I FSK 174/22

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną D.S. od wyroku WSA w Kielcach, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora IAS odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za październik 2006 r. Postępowanie zostało wznowione na wniosek strony, oparty na wyroku TSUE C-189/18 (Glencore Agriculture Hungary). Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji nieważność postępowania z powodu udziału sędziów, którzy wcześniej orzekali w sprawie zakończonej innym wyrokiem WSA, co miało stanowić naruszenie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Ponadto, zarzucono naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z przepisami Ordynacji podatkowej i Karty praw podstawowych UE, przez niesłuszne oddalenie skargi i zaakceptowanie poglądu organu, że wyrok TSUE nie miał wpływu na decyzję ostateczną. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wyjaśnił, że sędziowie orzekający w WSA nie podlegali wyłączeniu, gdyż wyrok, na który powoływał się skarżący, nie był wyrokiem kończącym postępowanie w sprawie kontroli decyzji wydanej w postępowaniu zwyczajnym, a sprawa faktycznie zakończyła się innym wyrokiem WSA. Odnosząc się do drugiego zarzutu, NSA podkreślił, że postępowanie w przedmiocie wznowienia jest instytucją nadzwyczajną, a wyrok TSUE C-189/18, dotyczący prawa do obrony w kontekście węgierskiego prawa podatkowego, nie miał wpływu na decyzję ostateczną wydaną na gruncie polskiej Ordynacji podatkowej. Polska procedura nie nakłada na organ obowiązku gromadzenia wszystkich dowodów z innych postępowań, a strona ma zapewniony dostęp do materiału dowodowego i możliwość zgłaszania wniosków. W związku z tym, Sąd uznał, że wyrok TSUE nie wymuszał odmiennego rozstrzygnięcia w analizowanej sprawie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający