprawie przedmiotem aportu były jedynie środki trwałe i przedmioty majątkowe, a nie przedsiębiorstwo lub jego część zdolna do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, co wyklucza zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (implementującego art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE). NSA przywołał orzecznictwo ETS i własne, zgodnie z którym sprzedaż przedsiębiorstwa wymaga przeniesienia jego istotnych elementów, a same składniki materialne nie stanowią przedsiębiorstwa ani jego części. W związku z tym, zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym art. 55 ze zn. 2 Kodeksu cywilnego oraz art. 6 ust. 1 ustawy o VAT w związku z przepisami dyrektyw, uznano za niezasadne, ponieważ przepisy te nie miały zastosowania do przedstawionego stanu faktycznego. Skarga kasacyjna została oddalona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, kiedy aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa (lub jej elementów) podlega przepisom o korekcie VAT, a kiedy nie podlega przepisom o zbyciu przedsiębiorstwa.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie aport nie obejmował całego przedsiębiorstwa ani jego samodzielnej części.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wniesienie aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w tym środków trwałych, przy których nabyciu odliczono VAT, powoduje obowiązek korekty podatku naliczonego, jeśli aportowane składniki majątku będą nadal wykorzystywane do czynności opodatkowanych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli aport nie dotyczy całego przedsiębiorstwa lub jego części zdolnej do samodzielnego funkcjonowania, a jedynie środków trwałych i przedmiotów majątkowych.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, implementujący przepisy unijne dotyczące zbycia przedsiębiorstwa, nie ma zastosowania do aportu samych środków trwałych i przedmiotów majątkowych. W takim przypadku nie dochodzi do zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów, co wyłączałoby obowiązek korekty podatku naliczonego. Obowiązek korekty wynika z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, gdy następuje zmiana przeznaczenia towarów.
Czy organy podatkowe i sądy administracyjne mogą pominąć przepisy prawa unijnego (Dyrektywy VAT) przy wydawaniu interpretacji podatkowych lub rozstrzyganiu spraw, jeśli krajowe przepisy (np. art. 6 ust. 1 u.p.t.u.) są sprzeczne z prawem unijnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organy i sądy mają obowiązek stosować prawo unijne, ale tylko w zakresie, w jakim ma ono zastosowanie do przedstawionego stanu faktycznego. W tej sprawie przepisy dotyczące zbycia przedsiębiorstwa nie miały zastosowania.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że choć prawo unijne jest wiążące, to jego zastosowanie zależy od stanu faktycznego. W sytuacji, gdy przedmiotem aportu nie było przedsiębiorstwo ani jego samodzielna część, przepisy dotyczące zbycia przedsiębiorstwa nie mogły być zastosowane, a tym samym nie mogło dojść do naruszenia prawa unijnego ani sprzeczności z nim krajowych przepisów.
Przepisy (14)
Główne
u.p.t.u. art. 6 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 5 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 7 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 91 § ust. 7
Ustawa o podatku od towarów i usług
Pomocnicze
o.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 14c § § 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 14a § § 3
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 14b § § 3
Ordynacja podatkowa
u.p.t.u. art. 91 § ust. 1-5
Ustawa o podatku od towarów i usług
k.c. art. 55 § ze zn. 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 55 § ze zn. 4
Kodeks cywilny
Rozporządzenie Ministra Finansów art. 8 § ust. 1 pkt 6
Argumenty
Skuteczne argumenty
Aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa, obejmujący jedynie środki trwałe i przedmioty majątkowe, nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 ust. 1 u.p.t.u. i przepisów unijnych, co wyłącza zastosowanie tej regulacji. • Obowiązek korekty podatku naliczonego wynika z art. 91 ust. 7 u.p.t.u. w przypadku zmiany przeznaczenia towarów, a nie z faktu wniesienia aportem składników majątkowych, które nie stanowią przedsiębiorstwa.
Odrzucone argumenty
Aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest dostawą towarów, która nie powoduje sukcesji uniwersalnej w zakresie przenoszonych składników. • Wniesienie aportem składników majątkowych, które były wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a po wniesieniu będą nadal służyć czynnościom opodatkowanym, nie powinno powodować obowiązku korekty odliczonego podatku. • Przepis art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE przewiduje następstwo prawne, a obowiązek korekty powinien dotyczyć spółki, a nie skarżącej. • Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie stanowi ciągu dostaw, a art. 6 ust. 1 i art. 91 ust. 9 u.p.t.u. wykluczają obowiązek korekty. • Organy podatkowe powinny były zastosować art. 6 ust. 1 u.p.t.u. w kontekście przepisów unijnych, a pominięcie tego przepisu stanowi naruszenie prawa.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem aportu miały być środki trwałe i inne przedmioty majątkowe, a nie przedsiębiorstwo lub zakład samodzielnie sporządzający bilans. • Same więc składniki materialne nie stanowią ani przedsiębiorstwa, ani też jego części mogącej samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. • Korekta dokonanych odliczeń gwarantuje neutralność obciążenia podatkowego.
Skład orzekający
Marek Kołaczek
przewodniczący
Maria Dożynkiewicz
sprawozdawca
Roman Wiatrowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, kiedy aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa (lub jej elementów) podlega przepisom o korekcie VAT, a kiedy nie podlega przepisom o zbyciu przedsiębiorstwa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie aport nie obejmował całego przedsiębiorstwa ani jego samodzielnej części.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia w VAT – aportu przedsiębiorstwa i jego konsekwencji podatkowych, z rozróżnieniem na aport całego przedsiębiorstwa i jego części. Wyjaśnia kluczowe różnice interpretacyjne.
“Aport przedsiębiorstwa do spółki: kiedy musisz skorygować VAT?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.