I FSK 1723/21

I FSK 1723/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-08-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Adam Nita
Arkadiusz Cudak /przewodniczący sprawozdawca/
Danuta Oleś
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Interpretacje podatkowe
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1998/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2021-04-22
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2174
art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Cudak(sprawozdawca), Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA del. Adam Nita, Protokolant Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1998/20 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 sierpnia 2020 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.207.2020.2.EK w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 1998/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uwzględnił skargę P. sp. z o.o. (dalej "spółka" lub "skarżąca") na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "organ") z 14 sierpnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, sąd pierwszej instancji nie zgodził się z organem, że w okolicznościach opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej czynność spółki, polegająca na udostępnieniu pracowników do wykonywania czynności na rzecz innego podmiotu (K.R. — osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "P.1", dalej również "P.1") za otrzymanym wynagrodzeniem, stanowi odpłatne świadczenie usług przez spółkę, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2018 r. poz. 2174, ze zm.), dalej "ustawa o VAT".
2. Skarga kasacyjna
Powyższy wyrok został zaskarżony w całości przez organ, a w skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez ich błędną wykładnię i nieprawidłową ocenę możliwości zastosowania do stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, na skutek uznania przez sąd pierwszej instancji, że środki finansowe należne i przekazywane skarżącej na podstawie zawartego porozumienia z tytułu pokrycia kosztów pracy zatrudnionych przez skarżącą pracowników wykonujących pracę na rzecz innego podmiotu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako uzyskane z tytułu odpłatnego świadczenia usług za wynagrodzeniem, lecz stanowią rozliczenie wewnętrzne w ramach wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług;
b) art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 "(...) u.p.d.o.f. (...)" przez przyjęcie, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem wskazanych przepisów prawa materialnego, w sytuacji gdy do takich naruszeń nie doszło, i w konsekwencji nieuzasadnione uchylenie zaskarżonej interpretacji, zamiast oddalenia skargi.
W kontekście tak sformułowanych podstaw kasacyjnych organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi kasacyjnej, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
3. Odpowiedź na skargę kasacyjną
W odpowiedzi na skargę kasacyjną spółka wniosła o oddalenie tej skargi oraz zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4.1. Zarzuty skargi kasacyjnej nie są zasadne, a zatem rozpoznawany środek odwoławczy podlega oddaleniu.
4.2. Stan faktyczny, którego subsumcja pod normy prawa materialnego wywołuje spór w niniejszej sprawie, sprowadza się do oceny zawartego Porozumienia. Polega ono na tym, że do czasu przeniesienia całej działalności P.1 na spółki oraz do czasu posiadania przez P.1 obrotów z kontrahentami, a w związku z tym środków finansowych, oraz uzyskania przez Spółkę oraz P.1 środków finansowych pozwalających na bieżące regulowanie swojej działalności, pracownicy Spółki oraz P.1 będą wykonywali na rzecz P.1 produkcję oraz sprzedaż towarów (produktów), zgodnie z zamówieniami kontrahentów. Zgodnie z Porozumieniem do czasu przeniesienia całej działalności P.1, lecz nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2017 r. z tytułu realizacji przez pracowników Spółki oraz P.1 zamówień od kontrahentów P.1, podmiot ten na podstawie Porozumienia będzie ponosił koszty utrzymania pracowników, czyli będzie płacił wynagrodzenia pracowników oraz koszty składek społecznych oraz podatku dochodowego od przychodów pracowników, tzw. koszty pracy.
Zdaniem organu interpretacyjnego, który wniósł rozpoznawaną skargę kasacyjną, pomiędzy wskazanym podmiotami doszło do świadczenia usługi odpłatne, a wynagrodzeniem jest przewidziany zwrot kosztów.
Odmienne stanowisko, zaakceptowane przez sąd pierwszej instancji, prezentuje wnioskodawca. Zdaniem spółki Porozumienie nie stanowi umowy, w ramach której spółka zobowiązała się do świadczenia usług za wynagrodzeniem, podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zdaniem spółki ponoszenie przez P.1 kosztów wynagrodzeń przejętych pracowników wynika wyłącznie z faktu, że nie było możliwe szybkie i skoordynowane w czasie, przeniesienie wraz z pracownikami kontraktów, które mogłyby generować przychody. Jak wynika z treści Porozumienia, był to zasadniczy i jedyny cel jego zawarcia i finansowania przez P.1 kosztów pracy.
4.3. W procesie stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy uwzględnić przede wszystkim cel określonych czynności. Podatek ten jest związany ściśle z działalnością gospodarczą. Podatnikami zaś są przedsiębiorcy. Zatem dokonując wykładni tych przepisów ale również dokonując ich subsumcji pod normy prawa materialnego należy kierować się swoistą wykładnią celowościową, uwzględniającą sens ekonomiczny, czy też gospodarczy podejmowanych czynności.
4.4. Jak wspomniano we wniosku o wydanie interpretacji zasadniczym celem zawartego Porozumienia było przeniesienie działalności K.R. na dwie powiązane podmiotowo spółki. Jedna miała przejąć produkcję, a druga zaś przejąć sprzedaż. Były to więc swoiste przeobrażenia podmiotowe mające zbliżony charakter do sukcesji działalności gospodarczej. Proces ten rozłożono w okresie od maja 2017 r. do końca 2017 r. Odbywał się w toku normalnego funkcjonowania wszystkich trzech podmiotów. Celem było bezkonfliktowe przeniesienie całej działalności gospodarczej K.R.
W związku z powyższym stanem faktycznym trafnie sąd pierwszej instancji uznał, że w ramach zawartego Porozumienia podmioty te realizowały wspólne przedsięwzięcie. Podmioty pozostawały w ścisłej symbiozie gospodarczej, a ich celem była nie przerwana i nie zakłócona kontynuacja działalności gospodarczej, zarówno produkcyjnej jak i sprzedaży. W pełni należy się zgodzić ze stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że "Organowi umyka, przedstawiony we wniosku, cel i kontekst zawarcia Porozumienia. Miało ono regulować zasady działalności trzech podmiotów gospodarczych w okresie, gdy działalność P.1 miała być przenoszona na spółki, w tym Skarżącą. Analizując zatem ekonomiczny charakter Porozumienia należy mieć na względzie, że celem stron nie było wzajemne świadczenie usług, ale przeprowadzenie procesu reorganizacji działalności K.R. Istotą reorganizacji jest utrzymanie bieżącej produkcji i zachowanie oraz terminowa realizacja kontraktów zawartych przez K.R. i przenoszonych stopniowo w okresie maj-grudzień 2017 r. na spółki, w tym Skarżącą jako dedykowaną spółkę produkcyjną".
W związku z powyższym stanowisko prezentowane w skardze kasacyjnej, zmierzające do uznania Porozumienia za odpłatną usługę jest nieadekwatne do celu podejmowanych czynności. Opodatkowanie zatem tego zwrotu kosztów byłoby konstrukcją sztuczną, nie pasującą do realiów prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. Udostępnienie bowiem pracowników nie miało bowiem na celu świadczenie usługi na rzecz innego podmiotu lecz kontynuowanie działalności gospodarczej w okresie przekształceń ekonomicznych i przenoszenia działalności gospodarczej na inne powiązane podmiotowo spółki.
4.5. Uwzględniając powyższe uwagi należy uznać za bezzasadne zarzuty naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Trafnie bowiem uznano w zaskarżonym wyroku, że środki finansowe należne i przekazywane skarżącej na podstawie zawartego porozumienia z tytułu pokrycia kosztów pracy zatrudnionych przez skarżącą pracowników wykonujących pracę na rzecz innego podmiotu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz stanowią rozliczenie wewnętrzne w ramach wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
4.6. W konsekwencji bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 "(...) u.p.d.o.f. (...)". Prawidło bowiem przyjęto, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem wskazanych przepisów prawa materialnego i w konsekwencji zasadnie uchylono zaskarżoną interpretację.
4.7 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
4.8. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. Wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej spółki określono w oparciu § 2 ust. 2 pkt 1 w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 1687).
Adam Nita Arkadiusz Cudak Danuta Oleś